การรักษาศีลและการบวชธรรมทายาท : หน้า 64/118

ศีล ๕ เพราะต้องเดินทางมาสอนว่ายน้ำ ในกรุงเทพฯ ด้วยเกรงว่าจะเพลียเนื่อง จากต้องใช้กำลังมาก การที่ข้าพเจ้ารักษา ศีลอย่างไม่สม่ำเสมอนี้ ทำให้การรักษา ศีล ๘ เป็นไปด้วยความเร่าร้อนใจ เพราะช่วงที่รักษาศีล ๕ (เสาร์-อาทิตย์) ไม่ได้สำรวมอินทรีย์ แม้วันธรรมดา (จันทร์-ศุกร์) บางวันข้าพเจ้ายังอาราธนา ศีล ๕ เพื่อจะได้ทานผัดไทยและหอยทอด ในตอนเย็น ด้วยการรักษาศีลโดยไม่ สำรวมอินทรีย์ ทำให้เวลานั่งสมาธิ นึก ได้แต่หน้าผู้หญิงและอาหารที่ชอบทาน จนข้าพเจ้ารู้สึกรำคาญตัวเอง โดยเฉพาะ เรื่องเพศตรงข้าม จึงตัดใจรักษาศีล ๕ ไปตลอดจนกว่าจะได้อบรมและบวชธรรม ทายาท ไม่คิดเลยว่า จะบวชธรรมทายาท เพราะ เคยบวชมาครั้งหนึ่งแล้ว และคิดว่า จะ ต้องรีบหางานทำ เนื่องจากเรียนจบปี การศึกษานี้ เป็นบุญของข้าพเจ้าที่ได้ อ่านบันทึกประจำวันของธรรมทายาทรุ่น ก่อน ๆ รวมทั้งได้ฟังพี่น้องชมรมฯ เล่าถึง การบวชธรรมทายาทและการอบรม ทำ ให้ข้าพเจ้ารู้ซึ้งถึงคุณค่าและประโยชน์ ของการอบรมธรรมทายาท แต่ก็ไม่มี กำลังใจที่จะตั้งใจเข้ารับการอบรมและ บวชอีก ด้วยเหตุผลที่กล่าวมาแล้วข้างต้น พี่ ๆ น้อง ๆ ชมรมฯ ได้กรุณาแนะนำว่า “อธิษฐานว่า ขอให้มีกำลังใจที่จะบวช และได้บวชธรรมทายาท หลังจากนั่ง สมาธิแล้วซิ” ข้าพเจ้าทำตามคำแนะนำ ทั้งทำวัตรเช้า ทำวัตรเย็น นอกจากนั้นยัง ได้อธิษฐานเพิ่มอีกว่า “ขอให้เราได้เป็น อธิษฐานจิตปรารภความ กัลยาณมิตรให้แม่ ชักชวนแม่ทำวัตร เพียร...เนสัชชิกังคะ แรกเริ่มที่เข้าชมรมพุทธฯ ข้าพเจ้า นั่งสมาธิ เช้า-เย็น รักษาศีล ๕ ตลอดไปได้สำเร็จ” อธิษฐานอย่างนี้ เรื่อยไป จนกระทั่งถึงเดือนตุลาคม ปิด เทอมต้น แต่ก่อนที่จะกลับบ้าน ข้าพเจ้า ตั้งใจที่จะเข้าอยู่ธุดงค์กฐิน ๑๙ ตุลาคม ๒๕๒๙ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ได้อยู่ธุดงค์ อยู่กลด และเป็นครั้งแรกที่ได้เป็นประธาน บอกบุญกฐิน ก่อนที่จะได้เข้าอยู่ธุดงค์ ข้าพเจ้าได้มีโอกาสฟังรุ่นพี่ชมรมพุทธฯ ซึ่งบวชธรรมทายาทรุ่นที่ ๑๓ เล่าให้ฟัง ถึงการอยู่ เนสัชชิกังคะ คือ ยืน เดิน นั่ง ทำสมาธิ ตลอดคืน (ไม่นอน) เล่า ว่า ดีอย่างโน้น ดีอย่างนี้ ข้าพเจ้าคิดว่า การอยู่ในอาการ ๓ นี้ ท้าทายมาก “สัก วันหนึ่งเราจะต้องลองบ้าง” นอก จากนั้นยังได้อ่านหนังสือ ทางแห่งความดี เล่มแรกไปเจอเรื่อง “พระจักขุบาล” ซึ่ง เป็นเรื่องเกี่ยวกับการปรารภความเพียร อย่างเด็ดเดี่ยว และมั่นคงในสัจจะ ข้าพ เจ้าชอบอ่าน และประทับใจในเรื่องนี้ มากที่สุด รู้สึกใจพองเมื่ออ่าน มีความคิด ว่าจะต้องหาโอกาสอยู่เนสัชให้จงได้ และเมื่อวันอาทิตย์ก่อนที่จะถึงวันเข้าธุดงค์ ขณะที่ช่วยพี่ ๆ ที่สวัสดิการกลางเตรียม อาหารให้สาธุชน ยังได้ฟังเทปธรรมบท ประกอบดนตรี เรื่อง พระจักขุบาลอีก เรื่องการปรารภความเพียรอย่างหนักนี้ ได้ตอกย้ำข้าพเจ้าถึง ๓ ครั้ง ข้าพเจ้า นึกในใจว่า “อยู่ธุดงค์ ๕ วันนี้ เราน่า จะอยู่เนสัชตลอด” แต่ก่อนที่จะตั้งสัจจะ ข้าพเจ้าได้ปรึกษาพี่อนุวัฒน์ (ช่วยงาน จุดแจกอาหาร) ท่านได้แนะนำว่า ลองตั้ง สัจจะสักคืนเดียวก่อน ถ้าดีค่อยตั้งสัจจะ ต่อไป ข้าพเจ้ากระหยิ่มใจเป็นอย่างมาก ที่จะได้พิสูจน์ตัวเองว่า “เราเองก็ทำได้” (อ่านต่อฉบับหน้า) ๖๒ Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร/ตุลาคม ๒๕๓๐