ความประทับใจต่อคุณยายอาจารย์ : หน้า 101/202

ไปดูว่าคุณยายอยู่มั้ย ถ้าอยู่หนูก็ถวายคุณยายเลยนะ" เขา ก็ไป ถวายเสร็จออกมาถามว่าคุณยายให้พรว่าอะไร เขา บอกว่าตื่นเต้นว่า ไม่ได้ พี่ดีใจที่ลูกมีโอกาสได้ใกล้ชิดคุณยายอาจารย์แม้ จะเป็นช่วงสั้นๆ ก็ตามเพราะลูกได้เห็นแบบอย่างที่ดี จะ ได้ดีดอยู่ในใจเขา เป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตต่อ มีอีกเรื่องหนึ่งที่ประทับใจมาก ตอนนั้นงานหล่อ รูปทองค่า หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ พี่ก็มาอยู่วัด ตอนเช้า ก็ได้พบคุณยายอาจารย์กับคุณอารีพันธุ์ ขณะที่ ท่านกำลังเดินตรวจครัวอยู่ คุณยายอาจารย์ก็กวักมือ เรียกเช้าไปหา พี่นึกว่าคุณยายอาจารย์จะใช้อะไร ก็เข้าไป หาท่าน คิดจะถามว่า “คุณยายจะใช้อะไรหนูหรือคะ” ยัง ไม่หันพูด คุณยายอาจารย์บอกว่า “มาให้ยายกอดหน่อย ให้ได้บุญกับยายเยอะๆ นะ” ประทับใจมากเลย ใครจะคิด นะว่าคนมีบุญบารมีมากอย่างคุณยาย ท่านจะให้เราได้บุญ กับท่านด้วย คิดดู ไม่ขนลุกได้อย่างไร พี่ก็ไม่เคยคิดจะไป รบกวนท่านเลย ไม่กล้า ก็เคารพบูชาท่านอยู่ในใจ อยู่ที่ ศูนย์กลางกายตลอดเลย วันงานสลายร่างคุณยาย พี่รู้สึกอย่างไร? คุณวรรณา : โอ...ปิติมาก ประทับใจตั้งแต่เริ่มต้นเลย สาธุชนมากันเยอะมาก แต่เหมือนกับเป็นครอบครัวเดียวกัน มีความรัก ความอบอุ่น ความเข้าใจ ความอะลุ่มอล่วยกัน มีความสุขจริงๆ คนเขาสัมผัสความสุขได้ นี่แหละคือ ความสุขที่แท้จริง ถึงคนจะเยอะ แต่ทุกคนก็มีความยิ้มแย้ม แจ่มใส มีความสบายใจเพราะว่ามีเป้าหมายเดียวกันคือ ทุกคนต้องการจะสร้างบารมี ต้องการจะมาเอาบุญใหญ่ แล้วยิ่งตอนเย็นยิ่งขนลุกใหญ่เลย พอมยุรีนาวากาศ เคลื่อนออกมา เหมือนกับลอยอยู่บนเมฆอย่างนั้น น้ำตา ไหลเลย ปกติพี่จะเป็นคนเข้มแข็ง ไม่ร้องไห้ง่าย ยิ่งเห็น พระเดินเป็นขบวนใหญ่ เห็นอุบาสกที่อยู่วัดนานๆ เตรียม บวชถวายชีวิต มาเป็นคนถือพัดหางนกยูง เห็นทุกอย่าง ยิ่งคิดถึงคุณยายอาจารยภาพอย่างนั้นจะไปหาที่ไหนได้อีก แค่ให้เราคิดก็คิดไม่ออกแล้ว ถึงแม้ว่าจะสลายร่างคุณยายอาจารย์ไม่ แล้ว แต่ท่านก็อยู่ในโจพี่ตลอดเวลา พี่ ไม่เคยคิดว่าคุณยายอาจารย์ไม่อยู่ คุณ ยายอาจาร อยู่ศูนย์กลางกายยองเรา ตลอดเลย เรื่องการถวายภัตตาหารพระพี่เห็นพระนั่งเต็มโต๊ะ เห็นเป็นแถวเป็นแนวยาวไปจนสุดเลย พระบางส่วนยัง เดินไปหาที่นั่งอีก เห็นแล้วปีติมาก รีบไปบอกให้ใครต่อ ใครไปดูกัน เห็นแล้ว ใจนึกถึงบุญที่เราถวายปัจจัยเป็น เจ้าภาพ ขนลุกไปหมดเลย ภาพที่เห็นเป็นการรวมค่า ว่าที่สุดไว้จริงๆ หลังจากพระฉันเสร็จข้าวของถูกเก็บเรียงรายไว้เป็นระเบียบ ส่วนนี้ได้มาจากความดีของคุณยายอาจารย์ ท่านจะย้ำ ตลอดเลยทำ อะไรต้องให้เรียบร้อย ถึงแม้ว่าจะสลายร่างคุณยายอาจารย์ไปแล้ว แต่ ท่านก็อยู่ในใจพี่ตลอดเวลา พี่ไม่เคยคิดว่าคุณยายอาจารย์ ไม่อยู่ คุณยายอาจารย์อยู่ศูนย์กลางกายของเราตลอดเลย คุณยายอาจารย์บอกว่า “เกิดเท่าไหร่ ก็ตายเท่านั้น เป็นธรรมดา พวกเราเกิดมาชาตินี้ต้องพยายามเอาธรรมะ ให้ได้นะ เพราะว่าธรรมะนี่แหละ เป็นหน้าที่หลักของเรา ที่เกิดมาเป็นมนุษย์" ร่างกายของคุณยายอาจารย์ที่เปรียบประดุจพระ เจดีย์ที่สถิตย์ของพระธรรมกายนับไม่ถ้วนพระองค์ บัดนี้ ร่างกายนั้นได้สลายไปแล้ว หากแต่คุณธรรมความดีงาม และพระคุณอันยิ่งใหญ่ของท่าน กลับติดตรึงและสว่างไสว อยู่ในจิตใจของลูกหลานไปอีกตราบนานเท่านาน กัลยาณมิตร มีนาคม พ.ค. ๒๕๕๕ GO®