เส้นทางบุญและการศึกษา วารสารกัลยาณมิตร ปี 2530 ฉบับที่ 10 หน้า 60
หน้าที่ 60 / 118

สรุปเนื้อหา

ธรรมทายาท สู่เส้นทางบุญ ข้าพเจ้าชื่อ ประทีป พุ่มไสว เรียน จบจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คณะ เกษตร เมื่อวันที่ ๑๓ มีนาคม ๒๕๓๐ ก่อนที่จะเริ่มสนใจปฏิบัติธรรม เข้าวัด และเข้าชมรมพุทธศาสตร์นั้น ข้าพเจ้า เป็นคนที่คุณพ่อคุณแม่เป็นห่วงพฤติกรรม มากที่สุด เพราะมีนิสัยใจคอ คำพูดคำจา ต่าง ๆ ไม่ดีมาตั้งแต่เด็ก ครั้นเมื่อสอบ Entrance เข้ามหาวิทยาลัยเกษตร ศาสตร์ได้ จึงเป็นที่หนักใจของพ่อแม่ยิ่งขึ้น เพราะเป็นครั้งแรกที่ข้าพเจ้าจะต้องอยู่ ห่างจากการปกครองของพ่อแม่ ซึ่งก็เป็น ที่ต้องการของข้าพเจ้ามาก มาทราบ ภายหลังจากพี่น้องว่า คุณพ่อคุณแม่เป็น ห่วงมาก ถึงกับกลัวว่าจะติดฝิ่น ติด เฮโรอีน แต่ก็ยังโชคดีที่พ่อแม่ส่งเงินมาให้ ใช้น้อย เนื่องจากฐานะทางการเงินไม่ดี และพ่อแม่ต้องส่งเงินให้พี่ชายเรียนมหา วิทยาลัยรามคำแหง

หัวข้อประเด็น

- เส้นทางบุญและการศึกษา

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ธรรมทายาท สู่เส้นทางบุญ ข้าพเจ้าชื่อ ประทีป พุ่มไสว เรียน จบจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คณะ เกษตร เมื่อวันที่ ๑๓ มีนาคม ๒๕๓๐ ก่อนที่จะเริ่มสนใจปฏิบัติธรรม เข้าวัด และเข้าชมรมพุทธศาสตร์นั้น ข้าพเจ้า เป็นคนที่คุณพ่อคุณแม่เป็นห่วงพฤติกรรม มากที่สุด เพราะมีนิสัยใจคอ คำพูดคำจา ต่าง ๆ ไม่ดีมาตั้งแต่เด็ก ครั้นเมื่อสอบ Entrance เข้ามหาวิทยาลัยเกษตร ศาสตร์ได้ จึงเป็นที่หนักใจของพ่อแม่ยิ่งขึ้น เพราะเป็นครั้งแรกที่ข้าพเจ้าจะต้องอยู่ ห่างจากการปกครองของพ่อแม่ ซึ่งก็เป็น ที่ต้องการของข้าพเจ้ามาก มาทราบ ภายหลังจากพี่น้องว่า คุณพ่อคุณแม่เป็น ห่วงมาก ถึงกับกลัวว่าจะติดฝิ่น ติด เฮโรอีน แต่ก็ยังโชคดีที่พ่อแม่ส่งเงินมาให้ ใช้น้อย เนื่องจากฐานะทางการเงินไม่ดี และพ่อแม่ต้องส่งเงินให้พี่ชายเรียนมหา วิทยาลัยรามคำแหงอีกด้วย ข้าพเจ้าจึง ไม่มีเงินเหลือไว้สำหรับสะสมความสกปรก ไว้ในใจมากนัก แต่ถึงกระนั้น เพื่อน ๆ ก็ยังเรียกข้าพเจ้าว่า “พี่ถ่อย หรือ... ถ่อย” แรก ๆ เมื่อเพื่อน ๆ ตั้งฉายาให้ก็ โกรธ แต่พอเรียกนาน ๆ ไปเข้าก็เคยชิน ต้องการอะไรแน่ ทางด้านการศึกษาเล่าเรียน ข้าพ เจ้าเบื่อเรียนตั้งแต่วันแรกที่เข้าเรียนใน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ไม่ใช่เพราะ ไม่ชอบสถานที่และวิชาที่เรียน ตั้งแต่ปี ที่ ๑ ถึงปีที่ ๓ เทอมต้นข้าพเจ้าสอบได้ เกรดเฉลี่ยต่ำกว่า ๒ และรู้สึกไม่เข้าใจ ตัวเองหลาย ๆ อย่างมาโดยตลอด นอก จากว่า ทำไมถึงเบื่อเรียนแล้ว เวลาไป เที่ยวไหน ๆ ก็ตาม ทำไมข้าพเจ้ารู้สึกว่า ไม่สนุก, เหงา ๆ แต่ก็ฝืนทำไป ทั้ง ๆ ที่ ตัวเองก็เป็นตัวจี้เส้นในกลุ่ม จนต้องถาม ตัวเองอยู่บ่อย ๆ ว่า “ต้องการอะไรแน่” แม้พบเห็นสิ่งที่ดี แต่ไม่มี กัลยาณมิตร การทําความ ดีก็ไปได้ไม่ตลอด ในเทอมปลายของปี ๓ นี่เอง เพื่อน สนิทของข้าพเจ้าคนหนึ่ง เขาชอบถ่ายรูป ส่งประกวด ชวนข้าพเจ้าไปวัดพระธรรม กาย เพื่อถ่ายรูปเก็บความสวยงามของวัด ไว้ เพื่อจะได้มีรูปส่งประกวด แต่ตอนนั้น ๕๘ Kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More