เรื่องราวของโจเซกและกษัตริย์เหวยเหวินตี้ : หน้า 191/202

สํานวนขืน เสี่ยวเหลีองจีอ ศ:!ถัวต้มถั่ว น านมาแล้ว ในสมัยราชวงศ์เหวย กษัตริย์ เหว่ยเหวินตี้กล่าวกับโจเซก นามว่าเหว่ยเหวินตี้ครองราชย์อยู่ในขณะ นั้น พระองค์มีพระอนุชาพระองค์หนึ่งชื่อ ว่า โจเชก โจเซกเป็นคนฉลาดปราดเปรื่องยิ่งนัก และด้วยความฉลาดปราดเปรื่องของเขานี้เองทำให้ เขาเป็นที่รักของพระราชบิดาและพระราชมารดามาก แต่ในขณะเดียวกัน กษัตริย์เหวยเหวินตี้ซึ่งเป็นพี่ ชายก็เกลียดชังเขามากเช่นกัน เพราะกลัวว่าความ เก่งของโจเซกจะแย่งชิงราชสมบัติของตัวเองไป กษัตริย์เหวยเหรินตี้จึงมักจะหาโอกาสที่จะกำจัดโจเชก แต่ก็หาทางไม่ได้สักที จนกระทั่งวันหนึ่งพระองค์คิดแผนชั่วร้ายได้ จึงได้สั่งให้โจเชกเข้าเสา และกล่าวกับโจเซกว่า “ข้าได้ยินผู้คนเขาร่ำลือกันมานานแล้วว่า เจ้ามี ความสามารถปราดเปรื่องเป็นยิ่งนัก วันนี้ข้าจึง อยากจะทดสอบว่า ที่คนเขาพูดกันนั้นเป็นความ จริงหรือไม่" โจเซกได้คุกเข่าลงคารวะ และกล่าว ตอบไปว่า “ช้าก่อนพระองค์ ข้าน้อยเป็น เพียงคนธรรมดา ความสามารถมีเพียงน้อยนิด ขอพระองค์โปรดอย่าได้ยกย่องขาเลย" “อี อี โจเซก เจ้านี่มันฉลาดสมตัว จริงๆ ข้าจะทดสอบเจ้า โดยให้เจ้าใช้คำว่า พี่น้อง เป็นหัวข้อในการแต่งกลอนบทหนึ่ง แต่ห้ามมีคำว่า พี่น้อง อยู่ในบท เจ้าจะทำได้หรือไม่” กษัตริย์ โจเชกจึงตอบไปว่า “ถ้าเป็นความ ต้องการของพระองค์ ข้าก็ยินดีที่จะทำ” “ดีมาก แต่มีข้อแม้ว่า เจ้าต้องแต่งให้ เสร็จภายในเวลาที่เจ้าย่างเดินได้เจ็ดก้าว โดย เอาชีวิตของเจ้าเป็นเดิมพัน" กัลยาณมิตร มินาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ ด๙ด