การเปลี่ยนแปลงของวัดพระธรรมกาย : หน้า 150/202

เมื่อได้สัมผัสกับบรรยากาศและแสงสลัวๆ เย็นตา ผมก็ รู้ทันทีว่านี่คือเวลาเช้าตรู่ แม้จะพยายามตั้งสติให้พร้อมที่จะเผชิญกับความ แปลกใหม่มาแล้วก็ตามแต่ผมก็ยังรู้สึกตื่นเต้นอยู่ไม่น้อยที่ พบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ ณ สถานที่ สถานที่อันแปลกตาเหมือน กับว่าไม่เคยพบเห็นมาก่อน อีกทั้งยังแปลกใจที่พบว่า ร่างกายของตัวเองในขณะนี้มีลักษณะโปร่งใสบางเบาเช่น เดียวกับอัปสรา จึงนึกขึ้นมาว่านี่คงเป็นกายละเอียดของ เรานั่นเอง “ที่นี่เป็นที่ไหน" ผมเอ่ยถามอัปสราด้วยความสงสัย “ท่านตั้งใจจะมาที่ไหนล่ะ ก็เป็นที่นั้นนั่นแหละ” คำตอบของเธอท่า ให้ผม นักข่าอยู่ในใจว่านางฟ้านี ก็พูดจากวนเป็นเหมือนกัน “นี่ หรือ คือ วัด พระธรรมกาย ไม่เห็น เหมือนเลย" “อย่าลืมสิว่านี่ มันปี พ.ศ.๒๕๐๐ แล้ว ท่านจะให้ทุกอย่างเหมือน เดิมได้อย่างไร" จริงของเธอ ผม ไม่น่าเผลอพูดอะไรแบบโง่ๆ ให้เธอตอกหน้าเอาได้ เพราะอย่าว่าแต่เวลาถึงร้อยปีพันปีเลย ในยุคสมัยที่เรา กำลังก่อร่างสร้างวัดกันอยู่นั้น หากใครเว้นระยะไปมิได้มา เห็นวัดพระธรรมกายเพียงแค่ปีสองปี พอมาเห็นอีกทีก็ดู แปลกตาไปเยอะแล้ว “กาลเวลาที่ผ่านไปเกือบพันปีนี้ แม้จะมีหลายสิ่ง หลายอย่างเปลี่ยนแปลงไป แต่ก็ยังมีบางอย่างยังคงอยู่ เรารู้ว่าท่านมุ่งมั่นมาหาอะไร จึงขอบอกให้รู้ไว้ก่อนว่าสิ่ง ที่ท่านอยากจะรู้อยากจะเห็นนั้น อย่างน้อยๆ ก็มีอยู่สาม อย่างที่ยังคงอยู่ นั่นคือมหาธรรมกายเจดีย์ มหาวิหาร ของท่านผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย และมหาวิหารของท่าน ผู้ให้กำเนิดวัดพระธรรมกาย" ผมนึกขอบใจอัปสราเหลือเกินที่ช่วยบอกกล่าว เรื่องนี้ให้รู้ตัวไว้ก่อนล่วงหน้า เธอคงปรารถนาจะให้ผมได้ ตั้งสติเตรียมตัวเตรียมใจเอาไว้มีให้ตื่นเต้นดีใจเกินไปจน ทำให้หนังขาดกลางตัน ถ้าเป็นอย่างนั้นละก้อเสียเรื่องเลย ทีเดียว ศูนย์กลางธรรมกายแห่งโลกและจักรวาล “ไหนละ มหาวิหาร? ไหนล่ะมหาธรรมกายเจดีย์?” ผมถามอย่างร้อนใจ เพราะยังไม่เห็นอะไรสัก อย่าง ทั้งๆ ที่มาถึงวัด พระธรรมกายแล้ว “ใจเย็นๆ สีท่าน ตอนนี้เรากำาลังอยู่ที่หน้า วัดพระธรรมกายหรือ ศูนย์กลางธรรมกายแห่ง โลกและจักรวาล” ผมกวาดสายตามอง ไปรอบๆ อย่างแปลกใจ นี่หรือหน้าวัด ไหนล่ะที่ว่าการอำเภอคลองหลวง ไหนล่ะ ถนนสายคลองหลวง ไหนละตลาดไท ไม่มีอะไรสักอย่าง “ท่านอย่าเผลอไปมองหาอะไรที่เคยมีในยุคของ ท่าน ตอนนี้มันต่างกันมาก เพราะศูนย์กลางธรรมกาย แห่งโลกและจักรวาลในปัจจุบันมีพื้นที่กว้างใหญ่กว่าเดิม นับร้อยเท่า ที่นี่เหมือนเมืองๆ หนึ่ง มีการแบ่งเขตพื้นที่ เป็นดัดส่วนชัดเจนทั้งเขตพุทธาวาส ธรรมาวาส และ สังฆาวาส พื้นที่วัดพระธรรมกายแต่เดิมทั้งหมดในยุคของ ท่าน บัดนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเขตพุทธาวาส ซึ่งถือว่า เป็นพื้นที่อันศักดิ์สิทธิ์” กัลยาณมิตร มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕ ๑๔๗