ธรรมกถาและการรักษาพระสัทธรรม : หน้า 31/118

- ธรรมกถา สมมาปุญโญ ภิกขุ เทวตาทิปัตติทานคาถา บุคคลใด ใจเป็นสมาธิแล้วตั้งอธิษฐานจิตตามแบบ “เทวดาที่ปัตติทานคาถา” บุคคลนั้นย่อม และรักษาคนให้ถึงซึ่งความเจริญในธรรมของพระอริยเจ้าโดยแท้ ได้ชื่อว่ารักษาพระสัทธรรม เทอญ. ยา เทวตา สนุติ วิหารวาสินี เป ฆาร โพธิฆเร ตรี ตรี ตา ธมมทาเนน ภวนฺตุ ปูชิตา โสตถี กโรนเตธ วิหารมณฑเล เถรา จ มชฺฌา นากา จ ภิกฺขโว สาราฬิกา ทาน อุปาสกา คามา จ เทสา นิคมา จ อิสสรา สปปาณภูตา สุขิตา ภวตุ เต ชลา ชา เย จ อณฑสมภวา สเสทชาตา อถโวปปาติกา นิยยานิก ธมมวร์ ปฏิจจ เต สพเพปิ ทุกขสฺส กโรน สงฺข ธาตุ จิริ สต์ ธมฺโม ธมฺมธรา 3 บุคคลา สงฺโฆ โหตุ สมคโคว อตฺถาย ๆ หิตาย จ อมเห รกฺขต สทฺธมฺโม สพฺเพปิ ธมฺมจาริโน วุฑฒิ สมุปาปุเณยยาม ธมฺเม อริยปุปเวทีเต กัลยาณมิตร/ตุลาคม ๒๕๓๐ เทพดาเหล่าใด มีปกติอยู่ในวิหาร สถิตอยู่ที่เรือนพระสถูป ที่เรือนพระโพธิ ในที่นั้น ๆ เทพดาเหล่านั้น เป็นผู้อันเราทั้งหลายบูชาแล้วด้วย ธรรมทาน จงกระทําความสวัสดิ์ในวิหาร มณฑลนี้ พระภิกษุทั้งหลาย ที่เป็นเถระ ที่เป็นปานกลาง ที่ยังใหม่ก็ อุบาสกอุบาสิกาทั้งหลาย ผู้เป็นทานบดี พร้อมด้วยอารามิกชนก็ดี ชนทั้งหลาย ที่เป็นชาวบ้าน ที่เป็นชาวเมือง ที่เป็นชาวนิคม ที่เป็นอิสระก็ดี สัตว์ที่มีชีวิตทั้งหลายเหล่านั้น จง เป็นผู้ถิง งความสุข แม้สัตว์เหล่าใด ที่เป็นชลาพุชะกำเนิด ที่เป็นอัณฑชะกำาเนิด ที่เป็นสังเสทชะกำเนิด ที่เป็นอุปปาติกะกำเนิดก็ดี สัตว์เหล่านั้น ได้อาศัยพระธรรม เป็นนิยยานิกธรรมแล้ว แม้ทั้งหมด จงทำความสิ้นไปแห่งทุกข์ ขอธรรมของสัตบุรุษทั้งหลาย จงดำรงอยู่นาน และบุคคลทั้งหลายที่ทรงธรรมจงดำรงอยู่นาน ขอพระสงฆ์จงเป็นผู้พร้อมเพรียงกันเที่ยว เพื่อประโยชน์และเกื้อกูล ขอพระสัทธรรม จงรักษาเราทั้งหลาย ผู้ประพฤติธรรม แม้ทั้งปวง ขอเราทั้งหลาย จงถึงความเจริญ ในธรรมที่พระอริยเจ้าแสดงแล้วเถิด Kalyanamitra.org อล