ผลกรรมและการไถ่บาป : หน้า 153/202

อย่างหนักถึง ๑๐ ประการ จากการประทุษร้ายผู้บริสุทธิ์ แล้วนับพันปี เราเป็นเพียงทายาทชั้นปลายแถว แถมยัง ได้แก่ ทำให้เสื่อมกะทันหัน ๑.ทรัพย์สมบัติโภคะที่ทำมาหากินเกิดขัดข้อง ๒.เจ็บป่วยด้วยโรคภัยอย่างร้ายแรง ๓. ก.จิตฟุ้งซ่าน ๔.พบความย่อยยับของเครือญาติ ๔.ทรัพย์ สมบติที่มีอยู่เสื่อมสูญหมดไป 5.อุบัติเหตุจากไฟไหม้ ฟ้าผ่า ๗. ได้รับการดูหมิ่นจากพระราชาหรือได้รับโทษ ทางราชการ 4.ถูกผู้คนกล่าวหาอย่างร้ายแรง ๙.ต้องพิการหรือถึงตายด้วยอุบัติเหตุ ๑๐.มีเวทนา อยู่ดีๆ ก็เกิดเจ็บปวดอวัยวะบาง อย่างขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุ เคราะห์กรรมต่างๆ เหล่านี้เป็นสิ่งที่ส่งผลทันตา ยังไม่นับวิบากกรรมในอบายภูมิอีกต่างหาก ซึ่งแต่ละคน ต่างก็ได้รับผลหนักเบาแตกต่างกันไปตามกรรมเวรที่ก่อไว้ คือบางคนทํา ไปด้วยความจงใจ บางคนอาจทำไปเพราะ ความไม่รู้และมีอยู่ ยู่จำนวนไม่น้อยที่ทำไปเพราะความ ประมาทพลั้งพลาดว่าไปตามกระแส คนเหล่านี้ตราบใดที่ บาปยังไม่ให้ผลเขาก็ยังหลงคิดว่าบาปนั้นมีรสหวาน เขา ยังมัวร่าเริงเบิกบานอยู่ ต่อเมื่อบาปให้ผลเขาจึงรู้สำนึก และต้องทนทุกข์ทรมานอย่างหนัก ผู้ที่ทำผิดไปเพราะความไม่รู้หรือเพราะความ ประมาทพลาดพลั้งคนพวกนี้ในส่วนของผู้ที่มีคุณธรรม เป็นทุนเดิมอยู่แล้วก็มักจะรู้สำนึกและมีโอกาสได้มาขอ ขมาด้วยตัวเองก่อนตาย แต่น่าเสียดายที่ยังมีผู้คนอีก มากมายที่ไม่มีโอกาสดังกล่าว จึงได้แต่สั่งลูกหลานไว้ก่อน ตายหรือไม่ก็มาเข้าฝันให้ลูกหลานมาช่วยขอขมาไถ่บาป แทนเพื่อบรรเทาทุกข์ทรมานในอบาย ผมถามกายละเอียดเขาไปว่า เรื่องมันก็นานมา มิใช่เป็นผู้กระทำ ผิดเอง ทำไมต้องมารับเคราะห์แทน ต้อง มาทนต่อความอับอายอยู่อย่างนี้ ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้มิได้หรือ เขาตอบว่าเขาทนทำ ไม่รู้ไม่ชี้ไม่ได้เพราะ ๑.เป็นคำสั่งเสียของบรรพบุรุษ ๒.เรื่องนี้เป็นเรื่องราวที่เล่าขานสืบทอดกันมา นานนับพันปีใครๆ ก็รู้ดีว่าตระกูลไหนเคยทำอะไรมาบ้าง เคยเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อย่างไร ๓.ตัวพวกเขาเองก็เต็มใจทำ เพราะมีความเคารพ ศรัทธาในมหาธรรมกายเจดีย์เป็นอย่างมาก จึงไม่อยากให้ ใครหลงผิดคิดจาบจ้วงต่อพระรัตนตรัย หรือต่อมหาธรรม กายเจดีย์นี้อีก ผมได้ฟังอย่างนั้นแล้วอดปลงสังเวชสะท้อนใจมิได้ ความรู้สีกขุ่นเคืองใจต่อผู้ที่เคยคุกคามให้ร้ายวัดพระธรรม- กายดูจะมลายไปสิ้น จึงอยากฝากบอกมายังพวกเรา ทุกคนว่าอย่าไปโกรธ อย่าไปเกลียด อย่าไปเคียดแค้น ชิงชังคนเหล่านี้เลย ควรสงสารควรให้อภัยพวกเขามากกว่า เพราะเขาเป็นผู้อ่อนแอที่ปล่อยให้สิ่งไม่ดีมาครอบงำจิตใจ หลงทำในสิ่งที่เป็นโทษภัยและได้รับเคราะห์กรรม ได้รับ ความเศร้าโคกทั้งในโลกนี้และโลกหน้าอย่างน่าเวทนายิ่ง โอ...หนอชีวิต เพราะคิดผิดพลั้งพลาดไป ทำให้ เลื่อมเลียชื่อเสียงและทนรับวิบากกรรมมายาวนานเหลือเกิน ท่าดีกับทำชั่วมีผลแตกต่างอย่างนี้เองหนอ ดูเอาเถิดพระ เทวหัตกระทำอนันตริยกรรมผู้คนยังจดจำความชั่วเป็น ตราบาปติดตัวมาตลอดสองพันห้าร้อยกว่าปี พระสารีบุตร พระโมคดัลลานะ เป็นพระอรหันต์ เป็นอัครสาวก ผู้คนก็ ยังยกย่องจดจำคุณธรรมความดีของท่านมาตลอดถึงทุก วันนี้เช่นกัน ตรองมาถึงตรงนี้ทำให้ผมหวนคิดถึงพระมหา เถระรูปหนึ่งซึ่งเคยสร้างวีรกรรมอันยิ่งใหญ่ไว้ในสมัยของ พวกเรา ก็เลยเกิดความอยากรู้ขึ้นมาว่าในอีกพันปีต่อมา ผู้คนรุ่นหลังจะยังรู้จักท่านอยู่หรือไม่ จึงได้ถามกาย ล า เ ตร มนาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ 8๕๓