การเปลี่ยนแปลงในชีวิต : หน้า 58/124

จะมีชีวิตอยู่อย่างลำบากมาก ครั้นอยู่กับพ่อไปนาน ๆ ความคิดนั้นได้แปรเปลี่ยนไป เพราะได้เรียนรู้และเข้าใจ ใน ความสันโดษ ของพ่อ นอกจากนั้นพ่อยังมีอะไร ๆ อีกหลายอย่างที่ทำให้ลูกชายหญิงทั้งสองต้องจับตามอง ด้วยความสนใจ ทำไมพ่อจึงเป็นที่รักนับถือของชาว บ้าน และทั้ง ๆ ที่พ่อไม่มีโอกาสเล่าเรียนสูง ๆ แต่ทำไม ความรู้ ความคิดของพ่อจึงเป็นที่ยอมรับและนำประ โยชน์สุขมาสู่ท้องถิ่นเสมอ การอยู่คนเดียวก็ไม่ได้ทำให้ พ่อเดือดร้อนเลย เพราะเหตุใด เด็กทั้งสองรู้สึกประ หลาดใจ จนวันหนึ่งพ่อได้อนุญาตให้อ่านบันทึก “แล้วลูกจะได้คำตอบด้วยตนเอง” พ่อพูดเช่นนั้น ขณะยื่นบันทึกเก่าคร่ำคร่ำให้ บันทึก -----ก่อนจะมาถึงวันนี้ได้ ผมก็แทบเอาชีวิตไม่ รอด เพราะพิษเหล้า พิษรัก ผมทุกข์ทรมานมาร่วมปีนับ แต่การตายของแตงไทย ก็จะไม่ให้ทุกข์ได้อย่างไรกันเล่า แม้แต่ลูก อนุสรณ์แห่งความรักของเรา ผมยังไม่มีโอกาส ได้เลี้ยงดู มันน่าเศร้าจริง ๆ และผมคงจะตายแบบหมาข้างทางเป็นแน่แท้หาก ไม่ได้ภิกษุรูปหนึ่งช่วยเหลือไว้ เช้าวันนั้นผมยังจำได้ กำลังกินเหล้าอยู่ แล้วปาขวดกระเด็นไป ไม่รู้พระท่าน มาจากไหน ขวดนั่นเกือบถูกเท้าท่าน ผมตกใจหายเมา เป็นปลิดทิ้ง ท่านเมตตาให้ธรรมะ ให้กำลังใจอย่าง มากมายเมื่อได้รับรู้ชีวิตของผม ท่านขอให้เลิกกิน * ยินดีในสิ่งที่ตนมีอยู่ ไม่โลภอยากได้ของผู้อื่น ตลอดจนพอใจ ในสิ่งที่พอเหมาะพอควรแก่อัตภาพ กายสุจริต วจีสุจริต มโนสุจริต เหล้า เลิกเศร้าใจ แล้วยังได้มอบสิ่งที่ประเสริฐสุดแก่ผม ด้วย นั่นคือ หัวใจพระพุทธศาสนา ผมรู้สึกอบอุ่น เข้มแข็งขึ้น ทั้ง ๆ ที่แต่ก่อนแต่ไรไม่สู้จะสนใจเรื่องของ ศาสนานัก แต่ก็ยังไม่รู้ว่าจะลงมือปฏิบัติอย่างไร พระ พุทธองค์ทรงให้ละชั่ว ให้ทำดี ทำใจให้ผ่องใส แล้วเราจะใช้อะไรเป็นมาตรฐานของความดี ความชั่วกัน ล่ะ ผมพยายามตามหาภิกษุรูปนั้น ต่อมาได้ข่าวของ ท่าน ผมรีบเดินทางไปกราบท่านที่ธรรมอุทยานอัน ร่มรื่น มีกลดหลายหลังปักอยู่ดูเหมือนดอกเห็ด ท่านกล่าวว่า มนุษย์มีหัวใจเป็นแกนกลางของ ชีวิตฉันใด ศาสนาก็จำเป็นต้องมีหัวใจเป็นแกนฉันนั้น เพื่อเป็นตัวกำกับให้ทุกอย่างอยู่ในระบบ และมีประ สิทธิภาพ หัวใจของพุทธศาสนาก็คือ การไม่ทำบาปทั้ง ปวง การยังกุศลให้ถึงพร้อม การทำจิตของตนให้ผ่อง ใส หรือที่คุ้นหูว่า ละชั่ว ทำดี ทำใจให้ผ่องใส ตามปกติของมนุษย์มีการกระทำอยู่ด้วยกัน ๓ ทาง คือ กาย วาจา และใจ การละชั่วก็คือให้ละจากกาย ทุจริต ๓ ได้แก่ ฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ประพฤติผิดในกาม วจีทุจริต ๔ ได้แก่ พูดเท็จ พูดส่อเสียด พูดคำหยาบ พูดเพ้อเจ้อ และมโนทุจริต ๓ ได้แก่ โลภอยากได้ของเขา คิดพยายามปองร้าย เห็นผิดจากทำนองคลองธรรม ส่วนการทำความดีก็คือการทำ พูด คิด ที่ทำให้เขาผู้นั้น เป็นคนดีงามขึ้นมา ซึ่งจะว่าไปแล้วก็คือสุจริต ๓ นั่นเอง (อ่านต่อฉบับหน้า) Kalyanamitra.org มิถุนายน ๒๕๐๑