การเดินทางไปเยี่ยมไร่องุ่น : หน้า 75/118

i ------ “ยอร์ช พรุ่งนี้เราจะต้องตื่นนอน แต่เช้าเป็นพิเศษ ข้าจะขับรถไปที่นิวตั้น- เคานต์ แล้วเจ้าจะได้ไปที่บ้านของนาย แฮร์มานน์ จาร์การ์ กับข้า “อ๋อ ไปหาคนปลูกองุ่นคนนั้นหรือ” ยอร์ชกล่าวด้วยเสียงสูงและเล็กอย่าง ร่าเริง นายคาร์เวอร์หัวเราะและว่า “ใช่ คนนั้นแหละ" ดวงตาของยอร์ชแสดงว่าตื่นเต้น เขานิ่งอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามว่า “เหตุไรลูกองุ่นจึงมีสีม่วง” “ข้าไม่รู้หรอก” นายคาร์เวอร์ตอบ ขณะนี้ภรรยาของเขากำลังยิ้มและสายตา คงจับอยู่ที่เสื้อผ้าที่กำลังชุน “ผลองุ่น ไม่เป็นสีม่วงไปทั้งหมด แต่ไม่มีใครรู้ หรอกว่า ทำไมมันจึงเป็นสีม่วงก็มีและไม่ เป็นก็มี” นายคาร์เวอร์ตอบตัดบทไป อย่างแนบเนียน ยอร์ชตรึกตรองอยู่ประเดี๋ยวหนึ่ง แล้วถามว่า “พระเจ้าทรงทราบไหม” “แน่นอน พระองค์ย่อมทรงทราบ” คาร์เว่อร์ตอบด้วยความเลื่อมใส “แล้วฉันจะทูลถามพระองค์เอง ยอร์ชพูดแล้วก็หนีออกไปจากห้องอย่าง รวดเร็ว นายคาร์เวอร์หน้าแดง อ้าปากจะ เรียกยอร์ช แต่ภรรยาของเขาได้จับแขนไว้ แล้วพูดอย่างสุภาพว่า “อย่าเลยคุณ ให้เขาไปเถอะ” “แต่ แต่” สามีด้าน "ก็ไม่ถูกนี่นา “บ้าน” เขาไม่ควรจะพูดอย่างนั้น เหตุไร...เขาจึง ท่าเหมือนกับจะออกไปพบพระเจ้าที่นั่น ตามบริเวณบ้านนี่เอง” “เขาอาจจะไปพบก็ได้" ภรรยา ตอบอย่างสงบ ไม่มีใครสนใจจะเอาเป็นธุระ เขาเป็นเพียง “เด็กรับใช้” ของนายคาร์เวอร์เท่านั้น และเครื่องแต่งกายอย่างนั้นก็ยอมรับ กันได้ว่าเป็นการเพียงพอแล้ว คือ มี กางเกงที่เป็นของเก่าของนายคาร์เวอร์ “ซูซาน” สามีอุทานชื่อของภรรยา เพียงแต่ตัดขาที่ขาดรุ่งริ่งออก และ รวบตอนบนให้พอดีกับร่างแบบบาง ของเขาแล้วรัดด้วยเส้นเชือกเท่านั้น นางมิลเล่อร์ได้ให้เสื้อแก่เขา เป็นเสื้อ ของหลานชายลืมไว้เมื่อคราวมาเยี่ยม ออกมาแล้วก็นิ่ง เขานิ่งคิดอย่างลึกซึ้งอยู่ประเดี๋ยว หนึ่ง แล้วว่า "เธอพูดถูกแล้ว เขาจะต้องเรียน หนังสือ เราจะให้มีคนนอกศาสนามา เติบโตขึ้นในบ้านของเราไม่ได้ เขาจะต้อง เรียนอ่านพระคัมภีร์” นางคาร์เวอร์บอกสามีว่า “นางมิลเล่อร์ได้ให้หนังสือแบบ หัดอ่านเก่า ๆ แก่เขาเล่มหนึ่ง เขาเอามัน ไปด้วยทุกคราวที่ไปทำงานในลานบ้าน ของเธอ เธอบอกว่าเขากำลังเรียนทุก ๆ คำที่มีในหนังสือเล่มนั้น” “เขาต้องเรียนอ่านพระคัมภีร์” สามีกล่าวซ้ำอีกตามประสาชาวไร่ผู้ เคร่งครัด ซึ่งได้เคยได้รับการอบรมมา อย่างคร่ำเคร่งในนิกายเยอรมัน-เธอราน “เขาจะต้องเรียนให้เกรงกลัวพระเจ้า" ขอย้อนไปกล่าวถึงรายละเอียด การไปเยี่ยมไร่องุ่นของนายจาร์ก้าร์ ตาม ที่ได้กล่าวเปรยไว้ก่อนแล้วต่อไป ยอร์ชมีความสุขมากที่ได้นั่งรถไป นีโอโชกับนายคาร์เว่อร์เป็นเวลาหลาย ชั่วโมง รถเดินไปบนถนนที่มีฝุ่นละออง มาก ยอร์ชนั่งอยู่ข้างท้ายรถ เขายื่นเท้า เปล่าห้อยออกมาข้างรถ สภาพของเขา อย่าเก็บไว้ในเน ปรึกษาเราชนะ เธอ ตัวเสื้อใหญ่กว่ายอร์ชมาก แม้ ยอร์ชจะแต่งกายรุ่มร่ามเพียงไรก็ ไม่มีใครสนใจ ยอร์ชเองยิ่งเอาใจใส่ น้อยกว่าใคร ๆ เสียอีก ยอร์ชมองดู โลกที่ผ่านไปและพบว่าทุกสิ่งเป็นที่น่า พอใจ เขารู้สึกราวกับว่าได้มองดูออกมา จากยานอันมีเกียรติยิ่งของรัฐทีเดียว ต้นค็อกเฟ้นเนล (Dog lennel) เพ็นนี้ รอแยล (Pennyroyal) และโกลเด็นร็อด (Goldenrod) ออกอยู่ในทุ่งเป็นสีแดงเหมือน เปลวไฟ ธรรมดาในฤดูใบไม้ร่วง ใบไม้ เป็นสีแดงและเหลือง มองเห็นภูเขาสีม่วง ตระหง่านอยู่ในระยะไกลรับกับท้องฟ้า สีน้ำเงิน เขาผ่านสวนแอ๊ปเปิ้ล ได้กลิ่น หอมจากผลแอ๊ปเปิ้ลสุกและกองหญ้าแห้ง ที่เตรียมจะเก็บเข้ายุ้งฉาง ได้เห็นชาวนิโกร ที่กำลังขุดมันอยู่หยุดงานชั่วขณะเพื่อ โบกมือให้เขา ครั้งหนึ่งเขาได้พบฝูงท่าน เดินต้วมเตี้ยมผ่านหน้าไป ขณะนี้ทาส จํานวนมากที่ได้รับอิสรภาพได้จากไปแล้ว ยังมีเหลืออยู่ที่โน่นบ้างที่นี่บ้าง ต่างก็นั่ง กับพื้นกันอยู่อย่างกระจัดกระจาย คน นวธนกิจ บริษัท จนทุนหลักทรัพย์มืออาชีพ 34 nuuwryiễn nṣoinuri 10400 Îns. 246 0222 2 กัลยาณมิตร/ตุลาคม ๒๕๓๘ Kalyanamitra.org 0937