การเลือกเกิดของพระโพธิสัตว์ : หน้า 66/124

นั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเรายังเป็นพระ โพธิสัตว์อยู่บนสวรรค์ชั้นดุสิต เนื่องจากท่านสร้างบารมีไว้มาก มี พระบริสุทธิคุณอันยิ่งใหญ่ ใจท่านใสสว่างมาก จนกายก็ใสสว่าง ปรากฏเป็นรัศมีออกจากตัว รุ่งโรจน์สว่างไสวจนเทพเทวดา พรหม ทุกหน ทุกแห่ง มองเห็นได้ รู้ได้ทันทีว่า บารมีของท่าน พร้อมที่จะตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าแล้ว เทวดา จึงพร้อมใจกันไปทูลเชิญ “พระพุทธเจ้าข้าถึงเวลาแล้ว โลก เวลานี้วุ่นวายนัก ขออัญเชิญพระองค์ไป ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าโปรดสัตว์โลกเถิด แล้วพวกข้าพเจ้าก็จะขอตามลงไปปฏิบัติ ธรรมในสำนักของท่านด้วย” กราบอ้อนวอน อัญเชิญท่านลงไปจุติในโลกมนุษย์ เพื่อไปเป็น พระพุทธเจ้าไปโปรดสัตว์โลก การเชิญนี้มิได้ มาเชิญทีละคนสองคนนะ เทวดาทั้งหมด พรหมทั้งหมด พร้อมใจกันมาอัญเชิญทีเดียว พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงเลือกเกิดอย่างไร มีธรรมดาอยู่ว่าพระโพธิสัตว์เมื่อบารมี เต็มที่แล้ว เทพเทวดาจะอัญเชิญท่านลงมาเกิด ในโลกมนุษย์ แต่ไม่ได้หมายความว่าท่านจุติ ลงมาทันทีนะ เพราะท่านเลือกเกิดได้ ท่านจะ เลือกเกิดในโอกาสที่จะให้ประโยชน์สูงสุด แก่มวลมนุษย์ ฟังให้ดีนะประเด็นนี้ อย่าเชื่อใครนะ ว่าเลือกเกิดไม่ได้ คนเราถ้ามีความดี มี บุญบารมีในตัวมากพอแล้ว เลือกเกิดได้ ทั้งสิ้น เหมือนเศรษฐีหรือคนมีเงินจะซื้อของ อะไรก็ได้ดังใจ ถ้าไม่ถูกใจ ไม่มีประโยชน์ ก็ไม่ซื้อ ถ้าถูกใจแล้วมีเงินซะอย่างซื้ออะไรก็ ซื้อได้ แต่คนจนกระจอกงอกง่อย ถึงถูกใจ แต่ไม่มีเงิน ไม่มีสิทธิ์เลือก ต้องรอเขาแจก คนมีบุญมากเทวดาอัญเชิญมาเกิด เลือกเกิดได้ คนมีบุญน้อย บาปมาก ต้องชิงกันมาเกิด ซึ่ง จริง ๆ นะ ถ้าปฏิสนธิ วิญญาณไหนช้าไปหน่อย ๖๔ ถูกกรรมชั่วมาตัดรอนซิงเกิดไม่ทัน อาจเข้า ท้องหมู หมา กา ไก่ ไปก็ได้ ถึงยัง พวกเราที่นั่งกันอยู่ที่นี่ ได้มาปฏิบัติธรรม เช่นนี้ก็แสดงว่าพื้นฐานเดิมดีอยู่แล้ว เขาเชิญมา เกิดแล้ว ก็สร้างความดีกันต่อไป ไม่หมดกิเลส ก็มีโอกาสได้รับเชิญมางวดหน้า ไม่งั้นจับพลัดจับผลูชาติหน้าไม่ได้รับเชิญ ต้อง ไปชิงกับเขาก็จะยุ่ง พระโพธิสัตว์ชาติสุดท้ายเกิดเป็นพระ เวสสันดร เมื่อละโลกเป็นเทวดาชั้นดุสิต เรียก ว่า สันตดุสิตเทวราช เมื่อเทวดาอัญเชิญ ลงมาเกิด ท่านจะเลือกโดยพิจารณาจากปัจจัย