การเคารพในที่พึ่ง : หน้า 17/118

บูชากันว่าเป็นที่พึ่งบ้าง บางพวกไปถึงอารามใหญ่ ๆ เช่น เชตวนาราม หรืออารามใหญ่ ๆ กว่านั้นก็ช่าง หรือเล็กกว่านั้นก็ช่าง ที่ศักดิ์สิทธิ์ เช่น อย่างวัดโสธร อย่างนี้ พอถึงวัดเข้าไหว้แล้ว แต่ว่าไหว้กลัวฤทธิ์ กลัวเดชพระยามาร อ้ายที่มีฤทธิ์มีเดชอยู่ที่นั่น ไม่ ใช่เคารพต่อพระพุทธเจ้าโดยตรง เคารพในฤทธิ์เดชของ พระยามารมัน กลัวพระยามารมัน อารามหรือต้น ไม้เป็นเจดีย์ บัดนี้ก็ยังปรากฏอยู่นั่นแน่ เจริญพาสนั่นแน่ ต้นมะขามใหญ่นั่นแน่ ไปถึงก็ต้องไหว้เชียว ต้องไหว้ กลัว กลัวใครล่ะ กลัวฤทธิ์พระยามาร มันมีฤทธิ์มีเดช มันสิ่งมันทรงได้ มันบอกไหว้นบเคารพเสีย มันให้ความ สุขความเจริญ ถ้าว่าไม่ไหว้นบเคารพบูชาแล้ว ก็ลงโทษต่าง ๆ นานา กลัวมัน ต้องไหว้มัน อย่างนี้ ไปถึงอารามหรือต้นไม้ เจดีย์เช่นนั้นเข้าแล้ว ก็ต้องไหว้ กลัวต้องภัยได้ทุกข์ ถึงอ้ายสิ่งทั้งหลายเหล่านี้ว่าเป็นที่ พึ่งทีเดียว นั่นพระพุทธเจ้าปฏิเสธแล้ว เนต์ โข สรณ์ เขม ภูเขาก็ดีป่าก็ดี อารามก็ดี ต้นไม้ก็ดี นั่นไม่ใช่ที่พึ่งอัน ผ่องใส ไม่ใช่ที่พึ่งอันเกษม เนต์ สรณมุตฺตม์ นั่นไม่ใช่ ที่พึ่งอันสูงสุดหรืออันอุดม ไม่ใช่ที่พึ่งอันอุดมอันสูงสุด เนต์ สรณมาคมุม ก็มาอาศัยอันนั้นว่าเป็นที่พึ่งแล้ว น ปมุจฺจติ ย่อมไม่หลุดพ้นไป สพฺพทุกขา จากทุกข์ ทั้งปวงได้ เพราะต้องติดอยู่ในกามภพ รูปภพ อรูปภพ อยู่นี่เองจนไปนิพพานไม่ได้ เพราะเข้าถึงที่พึ่งไม่ถูก พลาดไปเรื่องนี้ เราเห็นอยู่ต่อตาทั่ว ๆ กันในประเทศไทย นี่ อะไรต่อมิอะไรกันไขว่เชียว เพราะเหตุอะไร เพราะเหตุ ว่าไม่รู้จัก พุทฺโธ ธมฺโม สงฺโฆ นะ พุทฺโธ ธมฺโม สงฺโฆ ไม่ได้อยู่เรี่ยราดเช่นนั้น พุทโธ ธัมโม สังโฆ อยู่ในตัวทุกคน กายเป็นชั้น ๆ เข้าไป กายมนุษย์ กาย มนุษย์ละเอียด กายทิพย์ กายทิพย์ละเอียด กายรูปพรหม กายรูปพรหมละเอียด กายอรูปพรหม การอรูปพรหม ละเอียด กายธรรม กายธรรมละเอียด นั่นแน่ พุทโธ ธมฺโม สังโฆ นั่นแน่ กายธรรม กายธรรมละเอียด กัลยาณมิตร/ตุลาคม ๒๕๓๐ กายธรรม นั่นแหละเป็น พุทโธ เป็นเนมิตกนามเกิดขึ้น เป็นพุทฺโธ ดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายธรรม นั่นแหละ เส้นผ่าศูนย์กลางเท่าหน้าตักธรรมกายกลมรอบตัว ดวง นั้นแหละเป็นเนมิตกนามเกิดขึ้นเรียกว่า ธมฺโม กาย ธรรมละเอียดอยู่ในดวงธรรมที่ทำให้เป็นธรรมกาย แต่ว่าใหญ่กว่ากายธรรม นั่นแหละ เรียกว่า สงโฆ เป็นเนมิตกนามเกิดขึ้นเรียกว่า สงฺโฆ ถ้าตัวจริงละก็ พุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ สังฆรัตนะ นั่นแหละเป็นตัวจริง ที่เราจะถึง จะไปถึงสิ่งอื่นไม่ได้ โย พุทธญฺจ ธมฺมญจ สงฺฆญจ สรณ์ คโต ถึงพระพุทธเจ้าว่าเป็นที่พึ่ง ถึง พระธรรมว่าเป็นที่พึ่ง ถึงพระสงฆ์ว่าเป็นที่พึ่ง หรือถึง พุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ สังฆรัตนะ ทั้ง ๓ นั้นว่าเป็นที่พึ่ง - เมื่อถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เป็นที่พึ่ง แล้ว จตฺตาริ อริยสจฺจานิ สมฺมปญฺญาย ปสฺสติ ต้อง เห็น อริยสัจธรรมทั้ง ๔ เห็นอริยสัจทั้ง ๔ ตามปัญญา อันชอบที่ถูก ไม่ให้ผิดจากอริยสัจธรรมทั้ง ๔ อริยสัจ ธรรมทั้ง ๔ เป็นธรรมสำคัญในทางพระพุทธศาสนา แต่เราไม่เดียงสาทีเดียวว่าอะไรเป็น ทุกขสัจ สมุทัยสัจ นิโรธสัจ มรรคสัจ เราไม่เดียงสาที่เดียว ไม่เดียงสา อย่างไร ทุกขสัจ นะคืออะไรล่ะ ความเกิดน่ะซีเป็น ทุกขสัจจะ สมุทัยสัจ ล่ะเหตุให้เกิดนั่นแหละเป็นสมุทัย สัจ นิโรธสัจ ล่ะ ความดับเหตุให้เกิดนั่นแหละเป็น นิโรธสัจ มรรคสัจ ข้อปฏิบัติหนทางมีองค์ ๘ ไปจาก ข้าศึกให้ถึงพระนิพพานที่เป็นที่สงบระงับนั่นแหละเป็น มรรคสัจ นี้เป็นตัวสำคัญนัก วันนี้มุ่งมาดปรารถนาจะ แสดงใน ทุกขสัจ สมุทัยสัจ นิโรธสัจ มรรคสัจ นี้ ให้เข้า เนื้อเข้าใจ จะแสดงทางปริยัติก่อน แล้วจึงย้อนไปแสดง ทางปฏิบัติ ให้เข้าเนื้อเข้าใจชัดว่า ทุกขสัจ สมุทัยสัจ นิโรธสัจ มรรคสัจ น่ะ อยู่ที่ไหน อะไร ให้รู้กันเสียที เมื่อเห็นสัจธรรมทั้ง เป็นที่พึ่งดีเช่นนี้แล้ว พระองค์ก็ทรงรับสั่ง เอต โข สรณ์ เขม นี้เป็นที่พึ่งอัน เกษม อันผ่องใส เอต สรณมุตฺตม์ นี้เป็นที่พึ่งอันอุดม สูงสุด เอต์ สรณมาคมุม สพฺพทุกฺขา ปมุจฺจติ มา G Kalyanamitra.org ๑๕