ข้อความต้นฉบับในหน้า
ธรรมทายาท
สู่เส้นทางบุญ
ข้าพเจ้าชื่อ ประทีป พุ่มไสว เรียน
จบจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คณะ
เกษตร เมื่อวันที่ ๑๓ มีนาคม ๒๕๓๐
ก่อนที่จะเริ่มสนใจปฏิบัติธรรม เข้าวัด
และเข้าชมรมพุทธศาสตร์นั้น ข้าพเจ้า
เป็นคนที่คุณพ่อคุณแม่เป็นห่วงพฤติกรรม
มากที่สุด เพราะมีนิสัยใจคอ คำพูดคำจา
ต่าง ๆ ไม่ดีมาตั้งแต่เด็ก ครั้นเมื่อสอบ
Entrance เข้ามหาวิทยาลัยเกษตร
ศาสตร์ได้ จึงเป็นที่หนักใจของพ่อแม่ยิ่งขึ้น
เพราะเป็นครั้งแรกที่ข้าพเจ้าจะต้องอยู่
ห่างจากการปกครองของพ่อแม่ ซึ่งก็เป็น
ที่ต้องการของข้าพเจ้ามาก มาทราบ
ภายหลังจากพี่น้องว่า คุณพ่อคุณแม่เป็น
ห่วงมาก ถึงกับกลัวว่าจะติดฝิ่น ติด
เฮโรอีน แต่ก็ยังโชคดีที่พ่อแม่ส่งเงินมาให้
ใช้น้อย เนื่องจากฐานะทางการเงินไม่ดี
และพ่อแม่ต้องส่งเงินให้พี่ชายเรียนมหา
วิทยาลัยรามคำแหงอีกด้วย ข้าพเจ้าจึง
ไม่มีเงินเหลือไว้สำหรับสะสมความสกปรก
ไว้ในใจมากนัก แต่ถึงกระนั้น เพื่อน ๆ
ก็ยังเรียกข้าพเจ้าว่า “พี่ถ่อย หรือ...
ถ่อย” แรก ๆ เมื่อเพื่อน ๆ ตั้งฉายาให้ก็
โกรธ แต่พอเรียกนาน ๆ ไปเข้าก็เคยชิน
ต้องการอะไรแน่
ทางด้านการศึกษาเล่าเรียน ข้าพ
เจ้าเบื่อเรียนตั้งแต่วันแรกที่เข้าเรียนใน
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ไม่ใช่เพราะ
ไม่ชอบสถานที่และวิชาที่เรียน ตั้งแต่ปี
ที่ ๑ ถึงปีที่ ๓ เทอมต้นข้าพเจ้าสอบได้
เกรดเฉลี่ยต่ำกว่า ๒ และรู้สึกไม่เข้าใจ
ตัวเองหลาย ๆ อย่างมาโดยตลอด นอก
จากว่า ทำไมถึงเบื่อเรียนแล้ว เวลาไป
เที่ยวไหน ๆ ก็ตาม ทำไมข้าพเจ้ารู้สึกว่า
ไม่สนุก, เหงา ๆ แต่ก็ฝืนทำไป ทั้ง ๆ ที่
ตัวเองก็เป็นตัวจี้เส้นในกลุ่ม จนต้องถาม
ตัวเองอยู่บ่อย ๆ ว่า “ต้องการอะไรแน่”
แม้พบเห็นสิ่งที่ดี แต่ไม่มี
กัลยาณมิตร การทําความ
ดีก็ไปได้ไม่ตลอด
ในเทอมปลายของปี ๓ นี่เอง เพื่อน
สนิทของข้าพเจ้าคนหนึ่ง เขาชอบถ่ายรูป
ส่งประกวด ชวนข้าพเจ้าไปวัดพระธรรม
กาย เพื่อถ่ายรูปเก็บความสวยงามของวัด
ไว้ เพื่อจะได้มีรูปส่งประกวด แต่ตอนนั้น
๕๘
Kalyanamitra.org