ประวัติการเข้าวัดและพบคุณยาย วารสารกัลยาณมิตร ปี 2545 ฉบับที่ 3 หน้า 98
หน้าที่ 98 / 202

สรุปเนื้อหา

ประวัติการเข้าวัด และการได้พบคุณยายอาจารย์ครั้งแรก คุณวรรณา : คนที่ชวนพี่เข้าวัดคนแรกก็คือคุณสอง วัชรศรีโรจน์ เพราะว่าปี พ.ศ.๒๕๒๔ คุณสองกับหลวงพี่ สมชาย ฐานวุฒโฑ ไปบวชธรรมทายาทที่วัดเบญจมบพิตร พี่ก็ไปร่วมงานบวช ต่อมาคุณสองบอกพี่ว่าที่วัดพระธรรม กายมีงานบุญใหญ่นะ ไปกันไหม จำได้ว่ามานั่งอยู่ที่อาคาร ดาวดึงส์ ตอนนั้นมีเต็นท์อยู่สองหลัง ได้ฟังหลวงพ่อสอน นั่งสมาธิ แล้วหลวงพ่อสอนเรื่องการรักษาศีลห้า ยังจ่า ได้ เพราะแต่ก่อนพี่ชอบอ่านบทกวีจีน เขาบรรยายถึงการจิบ สุรา ชมพระจันทร์ เงยหน้ามองพระจันทร์ ก้มหน้าคิดถึง บ้านเกิดเมืองนอน บรรยากาศสุนทรีย์มากมีแก้วใบหนึ่ง อยู่ในมือจิบแล้วจะได้คลายทุกข์ อ่านแล้วก็รู้สึกว่าเป็นความ สุนทรีย์ก็จิบเหล้าด้วยอ่านด้วย แต่พอรู้ว่าผิดศีล ก็บอก ตัวเองว่า ศีลห้าข้อเรารักษา

หัวข้อประเด็น

- ประวัติการเข้าวัดและพบคุณยาย

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ประวัติการเข้าวัด และการได้พบคุณยายอาจารย์ครั้งแรก คุณวรรณา : คนที่ชวนพี่เข้าวัดคนแรกก็คือคุณสอง วัชรศรีโรจน์ เพราะว่าปี พ.ศ.๒๕๒๔ คุณสองกับหลวงพี่ สมชาย ฐานวุฒโฑ ไปบวชธรรมทายาทที่วัดเบญจมบพิตร พี่ก็ไปร่วมงานบวช ต่อมาคุณสองบอกพี่ว่าที่วัดพระธรรม กายมีงานบุญใหญ่นะ ไปกันไหม จำได้ว่ามานั่งอยู่ที่อาคาร ดาวดึงส์ ตอนนั้นมีเต็นท์อยู่สองหลัง ได้ฟังหลวงพ่อสอน นั่งสมาธิ แล้วหลวงพ่อสอนเรื่องการรักษาศีลห้า ยังจ่า ได้ เพราะแต่ก่อนพี่ชอบอ่านบทกวีจีน เขาบรรยายถึงการจิบ สุรา ชมพระจันทร์ เงยหน้ามองพระจันทร์ ก้มหน้าคิดถึง บ้านเกิดเมืองนอน บรรยากาศสุนทรีย์มากมีแก้วใบหนึ่ง อยู่ในมือจิบแล้วจะได้คลายทุกข์ อ่านแล้วก็รู้สึกว่าเป็นความ สุนทรีย์ก็จิบเหล้าด้วยอ่านด้วย แต่พอรู้ว่าผิดศีล ก็บอก ตัวเองว่า ศีลห้าข้อเรารักษาได้นี่ โดยเฉพาะข้อที่ห้า ศีล ข้อนี้พี่รักษาได้ แล้วพี่จะผิดศีลทำไม กลับไปแล้วพี่ก็เลิก ดื่มตั้งแต่วันนั้นเลย พี่มาวัดพระธรรมกายเมื่องานมาฆบูชาปี พ.ศ. ๒๕๒๕ แล้วยังไม่ได้พบคุณยายอาจารย์ จะได้พบคุณยาย อาจารย์ก็ปี พ.ศ. ๒๕๒๗ แล้ว เป็นวันที่พี่จะขึ้นไป ปฎิบัติธรรมบนดอยสุเทพ-ปุย ตอนนั้นกลุ่มที่จะไปปฏิบัติ ธรรม คุณยายอาจารย์จะต้องปฐมนิเทศก่อน ที่กุฏิท่าน คุณยายอาจารย์จะนั่งบนเก้าอี้แล้วพวกเราก็จะนั่งอยู่บนเสื่อ ใกล้ๆ คุณยายอาจารย์ แล้วท่านก็สอนว่า “เวลาจะไปนั่ง ธรรมะให้ตั้งใจนั่งนะ ชีวิตเราอะไรก็เอาไปไม่ได้ เอาไปได้ แต่บุญกับบาปเท่านั้น” คุณยายอาจารย์บอกว่า “พวกคุณ นะโชคดีนะ รู้จักหนังสือ ยายน่ะไม่รู้จักหนังสือ เพราะฉะนั้นเวลาหลวงพ่อวัดปากน้ำภาษีเจริญ สั่งงานอะไร คนอื่นเขาก็ใช้ปากกามาจด แต่ยายต้องอาศัยธรรมกายที่ ศูนย์กลางกายช่วยจดช่วยจำให้” เพราะอย่างนี้เองธรรมะ ของคุณยายอาจารย์ถึงเชี่ยว นี่คือครั้งแรกที่ได้รู้จักคุณ ยายอาจารย์จริงๆ ไม่มีโอกาสได้คุยกับท่านเป็นการส่วนตัว ตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๒๗ พี่มาถวายสังฆทานที่วัด ทุกวันเสาร์จนถึงปี พ.ศ.๒๕๓๑ ปีที่พี่มาถวายสังฆทาน ก็คือท่า อาหารมาแกงหนึ่งหม้อ แกงจืดหนึ่งหม้อ ผัดอีก สองหม้อ มาถวายที่อาคารยามา ต้องจัดภัตตาหารอย่างนี้ ทุกวันเสาร์เลย อีกอย่างหนึ่งที่พี่ภูมิใจมากนะ พี่ได้ถวายปัจจัย คุณยายอาจารย์ เดือนละ ๔๐๐ บาทอยู่สามสี่ปี ทุกเดือน เลย คุณยายอาจารย์รับกับมือ พี่ตั้งใจที่จะถวายคุณยาย อาจารย์อย่างนี้ ท่านก็ให้พร ท่านมองหน้าว่า เออ...ทำ บุญ แล้วอย่าให้เดือดร้อนนะ คุณยายอาจารย์จะย้ำกับพี่คำนี้ อย่างเดียวเลย เพราะท่านรู้ว่าพี่ใจใหญ่ มีนาคม พ.ศ. ๒***
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More