การเปลี่ยนแปลงในชีวิต : หน้า 62/118

นั่งสมาธิ ข้าพเจ้าก็ไม่ได้ทำสมาธิอย่าง สม่ำเสมอ ยังเล่นไพ่ คบเพื่อนเหมือนเดิม วัดที่เห็น กับวัตรที่เห็น เมื่อปิดภาคเรียน (เทอมปลายปี ๓) และเริ่มเรียนภาคฤดูร้อน ข้าพเจ้าต้อง เรียนอย่างหนัก พร้อมกันนั้นก็ทำงาน ไปด้วย (เป็นครูสอนว่ายน้ำ) ทำให้ ในสมณะเพศมา ๑๕ วัน ข้าพเจ้าได้กลับ ไปเยี่ยมบ้านและได้ขอร้องให้คุณแม่รักษา ศีล ๕ (คุณพ่อรักษาศีล ๕ เป็นปกติอยู่ แล้ว) แต่ท่านก็ไม่ยอม โดยอ้างว่าต้อง เป็นแม่ครัว ก็ต้องทำปาณาบ้าง และยัง ต้องเลี้ยงหลาน บางครั้งก็ต้องโกหก บ้าง ข้าพเจ้าให้เหตุผลอย่างไรคุณแม่ก็ ไม่ยอมถือศีล ๕ ก็ต้องปล่อยเลยตามเลย ข้าพเจ้ารู้สึกเหนื่อยหน่ายต่อสังคมมาก พบแล้ว สังคมในอุดมคติ อยากอยู่อย่างสงบ จึงขออนุญาตคุณพ่อ คุณแม่บวช โดยให้เหตุผลว่า เมื่อจบปี ๔ แล้ว ก็ต้องออกหางาน ไม่มีเวลา มาบวช พร้อมทั้งขอร้องพ่อแม่ให้จัดงาน เงียบ ๆ ไม่มีเหล้า ไม่เบียดเบียนชีวิตสัตว์ และให้เสียค่าใช้จ่ายน้อยที่สุด เพราะ ต้องการให้เป็นการบวชที่บริสุทธิ์ที่สุด ยังไม่ทันที่จะได้ครองผ้ากาสาว พัสตร์ ก็รู้สึกผิดหวังเสียแล้ว ขณะที่ ข้าพเจ้ากำลังจะได้บวชเณรอยู่นั้น หลวง พ่อ หลวงพี่ได้คุยกันเรื่องเล่นหวย และ เรื่องน้อยใจเกี่ยวกับการเลื่อนตำแหน่ง รวมทั้งขณะที่บวชเป็นพระภิกษุอยู่นั้น แม้ขณะที่นั่งฉันภัตตาหาร หลวงพี่ก็ยังคุยกันเรื่องผู้หญิง และท้ากัน ชกต่อย ข้าพเจ้ารู้สึกเร่าร้อนมาก ผิดหวัง แต่ก็ได้ประโยชน์ตรงที่ ได้เห็นสภาพวัดที่ แท้จริงของวัดในชนบททั่วไป ปัจจุบันมี ชาวบ้านไปทำบุญตักบาตรที่วัดน้อย มาก เมื่อเทียบกับสมัยที่ข้าพเจ้ายังเป็น เด็กตัวเล็ก ๆ แล้วแตกต่างกันมาก ซึ่ง สมัยก่อนเมื่อถึงวันพระ ชาวบ้านจะเดิน หลวงพ่อ เป็นทิวแถวไม่ขาดสายไปวัดจนเต็มศาลา เต็มกุฏิ พ่อแม่ปู่ย่าตายายเล่าให้ฟังว่า พระที่โน่นขลัง พระที่นี่มีวิชาดี ตอนนั้น ข้าพเจ้ารู้สึกหดหู่มาก เพราะคิดว่า “พระ พุทธศาสนาเสื่อมลงมากแล้ว” 50 ก่อนที่จะลาสิกขา หลังจากได้อยู่ เปิดเทอมต้นของปีที่ ๔ ข้าพเจ้า คิดที่จะฝึกสมาธิอย่างจริงจัง จึงได้ ไปขอยืมลูกแก้วจากพี่ที่อยู่ชมรมพุทธฯ ท่านหนึ่ง ซึ่งเรียนปริญญาโทปีสุดท้าย ท่านเป็นผู้ที่มีอัธยาศัยดีมาก หน้าตา อิ่มเอิบ ท่านให้ยืมดวงแก้ว พร้อมทั้งให้ คำแนะนำต่าง ๆ ตั้งแต่การนั่งสมาธิ จนถึงชักชวนให้ไปปฏิบัติธรรมที่วัด ซึ่ง เป็นคำแนะนำที่มีคุณค่ามาก และสุดท้าย ก่อนจากกันวันนั้น พี่เขาชวนให้ข้าพเจ้าไป เข้าชมรมพุทธศาสตร์ โดยพูดว่า “วัน จันทร์นี้นะ ที่ชมรมพุทธฯ เขาจัดประชุม กันครั้งแรก น้องไปด้วยซิ จะได้รู้จักพี่ๆ ชมรมพุทธฯ เพื่อมีอะไรสงสัยจะได้ซัก ถาม” ข้าพเจ้าเองรับปากก็ด้วยความ เกรงใจ แต่ก็ไปตามที่รับปากไว้ ก้าวแรก ที่เปิดประตูเข้าไปในชมรมฯ ข้าพเจ้ารู้สึก ขัดเขินมาก เพราะพี่ ๆ เขายกมือไหว้ก่อน รวมทั้งพี่ที่ให้ยืมลูกแก้วด้วย (มาทราบ ภายหลังว่า ชื่อรัตนา ช่วยงานที่วัดอยู่ที่ จุดแจกอาหาร) จึงนับว่า เป็นคุณธรรม ข้อแรกที่ข้าพเจ้าได้จากชมรมพุทธฯ คือ สามารถลดทิฐิมานะในตัวออก ได้มาก ด้วยอัธยาศัยที่จริงใจ มาร ยาทที่ดีงาม ตลอดจนการให้คำ แนะนำ ให้กำลังใจต่าง ๆ และ คุณธรรมของพี่น้องชมรมพุทธฯ ทำ ให้ข้าพเจ้าประทับใจมาก ก่อนนั้น ข้าพเจ้าเคยทำงานชมรมต่าง ๆ มามาก เช่น เป็นนักกีฬาว่ายน้ำของมหาวิทยาลัย ตั้งแต่ปี ๑ เป็นว่าที่ประธานชมรมกีฬา ทางน้ำของวิทยาเขตกำแพงแสน (ประธาน ชมรมฯ อยู่ที่บางเขน) เคยเป็นประธาน จัดการแข่งขันว่ายน้ำ เป็นผู้นำในการ ผลิตก้อนเชื้อของชมรมเห็ด ทำให้สา มารถเปรียบเทียบได้ถึงความจริงใจ การ ทำงาน และคุณธรรมทุก ๆ ข้อ ระหว่าง ชมรมพุทธฯ กับชมรมอื่น ๆ และในสายตา ของข้าพเจ้าที่มีต่อสมาชิกชมรมพุทธ ศาสตร์แต่ก่อนนั้น รู้สึกว่า เป็นคน เชื่อง ๆ ไม่เอาไหน (เมื่อเทียบกับ คนทั่วไปซึ่งเฮฮา) เห็นแล้วก็รู้สึก ว่า ตนเองจะเข้ากับเขาไม่ได้ แต่มา บัดนี้ เมื่อข้าพเจ้าไปสัมผัสกับสมาชิก ชมรมพุทธฯ ด้วยตัวเองเพียงไม่กี่วัน ทัศนคติที่มีต่อสมาชิกชมรมพุทธฯ ก็เปลี่ยนไป โดยทราบว่า เฉลี่ย กัลยาณมิตร / ตุลาคม ๒๕๓๐ Kalyanamitra.org