ต่าง ๆ ที่เรียกว่า มหาวิโลกนะ ๕ ประการ คือ ๑. เลือกกาล คือท่านเลือกเวลามา เกิดโดยตรวจสอบอายุเฉลี่ยของมนุษย์ในยุค นั้นว่าอยู่ในเกณฑ์ที่จะรับฟังคำสั่งสอนของ ท่านได้หรือไม่ ในยุคต้นกับ มลภาวะในโลกน้อย อายุ มนุษย์ในโลกเฉลี่ยเป็นแสน ๆ ปี ตัวโตขนาด มองเห็นไดโนเสาร์เหมือนเราเห็นกิ้งก่าหลังบ้าน ในเมื่อมนุษย์อายุยืนเป็นแสน ๆ ปี ถ้า พระพุทธเจ้าจะมาตรัสรู้แล้วสอนชาวโลก ว่า คนเราต้องเกิด แก่ เจ็บ ตาย ชีวิตนี้เป็น ทุกข์ มนุษย์ก็จะเถียงคอเป็นเอ็นว่าอย่ามา หลอกเลย อยู่มาตั้งแสนปี ยังไม่เห็นแก่เลย ในด้านตรงกันข้าม ถ้ามนุษย์อายุเฉลี่ย ต่ำมาก ๆ ก็ไม่เหมาะอีก ถ้าสมมุติว่ามนุษย์ อายุเฉลี่ย ๒๐ ปีก็ตาย เราก็คงเป็นหนุ่มเป็นสาว กันเมื่ออายุ ๗-๘ ขวบ ถ้าสมมุติว่า มนุษย์อายุเฉลี่ย ๑๐ ปี มนุษย์คงเป็นหนุ่มเป็นสาวเมื่ออายุสัก ๑ ปี นึกดูก็แล้วกัน พอลูกชายอายุ ๑๔ ปี เป็นหนุ่ม แล้ว กินเหล้า เจ้าชู้ ลูกสาวอายุ ๑-๒ ปี ก็อยากแต่งงานขึ้นมาทีเดียว เลยไม่ต้องทำ ความดีกัน อะไรก็นึกไม่ออก ไม่มีเวลาที่จะ เรียนธรรมะกันเลย ตั้งหน้าตั้งตาทำมาหากิน กับเลี้ยงลูก ไม่ทันไรก็ตาย ชีวิตคงไม่ต่างจาก หมาแมวในบ้านเรานี่แหละ ฉะนั้นเวลาที่ท่านเลือกมาเกิด จึงเป็น ระยะที่มนุษย์อายุเฉลี่ยประมาณ ๑๐๐ ปี ถ้า 66 อย่าเชื่อใครนะว่าเลือกเกิดไม่ได้ คนเราถ้ามีความดี มีบุญบารมี ในตัวมากพอแล้ว เลือกเกิดได้ ทั้งสิ้น เหมือนเศรษฐีหรือ คนมีเงินจะชื่อของอะไรก็ได้ ดังใจ ถ้าไม่ถูกใจ ไม่มี ประโยชน์ก็ไม่ซื้อ มนุษย์อายุมากเกินไป หรืออายุต่ำกว่านี้ ท่าน ก็ไม่เกิด ๒. เลือกทวีป คือนิสัยของคนใน แต่ละทวีปไม่เหมือนกัน บางทวีปคนขี้เกียจ บางทวีปคนขยัน ท่านก็เลือกเกิดในทวีปที่ คนขยัน ๓. เลือกประเทศ คือแม้ในทวีปที่ ผู้คนขยัน ท่านก็ยังเลือกประเทศที่อุดมสมบูรณ์ เป็นอิสระ ผู้คนมีสติปัญญา มีความมั่นคง ทางเศรษฐกิจ ไม่ใช่ประเทศที่แห้งแล้ง ยากจน หรือเป็นเมืองขึ้นเขา ๔. เลือกสกุล คือตระกูลที่ท่านจะไป เกิด ถ้ายุคนั้น ผู้คนนับถือกษัตริย์ว่าเป็นใหญ่ ท่านก็เลือกเกิดในตระกูลกษัตริย์ ถ้าผู้คน นับถือนักบวชว่าเป็นใหญ่ ก็เกิดในตระกูล นักบวช ๕. เลือกมารดา คือมารดานั้นเปรียบ เสมือนแม่พิมพ์ของร่างกาย ถ้าสุขภาพร่าง กายไม่ดีลูกก็อาจพิกลพิการ พระองค์ท่านจึง เลือกพระมารดาด้วย เมื่อได้ปัจจัยครบถ้วนบริบูรณ์ทั้ง ๕ ประการแล้ว จึงจุติมาเกิด และเนื่องจากบุญ มิถุนายน ๒๕๓๑ Kalyanamitra.org