การตัดสินใจที่สำคัญในชีวิตของยอร์ช : หน้า 103/124

มิถุนายน ๒๕๓๑ เจมส์ วิลสัน มีสีหน้าเศร้า เมื่อได้อ่านจดหมาย ฉบับนั้น สายตาของเขาค้นดูใบหน้าของยอร์ชในขณะที่ ส่งจดหมายคืน ยอร์ชได้ตอบคำถามที่ไม่ได้พูดออกมาว่า “ฉันได้เขียนตอบไปแล้ว” นายวิลสันหันหน้าไปทางอื่น กล่าวว่า “เป็นสิ่งที่ไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้ เราจะให้ท่านอยู่ที่ นี่ต่อไปไม่ได้แล้ว” ยอร์ชได้อธิบายเพียงสองสามคำ ว่าเขาได้ทำอะไร เงียบได้เข้าครองห้องนั้นอยู่นาน ในที่สุดอธิการบดี ก็ยืนขึ้นกล่าวอย่างเรียบ ๆ “ในชาตินี้เราชอบที่จะหันสายตาของเราออก ไปเสียจากความยิ่งใหญ่ที่แท้จริง โดยเกรงว่าแสง จะแทงตาพร่าไปหมด เขาขอให้ท่านสละ เงิน ตำแหน่ง และชื่อเสียง แต่เพื่อตอบแทนสิ่งนั้น เขา เสนอ อมตะ ให้แก่ท่าน ทันใดนั้น ยอร์ชได้ลุกยืนขึ้น อธิการบดีสัมผัสมือ กับเขา ดวงตามีน้ำคลอขณะมองดูหน้าคนผิวดำอย่างเขม็ง แล้วกล่าวเพิ่มเติมด้วยคำอวยพรให้พรว่า “จงไปเถิด ไปกับพระเจ้า” แล้วยอร์ชก็ไปกับพระเจ้า ค่าวิจารณ์ (ของผู้แปลและเรียบเรียง) เมื่อยอร์ชได้รับคำชักชวนแกมขอร้องจาก ดร. บูเก้อร์ ที. วอชิงตัน แห่งโรงเรียนทัสคี และได้พิจารณา ตกลงใจไปตามที่กล่าวมาแล้วนั้น การตกลงใจคราวนี้นับ ว่าสำคัญที่สุดในชีวิตของเขา การตกลงใจในคราวที่ แล้ว ๆ มา มีแต่การมุ่งไปข้างหน้า อันต้องต่อสู้กับความ ท้อถอย ซึ่งอาศัยความขยันหมั่นเพียรและความอดทน เป็นกำลังสำคัญ ส่วนการตกลงใจในคราวนี้จะต้อง เสียสละสิ่งที่หาไว้ได้แล้ว และกำลังจะเจริญงอกงาม ไปบ้าง เพื่อช่วยให้เป็นการสะดวกในอันที่จะปรับปรุง ดี ซึ่งเป็นสิ่งที่จะให้ผลทั้งในเวลาปัจจุบันและอนาคต ห้องทดลอง เขาได้ให้ข้อเสนอแนะอย่างกว้าง ๆ และเล่า ถึงแผนการของเขา ทั้งหมดนี้นายวิลสันพยักหน้ารับอย่าง เศร้าใจ “ไม่มีใครหรอกที่จะมาแทนท่านได้” ครั้นวันรุ่งขึ้น ทั้งสองคนได้พากันไปหาอธิการบดี แห่งวิทยาลัย อธิการบดีเสียใจมากที่ต้องเสียอาจารย์ อย่างนั้นไปและได้ชี้ให้เห็นว่า ยอร์ชเพิ่งได้รับปริญญา โทใหม่ ๆ กำลังจะทิ้งโอกาสทองไปเสีย เขาได้พูดถึง ตำแหน่งที่ไอโอว่า สเตต วิทยาลัย ซึ่งให้แก่คาร์เวอร์ว่า เป็นตำแหน่งที่ดีเด่น เขายอมรับรู้เรื่องการที่ขาดยอร์ช ไปนี้ว่ามีความหมายแก่วิทยาลัยมากเพียงไร ยอร์ชรู้สึกซาบซึ้งในวาทะของอธิการบดี เขา พยายามที่จะทำให้อธิการบดีเห็นว่า ไอโอว่า สเตต ได้ มีความหมายแก่เขามากมายเพียงไร ครั้นแล้วเขาได้ เป็นสิ่งที่มิใช่เล็กน้อยเลย หากเป็นสิ่งที่ใหญ่โตซึ่งทุกคน ต้องการ ทั้งนี้เพื่อจะหาสิ่งใหม่ที่ยังไม่ให้ผลในปัจจุบัน และส่วนผลในอนาคตนั้นเล่าคนธรรมดาก็ยิ่งมองไม่เห็น กล่าวโดยย่อก็ได้ความว่า เหมือนกับทิ้งที่ที่มีแสงสว่างแล เห็นชัดเจนแล้ว ไปหาที่ที่มืดขมุกขมัวแลไม่เห็นอะไร ซึ่งน่าจะพิจารณาเป็นอย่างมาก ยอร์ชได้ตัดสินใจสละ เงิน ตำแหน่ง และ ชื่อ เสียง จากไอโอว่า สเตต วิทยาลัย ไปหา งานหนัก งานช่วยคน และ งานกุศลสาธารณะ ที่โรงเรียนทัสคี ด้วยเหตุผลอะไร ตอบอย่างกำปั้นทุบดินก็ต้องว่า เพราะ เขาเห็นงานที่ทัสดีก็สำคัญกว่า ถ้าไม่เห็นอย่างนั้นแล้ว ก็จะไม่ไปที่นั่น มีปัญหาว่าเป็นจริงตามที่ยอร์ชคิดหรือ ไม่ ข้อนี้คงมีผู้คิดไปต่าง ๆ ไม่ลงรอยกันเป็นเอกฉันท์ได้ พระพุทธเจ้าได้มีพระดำรัสเป็นหลักสำหรับตัด ยื่นซองจดหมายของ ดร.บูเก้อร์ ที. วอชิงตันให้ ความ สินใจในการที่จะสละสุขพอประมาณไปสู่สุขไพบูลย์ Kalyanamitra.org ๑๐๑