การใช้ประโยชน์จากสิ่งต่าง ๆ ในโลก : หน้า 66/118

องคมนตรี ผู้จงรักภักดี บรรดาสิ่งต่าง ๆ ในโลกนี้ โดยตัว ของมันเองแล้ว ไม่ได้ให้คุณหรือโทษ แก่มนุษย์ แต่ขึ้นอยู่กับการใช้ประโยชน์ ในสิ่งนั้น ถ้าใช้ในทางสร้างสรรค์ก็เกิด คุณค่า แต่ถ้าใช้ในทางทำลายก็เกิดโทษ ได้เช่นกัน อย่างเช่นปากกาด้ามเดียวกัน หากนำไปใช้เขียนบทความวิจารณ์กล่าว ร้ายป้ายสีผู้อื่น ทำให้เขาได้รับความ เสียหาย ทำให้เกิดการเข้าใจผิด เป็นผล ให้การงานชะงัก หรือล้มเลิกโครงการไป โดยปริยาย บางครั้งเกิดเหตุการณ์ บานปลายถึงขั้นแตกหัก ทะเลาะวิวาท ba ต้องขึ้นศาลตัดสินคดีความ เป็นการจุด เพลิงด้วยปลายปากกาไปเผาดวงใจ มหาชนให้ระเบิด เสียทั้งเวลา ก่อทั้ง ความเดือดร้อนแก่ผู้เกี่ยวข้องโดยทั่วหน้า แต่ตรงกันข้าม ถ้าใช้ปากกาด้ามเดียวกัน เขียนบทความสนับสนุนให้กำลังใจ ยก ย่องผู้กระทำความดีที่ทำคุณประโยชน์ แก่ประเทศชาติ ยามเมื่อเขาพลาดพลั้ง แทนที่จะเขียนโจมตีซ้ำเติม กลับแสดง ความเห็นใจ ให้โอกาสเขาได้ปรับปรุง แก้ไขทั้งตัวเองและผลงาน เหมือนธรรม ธาราที่ใสเย็นบริสุทธิ์ที่หลั่งออกมาจาก คนดี มีคุณธรรม สัมภาษณ์และเรียบเรียงโดย กัลยาณมิตรจินตนา กาญจนรัตน์ ปลายปากกานั้น ย่อมทำให้เกิดพลัง สร้างสรรค์ การพัฒนาประเทศ และนำ มาซึ่งความสามัคคีแห่งชาติ ความสงบ สุขของส่วนรวมได้ในที่สุด เรื่องของเสียงเพลงหรือดนตรีก็ เช่นกัน เมื่อมนุษย์รัวกลองศึก เสียง ย่อมสะท้อนถึงสงครามหรือการทำ ลาย แต่เมื่อลั่นกลองธรรมเภรี เสียง ย่อมสะท้อนถึงสันติภาพสู่หมู่ชน เพลงหรือดนตรีสร้างสรรค์นั้น มีประ โยชน์ มีอิทธิพลต่อจิตใจของมวลมนุษย ชาติเป็นอย่างยิ่ง เพราะคลื่นเสียงที่ ละเอียดอ่อน สอดคล้องกับจังหวะเสียง ของธรรมชาติ เช่น เสียงนกร้อง เสียง ฝนตก เสียงสายลมหวีดหวิว สามารถ กล่อมเกลาอารมณ์มนุษย์ให้คล้อยตาม ได้โดยง่าย ถ้าเนื้อร้องและทำนองนั้นมี เป้าหมาย มีทิศทางเป็นไปเพื่อสันติสุข ดังมีผู้กล่าวไว้ว่า..... “เพลงหนึ่ง ถ้าบรรเลงในเวลา เช้ามืดของฤดูใบไม้ผลิ จะทำให้ผู้ฟัง บังเกิดความรักที่เป็นสากลแก่ทุก สรรพสิ่งในจักรวาล เพลงหนึ่ง ถ้าบรรเลงในเวลา เย็นของฤดูร้อน จะทำให้ผู้ฟังเกิด ความเมตตา เพลงหนึ่ง ถ้าบรรเลงในเวลา เที่ยงวันของฤดูฝน จะทำให้ผู้ฟังเกิด ความห้าวหาญ..." ฉันใดก็ฉันนั้น เมื่อเราได้ยินเสียง ระฆังธรรมขานรับอรุณ หรือเสียง เพลงสรรเสริญพระรัตนตรัย แว่ว กัลยาณมิตร/ตุลาคม ๒๕๓๐ Kalyanamitra.org