การเดินทางและการบำเพ็ญเพียร : หน้า 108/124

อยู่ในชุดเดินทาง “นี่ท่านจะไปไหนกัน?” นายปั้นถามด้วยท่าทาง ทางลัดที่เคยมาเมื่อขาขึ้น เป็นการใช้ขาของตนให้เป็น ประหลาดใจ ไหน” “อาตมาตั้งใจไว้แล้วว่าจะค่อย ๆ เดินลงไปตาม ประโยชน์ก่อนที่มันจะทุพพลภาพเพราะชรา และเป็น “อาตมาจะไปจากที่นี่ แต่ยังไม่ทราบว่าจะไป การชมธรรมชาติไปในตัว” เมื่อเห็นว่าจะเอาชนะอาตมาไม่ได้ สองสามี ภรรยาก็นั่งนิ่งมองดูหน้ากัน อาตมาได้ถือเอาโอกาสนั้น “ทำไมจะจากไปเร็วนักล่ะท่าน ขอนิมนต์ท่านอยู่ ต่อไปอีกก่อนไม่ได้หรือ” นายปั่นถามด้วยความเสียดาย “อาตมาพักอยู่ที่นี่นานพอแล้ว ครบตามกำหนด เวลาที่ตั้งใจไว้ จึงขออำลาโยมไป ตามปกติอาตมา ไม่ชอบอยู่ที่หนึ่งนานเกินไป เพราะการอยู่ประจำที่ นาน ๆ จะทำให้เกิดการติดที่ ติดบุคคล ก่อให้เกิด ปลิโพธกังวล เป็นอุปสรรคต่อการบำเพ็ญเพียรทาง จิตใจ” หยิบเอากระดาษแผ่นหนึ่งออกจากย่ามส่งให้นายปั่น เขารับเอาไปคลี่ออกดูแล้วก็ยิ้มอย่างมีความสุข และ ก้มลงกราบแทบเท้าของอาตมา อาตมาดีใจที่จะได้ช่วย เขาให้พ้นจากความยากจน แต่ก็ไม่สบายใจที่ได้กระทำ สิ่งที่ขัดกับมโนธรรมของตนเอง อาตมาลงมาถึงอารามตีนดอยในบ่ายวันนั้นเอง กุฏิน้อย อ่างเก็บน้ำและทุกสิ่งทุกอย่างยังคงอยู่ในสภาพ เมื่อทราบว่า อาตมาจะไม่อยู่ต่อไปอีกแน่นอน เดิม ผู้ที่มาต้อนรับอาตมาเป็นรายแรก ก็คือสุนัขที่เคย นายปั่นได้คะยั้นคะยอถามถึงจุดหมายปลายทางของ ได้อาศัยข้าวก้นบาตรของอาตมานั่นเอง มันวิ่งเข้ามาหา อาตมาและยังเสนอจะถวายค่ารถอีกด้วย ไม่ว่าอาตมา จะไปไหน อาตมาอนุโมทนากุศลเจตนาของเขา แต่ ปฏิเสธว่า “อาตมาไม่ได้กะล่วงหน้าว่าจะไปไหน เพียงแต่ เดินทางไปเรื่อย ๆ ค่ำที่ไหนก็พักค้างคืนที่นั่น จึงบอก โยมไม่ได้ว่าจะไปไหน สำหรับค่ารถนั้นอาตมาขอ ทันทีที่เหลือบเห็น กระดิกหางด้วยความดีใจ และเงีย หน้าส่งเสียงร้องหงิง ๆ คล้ายกับจะทักทายปราศรัยกับ อาตมา บรรยากาศสดชื่นขึ้นเพราะเมื่อคืนที่แล้วมีฝนตก ลงมา แผ่นดินยังเปียกชุ่มและส่งกลิ่นหอมอบอวลกลิ่น ไอดินภายหลังฝนตกในหน้าร้อน ทำให้คนและบรรดา รุกขชาติที่เหี่ยวเฉามาตลอดฤดูร้อนสดชื่นไม่น้อยแม้จะยัง อนุโมทนาและขอบใจ แต่อาตมาตั้งใจว่าจะเดินไปด้วย เป็นฤดูร้อน แต่การที่ฝนตกลงมาก็แสดงให้เห็นว่า เท้าของตนเอง เพราะไม่มีธุระจะรีบร้อนอะไรจะต้อง ไปด้วยยานพาหนะ" “ถ้าอย่างนั้น ผมจะส่งค่ารถท่านลงจากดอยจน ถึงในเวียง” นายปั่นเสนอ ขอทำบุญครั้งสุดท้าย ฤดูร้อนกำลังจะสิ้นสุดลงและฤดูฝนกำลังจะเข้ามาแทน มันเป็นสัญลักษณ์เตือนให้อาตมาทราบว่า เวลา สำหรับการเดินทางท่องเที่ยวไปในโลกกว้างได้มา ถึงแล้ว ยังมีสัตว์อีกเป็นอันมากที่ตาใจยังมืดบอด ๑๐๖ มิถุนายน ๒๕๓๑ Kalyanamitra.org