การเดินทางและการช่วยเหลือพระ : หน้า 85/124

ไปวิ่งสวนทางกับรถที่วิ่งเข้ากรุงเทพฯ จึงต้อง เดินชิดซ้ายต่อไปตามเดิม เป็นทุ่งนาโล่ง ๆ ดูเวิ้งว้างกว้างไกลสุดลูกหู พยาบาลไม่สามารถติดตามขบวนได้ เพราะจะ ลูกตา พอออกเดินทาง พระก็เผชิญกับเสียงดัง ของรถบรรทุก และกลิ่นเหม็นของควันจากท่อ ไอเสีย เสียงเร่งเครื่องดังสนั่นคลุกเคล้า ด้วยกลิ่นเหม็นที่พุ่งออกมาเหมือนควันจาก ปล่องไฟของโรงสีข้าวนั้น รบกวนสมาธิและ ทำลายสุขภาพของพระตลอดเวลา เวลาประมาณ ๗.๐๐ น. รถพยาบาล จากโรงพยาบาลอำเภอวังน้อย ได้มาช่วยอีกคัน วันนี้จึงมีรถติดตามขบวนพระเป็น ๒ คัน ครั้นเวลาประมาณ ๗.๓๐ น. พระก็หยุด พัก ณ แนวสนริมทาง เพื่อฉันภัตตาหารเช้า สำหรับภัตตาหารมื้อนี้เป็นข้าวต้มมัด นมกล่อง ซึ่งคุณซิวจากกรุงเทพฯเป็นผู้นำมาถวาย เมื่อฉันเสร็จแล้ว พระก็ออกเดินทางต่อ ระยะทางจากจุดเริ่มต้นถึงขณะนี้ ประมาณ ๔ กิโลเมตร อีก ๑๑ กิโลเมตรต่อไปนี้พระต้อง ใช้ความอดทนเป็นพิเศษ เพราะช่วงนี้แสงแดด แผดกล้ามาก ริมถนนด้านซ้ายที่พระเดินแทบ จะไม่มีต้นไม้เลย พระได้คิดเหมือนกันว่าจะไปเดินชิด ทางด้านขวาของถนนซึ่งพอจะมีร่มไม้บังแดด บ้าง แต่ติดขัดที่รถตำรวจทางหลวงและรถ มิถุนายน ๒๕๓๑ ช่วงนี้ข้าพเจ้าได้บอกบุญผ้าเย็นจาก ผู้อำนวยการ ร.ร.หนองแคสรกิจ เพื่อเตรียม ไว้ถวายพระได้ผ้าเย็นมา ๔๐๐ ผืนสมดังเจตนา ขออนุโมทนาบุญมากับท่าน อ.จ.สุเทพ แสน ท้าว ณ ที่นี้ด้วย ยิ่งสายแดดก็ยิ่งร้อนจัด พระรูปหนึ่งเป็น โรคความดันโลหิตสูง เมื่อเดินกรำแดดมาก ๆ ก็มีอาการเหนื่อยจัด อาการความดันกำเริบ จึงนิมนต์ท่านให้ขึ้นมาพักบนรถพยาบาล ระหว่างทางระยะนี้ รถพยาบาลได้รับพระมา ทำแผล ปิดพลาสเตอร์ทุกระยะ เพราะเป็นโรค เดิมคือ โรคยางแตกนั่นเอง ยางจะแตกตามนิ้ว เท้าและฝ่าเท้า บางรูปที่เคยเป็นอยู่แล้วก็เป็น เพิ่มขึ้นมาอีก คือเป็นแทบทุกนิ้ว เมื่อพัน พลาสเตอร์แล้ว จึงดูคล้ายกับว่าท่านใส่ถุงเท้า สีขาว สำหรับพระหัวหน้าบางรูปก็มีอาการ ปวดข้อเท้า เท้าบวม ต้องใช้ผ้าพันรัดข้อเท้าไว้ แล้วท่านก็เดินต่อไป ช่างน่าสรรเสริญจริง ๆ พระทุกรูปต่างมีความอดทนเป็นเลิศ แม้จะเจ็บ จะปวดมากมายอย่างไรก็ยังสู้ไม่ถอย เมื่อพระเดินทางมาถึงทางเข้า มีสวน มะม่วงยังไม่ถึงสวนนก จึงได้หยุดพักใต้ร่มไม้ ที่นี่แปลกมาก สวนมะม่วงล้อมกันเป็นวงกลม ปะปนกับสวนมะพร้าว เมื่อขณะพระเดินแถว เข้าไป เหมือนเข้าไปกลางวงอะไรสักอย่าง ข้าพเจ้านึกออกแล้ว เข้าไปกลางดวงบุญนั่นเอง บุญของพระทุกรูปมารวมกัน แดดส่องลง ตรงกลาง รอบ ๆ จะเป็นร่มเงามะม่วง ช่างดีอะไร อย่างนี้ พระกำลังเหนื่อยมากก็มีร่มไม้พัก ชาวบ้านมีไม่กี่หลังคาเรือนได้ปูเสื่อไว้ต้อน รับ นำน้ำอัดลมมาถวายพระครบทั้ง ๕๐๐ รูป และได้ผ้าเย็นเช็ดหน้าด้วย น่าชื่นใจจริง ๆ คือ ชื่นเข้าไปในใจ ชื่นใจกับพระที่ได้น้ำดื่มกระหาย คลายร้อน ชื่นใจกับบุญที่เจ้าภาพได้รับ แม้ อยู่บ้านก็ยังมีโอกาสเป็นเจ้าของบุญใหญ่ เขา เรียกว่าบุญบันดาลจริง ๆ ณ ที่แห่งนี้ทั้งพระ ทั้งโยมประทับใจซึ่งกันและกัน พระไปถึงวัด ยังบ่นถึงสวนมะม่วงแห่งนี้ และข้าพเจ้าคิดว่า โยมก็คงกำลังนึกถึงบุญที่ทำด้วยความปีติใจ เช่นกัน แต่นี้ต่อไป ตลอดภพชาติเบื้องหน้า ท่านคงได้เป็นเจ้าของบุญ เจ้าของทานมหาศาล สมบูรณ์ด้วยโลกียทรัพย์ และอริยทรัพย์ย่อม บังเกิดกับท่านแน่นอน ข้าพเจ้าไม่ลืมที่จะต้อง ขออนุโมทนาบุญกับท่าน ณ ที่นี้อีกครั้ง พระ ให้ศีลให้พรกับชาวบ้านแล้วเดินทางต่อ ความ ที่แสงแดดแผดกล้ามากและอากาศก็ร้อน อบอ้าว พระออกเดินได้สักครู่เหงื่อก็ผุดเต็มหน้า เพราะเป็นเวลาสิบโมงเศษ แม้จีวรก็เปียกชุ่ม ไปหมด เวลาเกือบ ๑๑.๐๐ น. พระก็มาถึง ตลาดหนองแค ซึ่งจะต้องเดินเลี้ยวขวาเข้าไปอีก กิโลเมตรเศษ ๆ จึงจะถึงที่พัก ตำรวจจากสถานีหนองแคได้กรุณา มาช่วยให้ความสะดวกกับพระในการข้ามถนน ตำรวจทางหลวง และตำรวจท้องที่ทำงาน ประสานกันดีมาก พระใช้เวลาไม่นานก็เข้า ที่พักได้ปลอดภัย ขอบุญกุศลที่ท่านได้ช่วย พระครั้งนี้ ถ้าไปติดต่อทำงานสิ่งใดขอให้สำเร็จ โดยราบรื่นด้วย อ่านต่อฉบับหน้า ๘๓ Kalyanamitra.org