ชีวิตและความตาย : หน้า 116/118

หน้าสุดท้าย ๑๑๔ ชีวิตคนเรานี้สั้นนัก...วันคืนที่ล่วงไป จากวัน เป็นเดือน จากเดือนเป็นปี ย่อมลดอายุของเราให้ เหลือน้อยลงไปทุกวัน มวลมนุษยชาติก็เกิดดับหมด สภาพตลอดทุกเวลา ในช่วง ๑ เดือนที่ผ่านมา เพื่อนที่เรารักและรู้ จักอย่างดี บุคคลที่เคยร่วมงานสร้างบารมี บุคคลที่ เราเคารพนับถือ บุคคลที่เป็นญาติผู้ใหญ่ของกัลยาณ มิตรที่ช่วยสนับสนุนงานพระศาสนา ทุกคนที่ กล่าวถึงนี้ล้วนแล้วแต่เป็นคนดีมีน้ำใจงามและมี ศีลธรรมประจำใจ แต่แล้วมัจจุมารผู้ไม่ปรานีใคร ก็มาพรากให้เขาเหล่านั้นต้องละจากโลกนี้ไป ด้วยกรณีที่ต่างกันทั้งอุบัติเหตุ โรคชรา ความ เจ็บป่วยมาเยือน....เราจึงได้เห็นสัจธรรม เมื่อเกิดก็มี แก่ เจ็บ และตายในที่สุด ไม่มีผู้ใดจะปฏิเสธหรือ ห้ามความตายได้เลย ความตายก็มิได้มีนิมิตหมาย มาเตือนเพื่อบอกให้รู้ล่วงหน้าว่า ถึงเวลาแล้วนะ ที่เราจะต้องละไปจากโลกนี้ ผู้ใดดำรงชีวิตอยู่ในความประมาท แม้มีชีวิต และลมหายใจก็ได้ชื่อว่าตายแล้ว เพราะเขาผู้นั้น สวนทางกับกระแสแห่งธรรมและความดี จึงทำให้ ห่างไกล ตายไปจากความดีนั่นเอง เส้นทางชีวิต อย่างนี้ อบายภูมิย่อมเป็นที่ไป แต่กัลยาณมิตรผู้ ดำรงชีวิตเพียบพร้อมด้วยคุณธรรม ความดี หมั่นสะสมทาน รักษาศีล เจริญสมาธิภาวนา อยู่เป็นนิจ เส้นทางชีวิตย่อมไปสู่สุคติภพภูมิ อันวิเศษแน่นอน แม้เราจะรู้ดีว่า วันหนึ่งก็จะหนีไม่พ้นซึ่ง ความตาย ดังกัลยาณมิตรสตรีท่านหนึ่งที่ป่วยหนัก ด้วยโรคมะเร็งร้ายกำลังรุมเร้าร่างกาย ขณะนี้นอน อยู่ที่โรงพยาบาล ต้องให้อ๊อกซิเยนช่วยในการหาย ใจ แพทย์ได้คำนวณอายุว่าคงมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน นัก แต่เธอก็ไม่หวาดหวั่นกับมรณภัยที่ใกล้จะถึงตัว เลย เพราะเธอมีความเชื่อมั่นในบุญที่ประกอบ เหตุสร้างความดี เจริญสมาธิภาวนาอย่างสม่ำเสมอ จนมีที่พึ่งภายในคือ ธรรมกาย ใบหน้าของเธอจึง อิ่มเอิบด้วยรอยยิ้มพร้อมที่จะรอรับกับมรณภัยได้ เสมอ เพียงแต่ได้อธิษฐานจิตทุกวันว่า ขอให้ได้อยู่ ถึงวันงานกฐินสามัคคีที่วัดพระธรรมกาย ๑๑ ตุลาคม ศกนี้ เพราะเธอได้ร่วมเป็นเจ้าภาพกับครอบครัวและ เหล่ากัลยาณมิตรทั้งหลายในครั้งนี้ด้วย..... ขอความปรารถนาอันดีงามของเธอผู้ เป็นยอดกัลยาณมิตรจงสำเร็จสมความปรารถนา ทุกประการเทอญ...... แล้วท่านล่ะ! ได้เตรียมตัวสำหรับชีวิตนี้ ให้พร้อมเช่นเธอแล้วหรือยัง กัลยาณมิตรสุธรรม ตีระวนิช Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร / ตุลาคม ๒๕๓๐