ข้อความต้นฉบับในหน้า
ธรรมะในชีวิตประจำวัน
กัลยาณมิตรเบญจวรรณ มนัสไพบูลย์
สุดเส้นทางรัก
บทที่ ๕
“พยานรัก”
หนทางรักของแตงไทยลูกสาว
เศรษฐีกับใบบุญชายเข็ญใจนั้น หาก
จะว่าไปแล้วก็แทบจะเป็นไปไม่ได้
แตงไทยเป็นลูกสาวคนเดียวของ
เศรษฐี มีชายหนุ่มลูกผู้ดีมีเงิน
มาหลงรักมากมาย แต่โชคดีที่พ่อ
แม่ไม่บีบบังคับหัวใจ นอกจากนี้
เธอยังเป็นคนมีสติปัญญาดี มีการ
ศึกษา นับได้ว่า มากกว่าสตรีอื่นใด
ในละแวกบ้าน แต่ในที่สุด เพียง
ชั่วเวลาสั้น ๆ ที่ได้พบใบบุญ ทั้ง
สอง เกิดความผูกพันทางใจต่อกัน
จนยากที่จะไถ่ถอนความรู้สึก สาย
ใยแห่งความรักได้ร้อยรัดดวงจิต
ของทั้งสองให้แนบประสานกันจน
เป็นหนึ่งเดียว
และแต่นั้นมา ทั้งสองก็ได้พิสูจน์
ค่าแห่งรักให้เป็นที่ประจักษ์แก่หัวใจกัน
และกันอย่างลึกซึ้ง แม้จะต้องเผชิญกับ
ความทุกข์ยากแสนสาหัสแทบเอาชีวิต
ไม่รอดบ่อยครั้ง แดงไทยก็ไม่เคยระทด
ท้อ ใบบุญก็ไม่เคยย่อหย่อนต่อการงาน
ตลอดชีวิตของแตงไทย ไม่เคยรู้จัก
กับความยากลำบาก ไม่เคยต้องสัม
ผัสงานหนัก แต่เธอเตือนตน เตือน
ใจอยู่เสมอว่า เดี๋ยวนี้และก่อนหน้านี้
มีบทบาทและหน้าที่ต่างกัน ทั้งนี้
เป็นไปตามการตัดสินใจของเธอเอง
เธอจะต้องยิ้มรับภาระ ต้องรับผิด
ชอบในสิ่งที่เลือกทางด้วยตนเอง ใบ
บุญจึงมีแตงไทยเป็นขวัญและกำลัง
ใจในทุกขณะ ตลอดจนร่วมทุกข์
ร่วมสุขในทุกสถาน ไม่ว่าจะต้องตาก
แดดกร่าฝนช่วยงานในไร่นา มีออวบงาม
อ่อนนุ่มจะบอบช้ำและเจ็บระบมด้วยงาน
หนัก เธอก็ไม่ปริปากบ่นให้เป็นที่เดือด
ร้อนใจ งานสิ่งใดพอช่วยได้ทำไหว
สองสามีภรรยาก็จะช่วยกันจนสุดความ
สามารถ ใบบุญเองไม่ต้องการให้ภรรยา
มาตกระกำลำบากเช่นนี้ แต่เพราะ
ความจน และการอยู่ไม่เป็นหลักแหล่ง
ต้องย้ายถิ่นที่อยู่บ่อย ๆ การระวัง
กัยรอบด้าน เกรงการติดตามของบริวาร
เศรษฐี ทำให้การทำมาหากินเป็น
ไปด้วยความยากลำบากยิ่งขึ้น แต่ทั้ง
สองก็อดทนและถนอมรักซึ่งกันและกัน
อย่างเสมอต้นเสมอปลาย
ปุพเพ ว สนนิวาเสน ปัจจุป
ปนน เตน วา เอวนต์ ชายเต เป
อุปล้ ว ยโถทเก
“ความรักเกิดจากเหตุสองสถาน
หนึ่งเกิดจากบุพเพสันนิวาส และสอง
เกิดจากมิตรจิตในปัจจุบัน ฉันเดียว
กันกับดอกอุบลซึ่งเกิดจากน้ำและ
ดม
พอ.ปิ่น มุทุกันต์, ความรัก (กรุงเทพฯ : คลัง
วิทยุ. 2523) หน้า ๔๗
00169
Kalyanamitra.org
กัลยาณมิตร/ตุลาคม ๒๕๓๐