ผลกรรมของยุทธ : หน้า 123/202

“เอาเลย ลูกพ่อ....เอ๊าเลยลูกพ่อ...." ทุกคนสงสาร จึงช่วยกันจับมือมัดเอาไว้เหลือไว้แต่เท้ายุทธก็ยังเอาหัว แม่เท้าชนกันอีก ขึ้นมาเอง" “เอ้อ! ปล่อยมันท่า ไปเถิด มันเป็นกรรมที่เขาก่อ สามวันต่อมา ยุทธจบชีวิตลงด้วยความทรมานที่ ใครก็ช่วยไม่ได้ เขาจากไปโดยไม่ได้เอ่ยปากสารภาพ บาปกับใคร แต่...ทุกคนก็รู้ดีว่า เจ้าหัวขโมยที่ทำ ให้ทรัพย์ สินของผู้อื่นเดือนร้อนคือใคร โดยไม่ต้องเสียเวลาสอบ ปากคำเพราะกรรมนั้นแสดงเหตุให้เห็นกับตา ไม่ต้องรอ ขึ้นศาลคอยการตัดสินพิพากษา ชาตินี้กรรมมันก็แรง พอที่จะส่งผลแสดงให้เห็นกันทันใจ ไม่ต้องรอให้ถึงชาติหน้า ยุทธเขาไป “ที่ชอบ...ที่ชอบ” เพราะเมื่อเขามีชีวิตอยู่ชอบ ทำสิ่งไหนบ่อยๆ เขาย่อมไปอยู่กับสิ่งที่เขาชอบสั่งสมเอาไว้ ข่าวการจบชีวิตของยุทธและเผือก ท่า ให้ชาวบ้าน คลายความตับแค้นใจลงไปได้ เพียงเวลาไม่ถึงปี กรรมก็ ตามทัน ถึงแม้นคนชั่วจะหนีพ้นเงื้อมือกฎหมาย แต่ กฎแห่งกรรมนั้นไม่เคยมีใครหนีพ้น ผู้ใหญ่บ้านคนใหม่ ได้นำ ความรู้ความสามารถ มาพัฒนาหมู่บ้านอย่างเต็มที่ ถนนในหมู่บ้านทุกสาย ลาดยางหมด ไม่ต้องมีฝนฟังเหมือนแต่ก่อน เจดีย์ได้ถูก บูรณะอย่างสวยงามรอบๆ บริเวณได้ถูกจัดให้เป็นสวนหย่อม ร่มรื่น ส่วนองค์พระเจดีย์นั้น ได้ติดไฟฟ้าให้สว่างไสว ตลอดเวลา สนามกีฬาและสนามเด็กเล่นประจำหมู่บ้าน ถูกสร้างขึ้นใกล้ๆ กับลานพระเจดีย์ด้วยความเอาใจใส่ของ ผู้ใหญ่บ้าน เขารับเป็นประธานในการก่อสร้าง ออกทุน ดำเนินการทั้งหมด โดยให้เหตุผลว่า “ผมอยากจะพัฒนา ให้ทุกคนในหมู่บ้านของเรามีความสุข อยู่ร่วมกันด้วย ความสบายใจ" ทุกคนในหมู่บ้านอยู่กันด้วยความร่มเย็นเป็นสุข ผลผลิตจากนาข้าวและสวนลำใยปีนี้ดีกว่าปีก่อนๆ มาก สี ส้มสดใสของดอกทองกวาว และดอกหางนกยูง เริ่มเบิกบาน ต้อนรับลมร้อนเดือนเมษายน แต่ข่าวใหม่ที่ชาวบ้านได้รับ นั้นมันร้อนยิ่งกว่าลมร้อนในแล้งนี้หลายเท่า ข่าวการล้มป่วยอย่างกระทันหันของผู้ใหญ่บ้าน เป็นข่าวที่ทำลายขวัญชาวบ้านไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าคราวที่ เมื่อทุกคนไปถึงบ้านพ่อเลี้ยงยุทย ภาพที่พบเห็นท่า ให้ทุกคนต้องตก ตะถึง ยุทยคลานลี้ขาคล้ายกับวัว ควายไม่ผิด ผิวหนังตามตัวถลอก เลือดอาบแดงทั้งตัว วิ่งร้องอ...มอ เอาหัวขนข้างฝา ถูกขโมยทองบนยอดเจดีย์ เมื่อกลางปีก่อน เพราะอาการป่วยของผู้ใหญ่ไม่แตกต่างไปจาก อาการของเจ้ายุทธและเจ้าเผือกเลย ตุ่มหนองพุพอง ได้ลุกลามไปตามตัวของผู้ใหญ่อย่างรวดเร็ว ท่ามกลาง อากาศร้อน แต่ผู้ใหญ่ร้อนทุกข์ทรมานมากกว่า หิวน้ำก็ มไม่ได้ไม่ว่าน้าที่ลูกเมียหามาให้จะเย็นเฉียบขนาดไหน แต่เมื่อถึงมือผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่จะต้อง “ร้อน....โอ๊ยร้อนเหลือเกิน" นอนกลิ้งเกลือกไปมา ด้วยความร้อนที่มันออกมาจากแรงกรรม ร้อน ไปทั้งตัว มีไหดินใส่น้ำอยู่ ผู้ใหญ่จึงไปนั่งกอดเอาตัวแนบ กับไหดิน ทั้งวันทั้งคืนล้มตัวลงนอนก็ไม่ได้ เพราะมัน ร้อนตลอดเวลา เกือบหนึ่งเดือนเต็มที่ผู้ใหญ่บ้านต้องทน ทุกข์ทรมาน ผู้ใหญ่บ้านจบชีวิตลง จากแรงกรรมที่ต้องชดใช้ นั้งกอดไหดินจนขาดใจตาย! ท่ามกลางความสลดใจของ ทุกคนที่ได้ ทราบข่าวนี้ ผลกรรมนั้นทันตาเห็นจริงๆ พัตราณ คร มนาคม พ.ค ๒๕-๔๕ 6๒๓