ปัญหาของดวงตา : หน้า 110/124

๑๐๘ “เธอเป็นอะไรหรือ?” อาตมาถามมองดูโยมคำแสน ดูอาตมาด้วยท่าทางงง ๆ ตลอดเวลาที่ผ่านมามีแต่คน อย่างงง ๆ “เป็นเอามาก ๆ ทีเดียวแหละครับ” โยมคำแสน ตอบพลางส่ายหน้าอย่างอ่อนอกอ่อนใจ “มันพยายาม จะฆ่าตัวตายมา ๒ ครั้งแล้ว ครั้งแรกกินยาฆ่าแมลง เข้าไป เคราะห์ดีเรานำส่งโรงพยาบาลให้หมอล้างท้อง ไว้ทัน ครั้งที่ ๒ เมื่อคืนนี้เอง มันจะผูกคอตายกับชื่อ แต่แม่พบเสียก่อน เวลานี้ต้องเปลี่ยนเวรกันเฝ้าดูมัน ผมกลุ้มใจเหลือที่สุด ขอนิมนต์ท่านเทศน์ให้มันฟังด้วย” “เรื่องราวมันเป็นมาอย่างไรลองเล่าให้อาตมา ฟังซิ ถ้ารู้สาเหตุบางที่อาตมาอาจจะช่วยได้บ้าง” “ดวงตา เล่าเรื่องให้ท่านฟังซิลูก” มารดาของเธอ บอก “แล้วท่านจะได้เทศน์ให้ฟัง เจ้าจะได้สบายใจ” ปลอบโยนดุด่าและห้ามปรามมิให้เธอฆ่าตัวตาย โดย มิได้คาดหมายมาก่อนจึงรู้สึกงงงัน และความงงงัน ของเธอนี้เองจะเป็นจุดเริ่มต้นแห่งการได้สติสัมปชัญญะ กลับคืน “แต่ก่อนที่เธอจะตาย อาตมาอยากจะขอเวลา สนทนากับเธอสักเล็กน้อย อาตมาอยากจะทราบสาเหตุ ที่เธอคิดจะฆ่าตัวตายครั้งนี้ เล่าเรื่องให้อาตมาฟังด้วยว่า เรื่องราวมันเป็นอย่างไร?” ดวงตานั่งก้มหน้าคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็เล่าว่า “เมื่อก่อนสงกรานต์ประมาณ ๗ วัน ข้าเจ้าได้พบ กับชายหนุ่มเมืองใต้คนหนึ่งชื่อ ประเสริฐ เขาขึ้นมา เที่ยวงานสงกรานต์กับเพื่อนอีก ๒ คน พักอยู่โรงแรม แห่งหนึ่งในเวียง วันนั้นเป็นวันอาทิตย์ ข้าเจ้ากับเพื่อน อีก ๒ คน ได้ขึ้นไปเที่ยวบนพระธาตุดอยสุเทพ ขณะที่ เรากำลังปีนขึ้นบันไดนาค ประเสริฐและเพื่อนก็เข้ามา ทักทายปราศรัยกับเรา ชวนเราคุยถึงเรื่องต่าง ๆ อย่าง ดวงตายังคงนั่งร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างน่าสงสาร โยมคำแสนและภรรยาได้พยายามปลอบโยนและขอร้อง ให้เธอเล่าเรื่อง แต่ไม่ได้ผล ดวงตาไม่ยอมปริปากพูดเลย แม้แต่น้อย อาตมาพยายามข่มจิตให้เป็นสมาธิ ทำให้ สมาธิเต็มอิ่มด้วยเมตตาธรรมแล้วก็พุ่งพลังแห่งเมตตาจิต เป็นกันเอง บนพระธาตุเขาได้เลี้ยงน้ำดื่มเราและถ่ายรูป นั้นไปที่ดวงตา เสร็จแล้วจึงพูดขึ้นว่า “ดวงตาเอ๋ย เวลานี้เธอกำลังอยากตายใช่ไหม?” “ใช่” ดวงตาพูดขึ้นเป็นครั้งแรก ทำให้ทุกคน ถอนหายใจอย่างโล่งอก “ดีแล้ว” อาตมาพูดต่อไป “อาตมาเห็นใจเธอที่เธอ กำลังตกอยู่ในห้วงทุกข์และอยากตาย อาตมาจะไม่ห้าม ปรามเธอแต่อย่างใด ตรงกันข้ามจะช่วยให้เธอได้ตาย สมความปรารถนา พอได้ยินคำพูดของอาตมาเท่านั้น ทุกคนถึงกับ สะดุ้ง แม้แต่ดวงตาเองก็ชะงักการร้องไห้ เงยหน้าขึ้นจ้อง ให้เราตามมุมต่าง ๆ ประเสริฐท่าทางสนใจในข้าเจ้า เป็นพิเศษ เมื่อลงจากพระธาตุแล้ว เราเลยไปนั่งคุยกัน ในสวนสน ประเสริฐนั่งคุยกับข้าเจ้า เพื่อนเขาสองคน จับคู่สนทนากับเพื่อนข้าเจ้า ๒ คน ประเสริฐเล่าให้ข้าเจ้าฟังว่าเขาเป็นลูกชายของ นายพลคนหนึ่ง ตัวเขาเองเรียนจบมหาวิทยาลัยแล้ว เวลานี้กำลังทำงานอยู่กับบริษัทฝรั่งแห่งหนึ่ง ได้เงินเดือน ๔,000 บาท ซึ่งนับว่าเหลือใช้สำหรับเขาคนเดียว เขา บอกว่า เขาอายุ ๒๕ ปี แต่ยังไม่มีแฟน ตั้งใจจะมาหา แฟนทางเมืองเหนือ เพราะได้ทราบกิตติศัพท์ว่า สาวเมือง มิถุนายน ๒๕๓๑ Kalyanamitra.org