มิติของกาลเวลา : หน้า 148/202

ท่องไปในสามสหัสวรรษ จิรวัฒน์ ภู่เพียงใจ ตอนที่ ๑๑ หยาดน้ำตาที่มหาธรรมกายเจดีย์ มิติของกาลเวลา “บัดนี้เรามาถึงวันที่ ๑ มกราคม ปีพุทธศักราช ๒๕๐๐ แล้ว แต่ก่อนที่จะลืมตา เราขอเตือนไว้ล่วงหน้าว่าท่านจะต้อง หยายามประคับประคองใจให้ดีเหราะนี่เป็นอีกมิติหนึ่งของกาลเวลา จงว่า ไว้ว่า ไม่ว่าจะพบเห็นอะไร อย่าตื่นเต้น อย่าตกใจ อย่าดีใจ หรือเสียใจจนเกินไปหากใจไม่นิ่งหรือเกิดความหวั่นไหวขึ้นมาเมื่อใด ท่านอาจถูกดึงดูดกลับไปสู่มิติเดิมทันที...เอาล่ะ ทีนี้ลืมตาได้แล้ว” พอสิ้นเสียงไพเราะกังวานดุจระฆังเงินของอัปสรา ผมก็ พยายามตั้งสติให้มั่นก่อนที่จะค่อยๆ เผยอเปลือกตาขึ้นมาอย่างช้าๆ ๑๔๘ กัลยาณมิตร มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

- มิติของกาลเวลา