การตายของพระพาหิยทารุจีริยเถระ : หน้า 89/124

มิถุนายน ๒๕๓๑ “บุคคลเหล่านี้เป็นคนไม่มียางอาย ได้ร่วมอภิรมย์ กับเราแล้ว คราวนี้ต้องการจะฆ่าเรา เราจักรู้ถึงสิ่งที่ควร กระทำแก่พวกเขา” ขณะที่นางถูกพวกบุตรเศรษฐีทั้ง ๔ คน กำลัง ฆ่านาง ๆ ก็ตั้งความปรารถนาว่า “ขอให้ข้าพเจ้าได้เกิดเป็นนางยักษิณี เมื่อบุคคล เหล่านี้ฆ่าข้าพเจ้าอย่างไร ขอให้ข้าพเจ้าสามารถฆ่า บุคคลเหล่านี้อย่างนั้นบ้าง” ครั้นมาในชาตินี้ บุคคลเหล่านั้นจึงได้ถูกแม่โคลูก อ่อนฆ่าเอาเช่นกัน จบเหตุผลในเรื่องสุปปพุทธกุฏฐิเพียง นี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าเสด็จออกจากพระนครสาวัตถี พร้อมด้วยพระภิกษุเป็นจำนวนมาก ทรงเห็นท่านพาหิยะ นอนตายอยู่ที่กองขยะ จึงตรัสสั่งพระภิกษุทั้งหลายว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พวกเธอจงช่วยกันนำเอา ** ร่างของพาหิยะนี้ออกจากเมืองไปทำฌาปนกิจ คือเผาสรีระของพาหิยะนี้เสีย แล้วก่อสร้างเจดีย์ ขึ้น ณ ทาง ๔ แพร่ง และนำเอาอัฐิธาตุของพาหิยะ ธรรมบท แห่งพาลวรรค ได้กล่าวถึงแม่โคลูกอ่อน บรรจุไว้ในเจดีย์นั้น” นั้นว่า ดังได้ยินมาว่า แม่โคลูกอ่อนนั้น เป็นนางยักษิณี ตนหนึ่ง ได้เคยเกิดเป็นแม่โคมาตั้ง ๑๐๐ ชาติ (เพราะ อำนาจจิตที่ผูกอาฆาตหรือผูกเวรไว้) แล้วได้ฆ่าคนทั้ง ๔ คือ ๑. พระเจ้าปุกกุสาติ ๒. พระพาหิยทารุจีริยเถระ ๓. ต้มพทาฐกโจรฆาต ๔. สุปปพุทธกุฏฐิ มีเรื่องในอดีตชาติเล่าว่า บุคคลทั้ง ๔ นั้น ใน อดีตกาลได้เกิดเป็นบุตรเศรษฐีทั้ง ๔ คน ได้นำหญิง นครโสเภณีคนหนึ่งไปที่สวน พากันเที่ยวหาความ สำราญอยู่ในสวนตลอดวัน พอตกถึงเวลาเย็นก็ปรึกษา พระภิกษุทั้งหลาย ช่วยกันกระทำตามพุทธดำรัส นั้นจนเป็นที่สำเร็จเรียบร้อย ครั้นต่อมาภายหลัง พระภิกษุเป็นจำนวนมาก มาประชุมสนทนากันถึงเรื่องของพระพาหิยทารุจีริยเถระ พระผู้มีพระภาคเจ้าพร้อมกับพระภิกษุทั้งหลาย ทรงกระ ทำการเผาสรีรศพของท่านพระพาหิยทารุจีริยะ แล้วเก็บ อัฐิธาตุไปบรรจุไว้ในเจดีย์ที่สร้างขึ้น ณ ทาง ๔ แพร่ง นั้น ท่านพระพาหิยทารุจีริยะสำเร็จมรรคผลขั้นไหนหนอ จัดว่าเป็นพระภิกษุหรือสามเณรได้แล้วหรือประการ ใด หารือกันว่า ในสถานที่นี้ไม่มีผู้อื่นเลย มีแต่พวกเราเท่า พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงยกเรื่องการสนทนาของ นั้น พวกเราจักแย่งเอาทรัพย์พันกหาปณะที่พวกเราให้ พระภิกษุทั้งหลายมาเป็นต้นเหตุตรัสเทศนาว่า “ดูก่อน เป็นค่าจ้างแก่หญิงผู้นี้พร้อมทั้งเครื่องแต่งตัวทั้งปวงของ ภิกษุทั้งหลาย พาหิยทารุจีริยะเป็นบัณฑิต ปฏิบัติธรรม หญิงผู้นี้แล้วฆ่ามันทิ้งเสีย เสร็จแล้วก็พากันหนีไป สมควรแก่ธรรม ทั้งไม่ทำตถาคตให้ลำบากเพราะเหตุแห่ง หญิงนครโสเภณีฟังถ้อยคำที่พวกบุตรเศรษฐี ทั้ง ๔ ปรึกษากันแล้ว คิดว่า การแสดงธรรม พาหิยทารุจีริยะปรินิพพานแล้ว” เวลาล่วงมาอีกไม่นาน การสนทนากันถึงเรื่องของ ๘๗ Kalyanamitra.org