ความรักและความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่ลูก : หน้า 83/202

ผู้ใหญ่เหมือนกับที่มันเกิดขึ้นกับเราฉันใดก็ฉันนั้น ความเข้าใจอีกประการหนึ่ง ที่อาจยากต่อการ ยอมรับและทำให้แปลกใจ คือทำไมในเมื่อแม่บอกว่ารักลูก จึงทำให้ลูกบอบช้ำน้ำใจได้ แต่อาจจะง่ายต่อการยอมรับ ถ้าคุณผู้อ่านลองมาพิจารณาตัวเองดูบ้างว่า ที่คุณบอกว่า คุณรักเพื่อน ที่คุณบอกว่ารักแฟน แล้ววันหนึ่ง หรือมี เหตุการณ์หนึ่งที่เขาทำให้คุณขุ่นข้องหมองใจ ครานั้นคุณ คงนึกฉุน นึกโกรธ นึก... นั้นเป็นสิ่งที่แสดงว่าคุณก็รัก ตนเองอยู่เหมือนกัน ซึ่งเป็นธรรมดาของปุถุชนคนทั่วไป หากเปรียบความรักที่มีอยู่เต็มอกของผู้ได้ชื่อว่า เป็นพ่อเป็นแม่นั้นอันที่จริงมักจะรักลูกมากกว่าตนเองเสียอีก เรื่องนี้คงไม่ต้องอธิบายกันอีกนะครับ แต่หลายคนมักจะ มองข้ามไป ลืมไปว่าบางทียามพ่อเหนื่อย บางทียามแม่ กังวลอาจส่งกิริยาส่งภาษาพาให้เรากระทบกระเทือนใจได้ เหมือนกัน ลูกแต่ละบ้านย่อมแตกต่างกันไปเมื่อได้รับผล กระทบจากพ่อแม่ ทั้งนี้ขึ้นกับบุคลิกภาพและความเครียด ด้านต่างๆ ที่พ่อแม่จะต้องพบเจอ เมื่อรู้อย่างนี้อาจทำให้ พอจะเข้าใจอะไรๆ ได้มากขึ้นบ้าง แต่ก็นั้นแหละ คุณผู้อ่าน บางท่านอาจนึกในใจว่า สมัยนี้มักจะมีเรื่องเหลือเชื่อบ่อยๆ เช่นการเห็นภาพข่าวตามสื่อต่างๆ ที่รายงานให้ทราบถึง ลูกซึ่งถูกพ่อแม่แท้ๆ ทำร้ายร่างกายและจิตใจ วันนี้คง ต้องอธิบายเสริมด้วยวิชาทางพุทธศาสตร์ว่าด้วยเรื่อง ของกรรมกันล่ะครับ สิ่งหนึ่งที่มิอาจปฏิเสธได้ นั้นคือ พ่อแม่จะรักลูก แม้ว่าลูกจะปฏิบัติอย่างไรก็ตาม เพราะลูกนั้นคือส่วนของ เลือดเนื้อ คือลมหายใจ คือไฟแห่งธาตุที่เกิดจากพ่อและ แม่รวมกัน จึงไม่แปลกที่บางทีลูกอาจจะบอกว่าตอนนี้ลูก โตแล้วสามารถดูแลตนเองได้ อยากทำอะไรตามใจปรารถนา ถึงจะพลาดพลั้งเลียชื่อเสียงก็เป็นเรื่องของตน พ่อแม่ไม่ เสียหายด้วย ในความเป็นจริงย่อมส่งผลกระทบถึงพ่อและ แม่เสมอ เพราะลูกมีได้เกิดขึ้นจากดิน มิได้เกิดจากน้ำแต่ เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของพ่อและแม่นั้นเอง และตรงนี้เช่นกันที่ทำ ให้หน่อยเกิดความทุกข์ใจ อยู่โขทีเดียว เมื่อแม่ทำไม่ถูก เมื่อแม่ปฏิบัติต่อลูกโดยยึด ตนเองเป็นหลัก ลืมนึกถึงจิตใจของหน่อย หลักฐานฟ้อง ชัดอยู่แล้วว่า ณ อารมณ์นี้แม่เผลอไปรักตนเองมากกว่า รักลูก แต่พอหน่อยอยากแสดงบทบาทปกป้องตนเองบ้าง ต่อสู้เพื่อตนเองบ้าง ตัดค้านกับมโนธรรมภายในใจที่จะ กระทำการใด ๆ ต่อบุพการีผู้มีพระคุณเช่นแม่ กระบวนการบำบัดทางจิตวิทยาด้านตะวันตก อาจจะใช้เวลา ต้องอาศัยการเข้าใจที่มาที่ไปของ บุคลิกภาพคน การเข้าใจตนเองและการหาทางออกเพื่อ ทุกฝ่ายได้สบายใจ ทว่าศาสตร์ด้านตะวันออกคือปรัชญา ด้านพุทธศาสตร์เล่า ลึกซึ้งลัดขั้นตอนเกิดปัญญาเข้าใจ สภาพสิ่งรอบด้านและหาทางออกได้รวมไปถึงภพชาติ หนาดวย พ่อแม่ลูกต่างผูกพันกันไว้ด้วยกรรม คือการ กระทำ ในอดีต รวมถึงปัจจุบันและอนาคตด้วย ต่างคน ต่างมาเกิดมีกรรมเป็นของตนเอง ยามพลัดพรากก็จาก กันไปตามแรงกรรมที่ทำก่อไว้ บทบาทของพ่อแม่ลูกอีก บทบาทหนึ่ง คือการเป็นกัลยาณมิตรซึ่งกันและกัน พิงแนะน่า ทางแห่งความดี จึงมิได้หมายถึงการครอบครอง การบังคับ รวมถึงการก่อกรรมทำ เข็ญกับอีกฝ่ายหนึ่ง เมื่อรู้อย่างนี้จึงน่าจะให้อภัยได้ง่ายในความ พลั้งเผลอ เมื่อใจหลุดจากฐานที่ตั้งอันแท้จริง เมื่อสติขาด หายไปจากความรู้ตัว การให้อภัยจะทำ ให้เกิดชัยชนะอัน ยิ่งใหญ่ นั้นคือการชนะใจด้วยความดี ทำ ให้ผู้นั้นได้สัมผัส รู้ถึงความเย็น ความสงบ ความสบาย เป็นการสื่อความที่ ส่งผลอานุภาพมากนักท่า ให้เกิดการเรียนรู้ถึงความรักอัน ยิ่งใหญ่ ความเมตตาอันอ่อนโยน สิ่งต่างๆ เหล่านี้จะเกิดขึ้นได้ หน่อยจึงต้องเริ่ม คนที่ตนเอง หมั่นฝึกฝนตนเองเพียร ความดี อดทนที่ จะต้องเจอกับผลตอบกลับในช่วงต้นๆ ที่อาจไม่น่ารื่นรมย์ นัก อย่างไรก็ตามในโลกนี้ไม่มีอะไรที่ลงมือทำไปแล้ว สูญเปล่า ที่สำคัญหน่อยต้องหมั่นเดิมความสุข จนท่วมใจ แล้วหลั่งไหลลงผ่านออกไปให้คนรอบข้างได้เย็นกายสบาย ใจไปด้วย .แพาผมค- มนาคม พ.ศ. ๒๕๖๕ ๘๓