การตัดสินใจของพระราชา : หน้า 42/112

ให้ครองราชย์ ๗ วัน ๗ ก็ให้ทรง เมื่อพระราชาได้ทรงสดับเช่นนั้น หวาดหวั่นต่ออันตรายทั้ง ๓ ประการเป็นที่ยิ่ง จึง ตัดสินพระทัยโปรดให้ทำตามคำของโหราจารย์นั้นทุก ประการ ในขณะนั้นสมเด็จพระนางเจ้าจันทาเทวี ได้ เสด็จเข้าไปทูลอ้อนวอนให้ทรงเลี้ยงดูพระราชโอรสต่อ ไปอย่าได้ทรงนำเอาไปฝังทั้งเป็นเสียเลย แต่สมเด็จ พระบรมกษัตริย์ไม่ทรงยินยอมเพราะทรงเกรงต่ออันตราย ที่จักพึงบังเกิดขึ้น ตามคำของโหราจารย์ ในที่สุด พระนางเจ้าได้ทูลขอให้พระราชโอรส มีโอกาสได้เสวย สิริราชสมบัติก่อนจะฝังเพียง ๗ วัน พระมหากษัตริย์ ทรงมีพระบรมราชานุญาต พระนางเจ้าจึงโปรดให้จัด การอภิเษก ให้เป็นเอกบรมกษัตริย์ตามขัตติยราช ประเพณีแล้วเชิญให้ประทับคอช้างพระที่นั่งเลียบพระ เสร็จแล้วเชิญเสด็จขึ้นประทับบนพระแท่นที่ บรรทม ทรงอ้อนวอนให้พระราชโอรสเจรจาด้วยถ้อยคำ นคร แห่งมารดาที่น่าสงสาร และให้แสดงว่าพระองค์เป็น คนดี มิใช่เป็นใบ้คนง่อยแต่อย่างใดเช่นที่คนอื่นเขาเข้าใจ แต่สมเด็จเจ้าฟ้าเตมียโพธิสัตว์ ผู้มีใจมั่นในพระอธิษฐาน จะได้กระทำตามคำพระมารดาเจ้าก็หามิได้ คงแสดง ความเป็นคนพิการกาลกิณีอยู่อย่างนั้นนั่นเอง แ เอาไปฝัง !!! ครั้นครบ ๗ วัน สมเด็จพระราชบิดา จึงทรง จำพระทัยดำรัสสั่งให้นายสารถีผู้หนึ่งซึ่งมีนามว่า สุนันทะสารถี นำพระราชโอรสไปฝังเสียที่ป่าช้าผีดิบ สุนันทะสารถีแต่ผู้เดียวก็เข้าไปอุ้มเอาพระราชกุมาร ลงจากปราสาท นำไปประทับบนรถอัปมงคลซึ่งเทียม ด้วยม้าอัปมงคลแล้วขับออกไป เมื่อล้อรถกระทบ ธรณีประตู พระราชกุมารก็ทรงรู้ว่าพ้นเขตพระนคร แล้วให้ทรงปลื้มพระทัยเป็นที่ยิ่งว่า "บัดนี้ ความปรารถนาของเรา ที่อุตส่าห์ อดทนมาตั้งแต่อายุ ๑๑ เดือน จนกระทั่งอายุได้ ๑๖ ปี ได้รับความลำบากนานาประการ ได้สำเร็จ สมประสงค์แล้ว” สุนันทะสารถี เมื่อขับรถมาไกลจากประตู พระนครได้ประมาณ ๑ โยชน์ ก็ถึงสุสานผีดิบแห่ง หนึ่ง จึงชักม้าแวะเข้าไป ครั้นจอดรถแล้วก็ออกสำรวจ เพื่อจะหาสถานที่เหมาะ สักแห่งหนึ่ง สำหรับ ขุดหลุมฝังพระราชกุมารตามพระบรมราชโองการ เมื่อ หาสถานที่เหมาะได้แล้ว ก็เริ่มลงมือขุดหลุมทันที ๆ ฝ่ายพระราชกุมารเมื่อนายสารถีนันทะจากไปแล้ว พระองค์ก็ได้ทรงทดลองกำลังของตนดู ปรากฏว่า ๔๐ ก ล ย า ณ ม ต ร