ชีวิตของยุทธ : หน้า 122/202

ตามป่าละเมาะ นิสัยของยุทธชอบท่า ความชั่วเป็นอาจิณ ดังนั้นเวลาฆ่าวัว ฆ่าควายจะต้องน่า ทีมลงมือตีหัวควายเอง ทำแบบนี้บ่อยเข้าก็ถูกตำรวจจับได้ ถูกขังคุกอยู่ได้ไม่นาน ออกจากคุกมาได้แทนที่จะกลับตัวเป็นคนดี ยิ่งอีกเฮม ชวนพรรคพวกไปลอกทองพระพุทธรูป น่า ไฟเผาเอาทอง ออกไปขาย ครั้งล่าสุดคิดการใหญ่ ลอกทองพระเจดีย์ เหมือนตอกย้ำว่าบุญ - บาป ไม่มีจริง คนทำ ความชั่ว กลับทำให้เขามีฐานะดีขึ้น มีบ้านหลังใหญ่ลูกเมียสุขสบาย แต่ด้วยนิสัยอันหยาบช้า ถึงฐานะเปลี่ยนแต่สันดานชั่วไม่ ยอมเปลี่ยน ยุทธยังคงประพฤติตัวเช่นเดิมกินเหล้า ชนไก่ ไปวันๆ ต่อมาอีกไม่นานความเดือดร้อนก็เริ่มเกิดขึ้นใน หมู่บ้านใหม่ที่เขาย้ายเข้าไปอยู่ วัว ควายที่ทุกคนเลี้ยงมา อย่างง่ายๆ ปล่อยให้มันออกหากินตามทุ่งหญ้าตามสบาย ตกเย็นถึงจะไปตอนเข้าคอก มาบัดนี้ วัว ควายได้หายไป อย่างไร้ร่องรอยทีละตัวๆ ไม่สามารถสืบรู้ได้ว่าใครเป็นคน ขโมย เพราะอยู่กันมาช้านาน ยังไม่เคยมีเหตุการณ์เช่นนี้ เกิดขึ้น จึงทำให้ทุกคนในหมู่บ้านเกิดความระแวงซึ่งกันและ กัน จะมีแต่ครอบครัวของยุทธเท่านั้น ที่ไม่ค่อยจะรู้สึก หวาดกลัวหรือตื่นเต้นกังวลกับเหตุการณ์นี้เท่าไร เพราะ บ้านใหม่ของยุทธสร้างขึ้นมาอย่างแข็งแรง เป็นบ้านก่อปูน มีกำแพงรั้วกั้นที่แข็งแรง แล้ววันหนึ่งข่าวร้ายก็มาถึงยุทธ! เมื่อยุทธฟัง แล้วข่าว ! นี้ท่า ให้มือและเท้าของเขา เย็นไปชั่วขณะ เมื่อมีคนน่า ข่าวมาบอกว่า ตอนนี้เจ้าเผือกเพื่อนรักที่อยู่หมู่บ้าน เดิมได้ตายแล้ว !! มันป่วยด้วยโรค ประหลาด เกิดพุพองขึ้นทั้งตัว นอน ร้องครวญครางคันทั่วตัว เกาทั้งวันทั้งคืน ข้าวน้ำกินไม่ได้ ร้องหิวน้ำ ลูกเมียเอา น้ำเย็นมาให้ก็กินไม่ได้ บอกว่าน้ำมันร้อน กินไม่ได้ นอนกลิ้งเกลือกทรมาน จนกระทั้งตาย ! ยุทธฟังข่าวนี้ด้วยใบหน้าที่ซีดเผือก เพราะภายใต้เสื้อแขนยาวที่ยุทธสวมอยู่ นั้น เวลานี้แขนของเขาได้เกิดตุ่มแดง เกิดสะเก็ดและมีหนองมาหลายวันแล้ว...!?! ในเวลาเพียงสองวัน อาการคันได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เมื่อเกามากๆ ผิวหนังก็ลอกถลอกออกมา ยุทธเริ่มปวด แสบปวดร้อนคันไปทั้งตัวยิ่งเกาก็ยิ่งคันเจ็บเพราะแผลได้ เพิ่มขึ้นทั่วร่างกายนอนซม ไข้ขึ้นสูง พาไปโรงพยาบาลก็ ไม่ยอมอยู่ให้หมอรักษา ขอกลับบ้านอย่างเดียว วันต่อมา เพื่อนบ้านที่มีบ้านอยู่ใ ย่ในละแวก เดียวกันกับบ้านพ่อเลี้ยงยุทธ ต้องตกใจเมื่อได้ยินเสียงวัว เสียงควายร้องมอ....มอ ดังลั่นออกมาจากบ้านของเขา อึกทึกครึกโครม เมื่อทุกคนไปถึงบ้านพ่อเลี้ยงยุทธ ภาพที่พบเห็น ทำ ให้ทุกคนต้องตกตะลึง ยุทธคลานสี่ขาคล้ายกับวัวควาย ไม่มีผิด ผิวหนังตามตัวถลอกเลือดอาบแดงทั้งตัว วิ่งร้อง มอ...มอ เอาหัวชนข้างฝา ปากก็ร้องออกมาว่า "โอ๊ย อย่าตีหัวซี.. โอ้ยอย่าตีหัวเจ็บ” ล้มลงนอน หายใจหอบด้วยความทรมาน พอหายเหนื่อยก็จะลุกวิ่ง เอาหัวชนฝาอีก เพื่อนบ้าน ๔ - ๔ คน ช่วยกันฉุดก็ไม่อยู่ ไม่รู้ไปเอาแรงมาจากไหน ร้องหิวน้ำแต่พอยกน้ำให้ดื่มก็ บอกว่าร้อนกลืนไม่ลง ยิ่งไปกว่านั้นยังมีอีกอาการหนึ่งที่ ทุกคนเห็นแล้วก็กลัว ยุทธจะเอาหัวแม่มือทั้งสองช้างมา ชนกันและร้องเชียร์คล้ายกำลังชนไก่ "เอาเลยลูกพ่อ....เอ้าเลยลูกพ่อ” จนกระทั้งหัวแม่ มือแตกเลือดไหลเล็บหลุด แต่ยุทธก็ยังไม่หยุด ๑๒๒ 01 แนม มนาคม ท.ศ. ๒๕๑๕