การพัฒนาชุมชนและการรักษาศีล : หน้า 140/202

ขึ้น งตรงกับความรู้จากคณะ ที่เธอเลือกเรียน ตลอดเวลา ๔ ปีในรั้วมหาวิทยาลัยของ ถุงมิได้ผ่านไปอย่างไร้ค่า เพราะเธอมักออกไปพัฒนา ชุมชนอยู่เสมอ ครั้งหนึ่งเธอ ไปพัฒนาหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ในจังหวัดแพร่ เพราะเธอกับ เพื่อนพบว่า ที่นั่นมีปัญหา เรื่องการทิ้งขยะไม่เป็นที่และ ปัญหาแหล่งน้ำสกปรก การ เข้าไปพักกับชาวบ้านที่นั่น ตลอดช่วงปิดเทอมซึ่งกินเวลา หลายเดือน ทำให้กุ้งได้เรียน รู้เรื่องการปรับตัวเป้นอย่างดี ในครั้งนั้นเธอต้องหัดพูดภาษา เหนือ และทานอาหารร่วมกับชาวบ้าน จากประสบการณ์ เหล่านี้นี่เองเป็นส่วนผลักดันให้เธอทํางานเป็นแอร์โฮสเตส ได้เป็นอย่างดี และจากอุปนิสัยชอบทำกิจกรรมของเธอ นี่เองที่ทำให้เธอได้รับฉายาจากคุณแม่ว่า "กุ้ง จับฉ่าย" นอกจากอุปนิสัยดีๆ ของเธอแล้ว กุ้งบอกกับเรา ว่า เธอเป็นคนโชคดีที่คุณแม่ได้พามารู้จักวัดพระธรรมกาย ตั้งแต่เธออายุเพียง ๕ ขวบ วัดพระธรรมกายเปรียบเสมือน โรงเรียนสอนศีลธรรมให้กับเธอ ทำให้เธอสามารถรักษาศีล ๕ ได้ตลอดต่อเนื่อง และเป็นลูกที่ดีของคุณพ่อคุณแม่เสมอ มา วัดสอนมีให้เธอหลงในอบายมุข เธอยอมรับว่า ใน สังคมอาชีพของเธอบางครั้งก็มีการไปเที่ยวเต้นรำยาม ค่ำคืนและหลายคนก็ดื่มเหล้าบ้างไปตามกระแสนิยม และ การที่เธอมีจุดยืนของตนเองที่ไม่ไปข้องเกี่ยวกับอบายมุข เหล่านั้น เป็นเพราะเธอเป็นผู้ที่ถือศีล ๕ อย่างเคร่งครัด ท่าให้เธอมีสติสัมปชัญญะ เวลาที่จะทำสิ่งต่างๆ ในมุมมอง ของกุ้ง เธอบอกว่าแม้เราจะทราบดีว่าสิ่งนั้นเป็นสิ่งไม่ดี แต่หากมีคนนิยมปฏิบัติกันมาก อาจทำให้เราเผลอนึกว่า เป็นสิ่งธรรมดาๆ ที่ใครๆ เขาก็ทำกันได้ อาชีพแอร์โฮสเตสของกุ้ง ได้ถูกจัดให้เป็น ๑ ใน ๕ อาชีพที่มีความเครียดสูง แอร์โฮสเตสบางคนอาจรำคาญ ที่จะต้องบริการผู้โดยสารบาง ท่านที่มีความต้องการต่างกัน หรือที่อารมณ์เสียมาจากที่อื่น แต่เพราะอาชีพนี้เป็นอาชีพ บริการและแอร์โฮสเตสทุกคน ต้องพยายามทำหน้าที่ของตน ให้ดีที่สุด ดังนั้นการทำงานจึง ต้องมีสติและรักษาอารมณ์ได้ เป็นอย่างดี กุ้งมีหลักในการ ทำงานว่า “ให้น่าใจเขามา ใส่ใจเรา” แล้วเราจะเข้าใจ และดูแลผู้โดยสารได้ดียิ่งขึ้น แต่หลังจากที่ให้ ความสำคัญกับการนั่งธรรมะ อย่างจริงจังและต่อเนื่อง ผล จากการปฏิบัติทำให้กุ้งเปลี่ยน ไป มีความสุขุม ใจเย็น อารมณ์เบิกบาน ความเป็นคนใจ ร้อน ทุนหันพันแล่นหายไปหมดสิ้น ซึ่งเธอบอกว่าสมาธิ ช่วยในเรื่องการทำงานของเธอเป็นอย่างมาก และอาชีพนี้ แม้จะเป็นอาชีพที่ดีอาชีพหนึ่ง แต่ก็เป็นอาชีพที่มีความ เสี่ยงสูงเนื่องจากต้องเดินทางอยู่ตลอดเวลา เธอจำคำ สอนของพระเดชพระคุณหลวงพ่อหัตตชีโวที่ท่านสอนให้ ระลึกอยู่เสมอว่าความตายนั้นเป็นสิ่งที่ใกล้ตัว แค่ใคร หายใจเข้าแล้วไม่หายใจออก เพียงเท่านี้เราก็ถึงแก่ความ การที่เธอได้มารู้จักวัดตั้งแต่ยังเป็นเด็กท่าให้ค่า ตายแล้ว สอนเรื่องศีลธรรมที่ดีงามซึมซาบ เข้าไปวันละเล็กละน้อย เป็นเหมือนเกราะป้องกัน เธอจากสิ่งไม่ดี อบายมุขต่างๆ เธอบอกว่าการได้มารู้จักวัดของเธอนั้นถือเป็นกำไรของชีวิต เพราะวัดทำให้เธอในวันนี้เป็นผู้ที่เปี่ยมด้วยคุณธรรมอย่าง เช่นที่ผู้เขียนได้มารู้จักกับเธอ เดินดิน ที่มีศีล ๕ นี่นา!!!!!!!! ก็เธอเป็น....... นางฟ้า ต O มีนาคม พ.ค ๒๕๕&: