ประเพณีไทยของการบวช : หน้า 125/202

ประเพณีไทยของบางท้องถิ่นที่ไม่อาจห้ามว่า “อย่าจัด อย่างนั้นเลย เพราะมันจะได้บาปมากกว่าบุญ พระพุทธเจ้า ไม่ได้ทรงสอนอย่างนั้น" แต่ก็อย่าลืมว่า นั้นไม่ใช่พุทธ ประเพณี และไม่ใช่วัฒนธรรมชาวพุทธอย่างแน่นอน !! ประเพณีชายไทยแต่โบราณ ชาวพุทธสมัยโบราณ,มักจะถือว่า ลูกผู้ชายต้องบวช ก่อนเบียด คือก่อนแต่งงานมีคู่ครองควรจะมีธรรมะประจำ ใจ เพื่อจะได้ศึกษาธรรมะ แสวงหาความรู้ในทางธรรม แล้วจะได้น่าธรรมะที่ได้ศึกษามาดีแล้วนั้นไปใช้ในชีวิต ประจำวัน เป็นสามีผู้เป็นดุจช้างเท้าหน้า เป็นผู้นำที่ดีของ ครอบครัว จะได้อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข ผู้ที่บวชแล้ว ถือว่าเป็นคนสุก คนสุก ก็เหมือนผลไม้สุกหรืออาหารที่ปรุง ให้สุกแล้ว เป็นสิ่งที่ปรารถนาของคนทั้งหลาย ไม่ใช่คน ดิบอีกต่อไป เป็นเครื่องรับประกันว่า คนที่บวชจะไม่เป็น พิษเป็นภัยกับใคร เนื่องจากมีธรรมะประจำตัว มีความ ละอายต่อบาปมากกว่าคนที่ไม่เคยบวช จึงนั้นใจว่า ถ้าอยู่ ที่ไหนก็จะน่า ความสงบสุขร่มเย็นมาสู่สังคมนั้นๆ อย่าง แน่นอน บวชเพื่อ'ฟิกตน เพราะฉะนั้น ประเพณีอันดีงามตั้งแต่โบราณจึง มักส่งบุตรหลานให้ไปบวชที่วัด จะได้รับการฝึกฝนอบรม คุณธรรมจากพระอาจารย์ เพราะวัยรุ่นหรือวัยหนุ่มเป็น วัยเลือดร้อน อารมณ์ร้อน ใจเร็ว ใครขัดใจนิดเดียวก็ไม่ ยอมอดทน ต้องอาศัยธรรมโอสถในการบังคับใจไม่ให้ ตามใจตนเองและตามใจกิเลสจนเกินไป คนที่เคยบวชแล้ว ส่วนใหญ่จะเป็นผู้มีหิริโอตตัปปะ คือมีความละอายต่อ ความชั่วและเกรงกลัวต่อบาป มากกว่าคนที่ยังไม่เคย ศึกษาธรรมะอะไรเลย ความรู้ทางโลกเป็นเพียงวิชาทำมา หากิน เรียนเพื่อรู้วิธีในการหาเงิน เรียนวิธีเอาตัวรอดใน สังคม แต่ไม่สามารถรอดพ้นจากผลของบาปได้ และก็ไม่ มีสถาบันใดในโลกที่การันตีว่า บุคคลนี้ได้รับปริญญาบัตร แล้ว จะออกไปเป็นบัณฑิตที่มีคุณธรรม ไม่ล่วงละเมิดศีล ไม่คอรัปชั่น น่าแปลกทีเดียวว่า ผู้ที่ทำให้สังคมเดือด ร้อนมากที่สุด ไม่ใช่คนมีความรู้น้อยหาเช้ากินค่ำ หรือ ชาวไร่ชาวนาแต่อย่างไรเลย พระอาจารย์สมชาย ฐานวุฒโฑ ได้เขียนไว้ใน หนังสือมงคลชีวิตว่า “ดาบคมที่ใช้ฝึก ลูกระเบิดที่ไม่มีสลัก นิรภัย ย่อมเกิดโทษแก่เจ้าของได้ง่าย อันใด ความรู้และ ความสามารถ ถ้าไม่มีวินัยกำกับแล้ว ก็จะมีโทษแก่ผู้เป็น เจ้าของได้วันนั้น ช่างดาบท่า ฝักดาบไว้กันอันตราย ช่าง ท่า ระเบิดก็ท่า สลักนิรภัยไว้เช่นกัน” ดังนั้น การมีความรู้ ทางโลกแม้จะเป็นสิ่งที่ดีเป็นสิ่งที่ทุกคนควรขวนขวายศึกษา แต่ก็ต้องมีธรรมะประจำใจ จะได้ใช้ความรู้ในทางที่ถูกต้อง บวชเพื่อปิดนรก เปิดสวรรค์ การออกบวชจึงเป็นอีกทางหนึ่ง ในการฝึกฝน ตนเองของเยาวชน ให้มีความรู้คู่คุณธรรม คือให้รู้จักศีล ๕ ศีล ๘ ศีล ๑๐ หรือศีล ๒๒๗ รู้จักบาปบุญ คุณโทษ ให้ ตระหนักถึงกฎแห่งกรรมว่ามีจริง มีความเชื่อว่าโลกนี้โลก หน้ามีจริง บุญบาปมีจริง นรกสวรรค์มีจริง พ่อแม่มีคุณจริง การทำทานมีผลจริง สมณพราหมณ์ตั้งใจประพฤติธรรม และได้บรรลุมรรคผลนิพพานมีจริง เมื่อเยาวชนได้ศึกษา ธรรมะ แม้จะไม่ได้ลึกซึ้งก็ตาม แต่ธรรมะคือสัมมาทิฏฐิ ขั้นพื้นฐาน ก่อเกิดในใจของเขาแล้ว ผลที่เกิดขึ้นจะทำให้ เป็นผู้มีความรู้คู่คุณธรรม เป็นการปิดประตูอบายภูมิ เปิด หนทางสวรรค์ให้กับตนเองโดยปริยาย ซึ่งความรู้วิทยาการ ในโลกปัจจุบันนี้มีมากมาย อยากจะศึกษาในประเทศหรือ ต่างประเทศก็ได้ แต่คุณธรรมที่เกิดจากการบวชในช่วงสั้นๆ นี้ จะเป็นเสมือนสลักนิรภัยหรือเหมือนฝักดาบ ที่คอย บังคับใจไม่ให้น่า ความรู้ที่เรียนมานั้นไปใช้ในทางที่ผิด แต่ จะใช้ในทางที่น่า ความเจริญรุ่งเรืองมาสู่ตัวเอง ครอบครัว และสังคมอย่างเดียว ปัจจุบันนี้เรายอมรับว่า เยาวชนไม่ได้ด้อยการ กัลยาณมิตร มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ ๑๒๕