การอบรมเยาวชน : หน้า 17/124

ที่ทำงาน ทำให้ครอบครัวเรามีเพื่อนมาก มีทั้ง พี่และน้อง ครอบครัวเรากลายเป็นที่รัก และ ที่สำคัญที่สุดลูกและแม่เป็นที่รัก ชนะใจคุณย่า และคุณปู่ทั้งหมดนี้แหละลูกที่แม่เรียกว่าเกิด จาก ผลของบุญ แม่ปรารถนาเมื่อลูกเติบโตเป็นผู้ใหญ่ ลูกคงเชื่อเรื่องผลของบุญ เชื่อว่าบุญเท่านั้นที่ จะทำให้ชีวิตดำรงอยู่ได้ ปราศจากความเดือด ร้อนที่สาหัส ในวัย 6 ขวบของลูก ยังคงไม่รู้ ไม่เข้าใจอะไรมากนัก นอกจากจะเห็นว่าดีที่แม่ ไปวัด เพราะทุกครั้งที่แม่ไปวัด แม่จะอารมณ์ ดี ผ่องใส สนุกสนานมีชีวิตชีวา ไม่หงุดหงิด ทำเสียงขุ่นเขียวให้ลูกได้ยิน แม่เป็นสุขทุกครั้ง ที่ได้ไปวัด เพราะวัดเสมือนวิมานบนดินของ แม่ เป็นสถานที่ สะอาด ไม่รกด้วยขยะ เศษ กระดาษ ก้นบุหรี่ ขี้หมา ขี้ไก่ หรือเขรอะด้วย ฝุ่นละออง ลูกก็รู้แม่เป็นคนรักความสะอาด บ้านเราแม่จะกวดขันการทำความสะอาด เช็ดถูบ้านทั้งภายในตัวบ้าน ตั้งแต่ห้องน้ำ ห้องนอน ห้องครัว จนถึงห้องรับแขก และนอก บ้าน แม่บอกลูกเสมอ บ้านไม่จำเป็นต้อง ใหญ่โต หรูหรา แต่ต้องเป็นระเบียบ และ สะอาด เพราะถ้าเราจัดบ้าน ทำบ้านให้ สะอาดเป็นระเบียบ เราจะคุ้นเคยที่จะอยู่ ในสถานที่เช่นนั้น ใจเราจะถูกฝึกให้ ละเอียดอ่อน หมดจด และความคิดจะถูก ฝึกให้มีระบบในการนึกคิดด้วย ด้วยเช่นนี้ ถ้าแม่จะไปเที่ยวที่นอกเหนือจากบ้าน แม่ก็ เลือกที่จะไปยังสถานที่ ที่สะอาด เป็นระเบียบ ด้วย....วัดยังร่มรื่น เขียวด้วยต้นไม้ สวยด้วย ดอกไม้ มีผีเสื้อสวย ๆ บินแถมให้ดูสบายตา สบายใจ ประเทืองปัญญา ที่ธรรมชาติซึ่งเป็น ศิลปินที่เก่ง แต่งแต้มผีเสื้อได้สวยงดงามออก แบบลวดลายได้เหมาะสม มีเสียงนกเป็นดนตรี ธรรมชาติ ให้แม่ได้รื่นรมย์ ถ้าลูกจำได้ แม่ยัง เคยพาลูกเดินไปตามต้นไม้ แอบดูรังนกต่าง ๆ และรังเจ้านกปรอด เป็นถ้วยตะไลน่าดูมาก..... สุขอะไรเช่นนี้ แล้วยังแม่นกที่หาอาหารมา ป้อนลูกเล็ก ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวน่ารักอีก...แถม ด้วยต้นไม้ไทย ๆ ที่ลูกไม่ค่อยได้เห็น ต้นสารภี ดอกหอม ต้นแก้วดอกสีขาวน่ารัก ต้นพิกุลที่ลูก เคยเก็บทั้งดอกทั้งลูก มาเล่นเป็นของเล่น รอแม่ เมื่อแม่นั่งสมาธิ ที่วัดลูกไม่เคยเหงา หรือขาดคนดูแล แม่เองก็ไม่เหงา เพราะเรามีทั้งพ่อ พี่ และ น้อง หรือน้า ๆ ของลูกมากมาย คุณน้าแต่ละ ท่านต่างมีมารยาท น้ำคำ น้ำใจที่งดงาม เป็นแบบอย่างของความอดทน เสียสละความ สุขส่วนตนทั้งปวง มอบชีวิตจิตใจ ความสนุก ในเยาว์วัยให้กับงานพระศาสนา คุณน้าทุก ท่านทำงานให้พระศาสนาด้วยหน้าตาที่อิ่ม เอิบผ่องใส และลูกยังมีคุณป้าที่คอยอาทรห่วง ใย ให้ความอบอุ่น และที่สำคัญที่สุด มีพ่อที่ ลูกจึงได้ความรู้เพิ่มเติมว่ารังนกกระจาบสวย ให้ความรู้ทั้งทางโลกและทางธรรม ให้ทั้ง งดงาม เป็นรูปเป็นร่างกว่ารังนกกระจอก รัง นกกระจิบ เจ้านกน้อยต้องใช้ปากหาหญ้าแห้ง หรือเส้นฟาง มาเย็บเข้ากับใบไม้ประกบเป็นรัง มิถุนายน ๒๕๓๑ ความรู้ทางอารมณ์และวิญญาณ วัดนี้จึงเสมือนวิมานบนดินของแม่ หรือ ถ้าแม่คิดว่าตัวเองเป็นนางฟ้า วัดก็คือบ้านอีก หลังของแม่ และของลูกที่แม่จะต้องไปเยี่ยม อย่างน้อยเดือนละหนึ่งครั้ง เพื่อพบกับสมาชิก ในครอบครัว ไปได้รับความสดชื่น ชื่นใจ และ ความรู้ที่จะนำมาดำรงตนให้อยู่เป็นสุข...นำ ความสุขไปสู่คนอื่น เพราะทุกครั้งที่มาวัดและ กลับออกไป แม่ได้ทิ้งความหนักใจ สิ้นหวัง ปัญหาตั้งแต่เล็กน้อยจนถึงปัญหาใหญ่สุดไว้ที่ วัด และนำกลับหรือแบกความสดของสุข ความ เย็นฉ่ำของใจ กลับไปมากมายมหาศาล เพื่อตัว เอง ครอบครัวและเพื่อนผู้ร่วมชะตากรรม แม่ นำไปแจกจ่ายให้อย่างทั่วถึง ซึ่งลูกทั้งสาม ได้รับเป็นบุคคลแรก ลูกและน้อง ๆ จึงเป็น เด็กที่มีความสุขล้อมรอบ สดใส เป็นที่รัก ของคนที่ได้พบ ได้เห็น ได้คุย ที่เป็นเช่นนี้ เพราะลูกถูกหล่อเลี้ยงด้วยความรักของพ่อ แม่ และผลของบุญที่ป้าและน้า ๆ ของลูก ส่งมาให้จากวัดพระธรรมกาย รักลูก แม่แดง ๑๕ Kalyanamitra.org