การพบกันของอโศกและธิดาเศรษฐี : หน้า 67/112

ในขณะที่นางกำลังพูดอยู่นั่นเอง อโศกได้ สังเกตเห็นฟันอันขาวสะอาดวางเลียบสมลักษณะ เบญจกัลยาณี โบราณคัมภีร์กล่าวว่าสตรีผู้ประกอบ พร้อมด้วยคุณลักษณะดังนี้ ย่อมอำนวยความสุขแก่ สามีอย่างล้นเหลือ และมีบุตรดี ดังนั้นอโศกจึงกล่าวว่า "ข้าพเจ้าขอขอบคุณท่านที่กรุณาอธิบายให้ ข้าพเจ้าหายสงสัย สุภาพสตรีเหล่านี้เห็นจะเพื่อนของ ท่านกระมัง?” “หามิได้” นางตอบ “หญิงเหล่านี้เป็น บริวารของข้าพเจ้า” พอดีขณะนั้นมีเด็กหญิงคนหนึ่งวิ่งเข้ามา เธอมีพวงมาลัยมาด้วยจำนวนมาก อโศกสงสัยว่า พวงมาลัยนั้นคงจะขาย จึงเดินเข้าไปถาม “น้องหญิง! พวงมาลัยนี้ขายหรือ?” "ขายค่ะ” เด็กหญิงตอบ - อโศกจึงขอซื้อพวงมาลัยที่งามที่สุดมามอบ ให้หญิงสาวผู้งามพร้อม พลางกล่าวว่า “ข้าพเจ้าเป็นคนต่างเมืองเพิ่งเดินทางมาถึง เมืองเวนิส ก็พอดีเป็นเวลานักขัตฤกษ์ไม่ได้เตรียม อะไรมา ขออภัยท่านด้วยที่ต้องซื้อของที่นี่ให้ นางมองดูอโศกอย่างเพ่งพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง การที่สตรียอมรับพวงมาลัยจากชายในงาน จึงตัดสินใจรับพวงมาลัยจากเขา มงคลนักขัตฤกษ์เป็นเครื่องหมายว่า ไม่รังเกียจในการ ที่จะคบกันต่อไป และแม้จะมีการสู่ขอทางผู้ใหญ่ ทางฝ่ายหญิงก็ไม่ขัดข้อง เมื่อฝนหายนางกลับบ้าน อโศกและศีขริน ตามไปด้วย เมื่อถึงบ้านนางเห็นแผ่นป้ายที่เขียนไว้ ตรงซุ้มประตูเข้าปราสาทว่า "เวทมานกเศรษฐี อโศกก็ทราบทันทีว่า สาวงามที่ตนมอบพวงมาลัยให้นั้น คือ ธิดาแห่งเศรษฐีใหญ่แห่งเมืองเวทิส เขาขอเข้าพบท่านเศรษฐี และเล่าให้ฟังว่า เขาเดินทางมาจากนครปาฏลีบุตร ต้องการไปเมือง อุชเชนี แต่เสบียงอาหารและเงินทองที่ติดตัวมาหมด ไม่อาจเดินทางต่อไปได้ จึงใคร่ขอความกรุณาท่าน เศรษฐี ขอทำงานเพื่อค่าจ้างสำหรับเป็นเสบียงเดิน ทางต่อไป เวทมานกเศรษฐีเห็นลักษณะของอโศกและ ศีขรินแล้ว เนื่องจากเป็นผู้มีวัยสูงและเคยปกครองคน มามาก จึงนึกในใจว่าชายหนุ่มสองคนนี้มีหน่วยก้าน กั ล ย า ณ ม ต ร ๖๕