การเรียนรู้จากคุณยายอาจารย์ : หน้า 99/202

เคยได้ยินพี่วรรณาพูดถึงคำว่า “ที่สุดของคำ” หมายความว่าอย่างไรคะ คุณวรรณา : เกิดมานะในชีวิตนี้พี่ก็ไม่เคยเห็นใครที่พูด อะไรแล้วเป็นที่สุดของคำ ได้แบบเดียวกับคุณยายอาจารย์ เลย ปกติถ้าเรามีปัญหาเราจะไปขอให้ใครช่วยแก้ปัญหา ให้เรา เขาก็จะบอกว่า เอ้า...คุณลองทำอย่างนี้ก่อนนะ ได้ผลอย่างไร จะประสบผลสำเร็จหรือไม่สำเร็จแล้วค่อย กลับมาบอกอีกครั้งหนึ่งนะ ถ้าไม่สำเร็จเขาก็จะบอก แผนที่สอง แผนที่สามให้เรา แต่คุณยายอาจารย์ไม่ใช่ อย่างนั้น เรามีปัญหาอะไรเราถามท่าน คุณยายอาจารย์ ตอบเดี๋ยวนั้น ปัญหาจบตรงนั้นเลย เช่นมีครั้งหนึ่งพี่เห็น ว่ามีพี่ๆ หลายท่าน ที่พอมาวัดได้สักพักหนึ่ง แล้วก็หายไป พี่ก็รู้สึกใจหาย ไม่สบายใจ เลยไปกราบเรียนคุณยาย อาจารย์ว่า “คุณยายเจ้าคะ ถ้าคุณยายเห็นว่าหนูท่าทางไม่ดี หรือว่าศรัทธาเริ่มง่อนแง่นอย่างนั้น ขอความกรุณาคุณ ยายช่วยดึงหนูไว้ด้วยนะคะ เพราะหนูกลัวจังเลย คุณยาย ก็มองหน้าพี่ แล้วคุณยายบอกว่า รู้ว่าเขาเป็นตัวอย่างที่ไม่ดี ไม่ต้องไปเอาอย่างเขา" ก็จบไปเลย ไม่ต้องถามว่าต้อง แก้ไขอย่างไร เราจะดูตัวอย่าง ตัวอย่างที่ดีเราก็เอาเป็น ตัวอย่าง ตัวอย่างที่ไม่ดีเราก็ไม่ต้องเอามาเป็นตัวอย่าง นี่แหละคุณยายอาจารย์ ท่านจะพูดสั้น ง่าย ตรงเป้าหมาย เข้าประเด็น อยากให้เล่าถึงการได้เป็นประธานรองทอดกฐิน สามัคคีครั้งแรก คุณวรรณา : ตอนนั้นปี พ.ศ. ๒๕๓๓ พี่ตามกลุ่มบุญแก้ว มาปล่อยปลากับคุณยายอาจารย์ทุกวันเสาร์ที่สามของเดือน แล้วพี่ก็จะถวายปัจจัยคุณยายอาจารย์ ก่อนที่จะถวาย ปัจจัยพี่ก็จะเขียนค่าอธิษฐานบนของที่ถวายปัจจัย พี่เคย อ่านหนังสือเล่าเรื่องยายของหลวงพ่อหัตตชีโวเขียนว่า คุณยายอาจารย์ท่านปรารถนาจะเป็นประธานทอดกฐิน พี่ ก็อยากเป็นประธานทอดกฐินสามัคคีด้วย พี่เขียนหน้า ซองปัจจัยว่า ด้วยบุญที่หนูถวายปัจจัยบูชาธรรมคุณยาย ขอให้หนูได้เป้นประธานทอดกฐินสามัคคีสักครั้งเถิด แล้ว คุณยายอาจารย์ ท่านก็สอนว่า เวลา จะไปนั่งยระโห้ตั้งโจนั่งนะ ชีวิตเรา อะไรก็เอาไปไม่ได้ เอาไปได้แต่บุญกัน นาปท่านั้น พี่ก็รู้ว่าคุณยายอาจารย์อ่านหนังสือไม่ออก พี่ถวายคุณ ยายเสร็จพี่ก็บอกคุณยายอาจารย์ว่า “คุณยายเจ้าคะ หนู ขอเป็นประธานกฐินนะคะ" ตอนนั้นประธานกฐิน หมาย ถึงใครเป็นประธานจะได้ทำบุญหนึ่งล้านบาท พี่บอกคุณ ยายอาจารย์ขอเป็นประธานกฐินสักครั้ง พี่คิดว่าคนที่มี บุญบารมีมากๆ อย่างคุณยายอาจารย์ยังปรารถนาจะเป็น ประธานกฐินเลย แล้วคนอย่างเราถ้าไม่เป็นประธานกฐินแล้ว จะตามคุณยายอาจารย์ทันหรือ พอบอกคุณยายอาจารย์ อย่างนั้น แล้วท่านก็รับปัจจัยที่พี่ถวาย แต่ท่านก็ไม่พูดอะไร พอดีรถที่ไปปล่อยปลากำลังจะออก พี่ก็เลยต้องรีบไปขึ้นรถ เดือนต่อมาพี่ก็อธิษฐานเหมือนเดิมอีก คราวนี้ คุณยายอาจารย์ก็ถามว่า "คิดอย่างไรจึงอยากเป็น ประธานกฐิน” พี่ก็บอกว่า “คุณยายเจ้าคะ คุณยายมีบุญ บารมีมากอย่างนี้ คุณยายยังอยากเป็นประธานกฐินเลย คุณยายเคยบอกแล้วนี่คะว่าเป็นประธานกฐินได้บุญมาก หนูก็อยากเป็นประธานกฐินบ้าง” คุณยายอาจารย์ก็เงียบไป แล้วท่านก็ถามอีกครั้งว่า “คิดอย่างไรที่อยากเป็นประธาน กฐินนะ” พี่ก็เลยตอบแบบอาจหาญเลย "คุณยายคะ คุณ ยายมีเงินแค่สามพันสองร้อยบาท คุณยายยังกล้าสร้างวัด แล้วทำไมหนูถึงจะไม่กล้าเป็นประธานกฐินล่ะคะ” คุณยาย อาจารย์ก็หัวเราะ แล้วก็จับมือพี่เขย่า แล้วคุณยาย อาจารย์ก็ว่า “ยายอนุโมทนาบุญด้วยนะ" หลังจากนั้นสาม เดือนพี่ก็ได้เป็นประธานกฐิน มีเงินสดๆ เข้ามาแล้วพี่ก็ ถวายหลวงพ่อเรียบร้อยเลย โอ้....ตื่นเต้นมากเลย ในระหว่างสามเดือนนั้นพี่คิดว่าถ้าคุณยายอาจารย์ อนุโมทนาบุญแล้วต้องได้เป็นประธานกฐินแน่ แต่ไม่คิดว่า กัลยาณมิตร มีนาคม พ.ศ. 10๕๐๕ 55