การพัฒนาการศึกษาในอาลาบาม่า : หน้า 100/124

๙๘ 13- ขอให้มาช่วย เราเถิด ต่อจากฉบับที่แล้ว เกือบสองปีหลังเหตุการณ์ที่กล่าวมาแล้ว ณ ธรรมดาทั่วไปในหมู่ผู้ที่เติบโตขึ้นในอาลาบาม่า ภายหลัง ดินแดนที่ห่างจากไอโอว่า สเตต วิทยาลัย ไปหลายไมล์ การสงครามระหว่างรัฐ ในเวลานั้นเด็กนับจำนวนเป็น ไกลไปทางใต้ในรัฐอาลาบาม่า มีชายร่างใหญ่ผู้หนึ่ง พัน ๆ ทั้งผิวขาวและดำในรัฐนี้ รวมทั้งที่อยู่ไปทางใต้ ซึ่งยอร์ชไม่เคยเห็น กำลังยืนดูออกไปทางนอกหน้าต่าง เขาแลไม่เห็นอะไรชัดเจนนัก กระจกหน้าต่าง เลื่อนเพราะมีน้ำไหลลงมาเป็นทาง ๆ ขณะนั้นเป็น ด้วย ไม่เคยเข้าโรงเรียนเลย มีโรงเรียนอยู่สองสามแห่ง เปิดสอนเฉพาะเวลาที่ไม่จำเป็นจะต้องใช้เด็กสำหรับการ ไร่นาเท่านั้น ครั้นแล้วทางนิกายศาสนาและสถาบันการ เวลาที่ฝนกำลังตก ไม่ใช่ฝนที่ตกเบา ๆ ประปรายอันทำ กุศลสาธารณะทั่วประเทศก็เริ่มเข้ามาเกี่ยวข้องกับเด็ก ๆ ให้เกิดความชุ่มชื่น หากเป็นห่าฝนที่เปียกชุ่มโชกพื้นดิน เหล่านั้น ระหว่าง พ.ศ. ๒๔๒๓-๓๓ (ค.ศ. ๑๘๘๐- และเซาะเป็นร่องลึกลงไปในดินเหนียวสีแดง ฝนทำให้ ๙๐) ได้มีโรงเรียนของเอกชนและของคณะบุคคลต่าง ๆ ผลไม้อ่อนร่วงหล่นจากต้น ถ่วงต้นข้าวโพดให้เอน ตั้งขึ้นรวมมีจำนวนมากกว่าร้อยแห่ง และในหมู่โรงเรียน ราบลง และทำลายปุ๋ยสำลีก่อนที่จะถึงคราวเก็บและอัดให้ เหล่านี้มีโรงเรียน “ทัสกี” สถาบันฝึกหัดครูและ เป็นมัด ๆ ๒๔๗๔ อุตสาหกรรมสำหรับชาวนิโกร” รวมอยู่ด้วย นาย ชายร่างใหญ่โตที่หน้าต่างถอนใจใหญ่ในระหว่าง ลีวิส อาดัมส์ ซึ่งเคยเป็นทาสมาก่อน เป็นกำลังสำคัญ อาคารหลังนี้กับหลังถัดไปมีร่องซึ่งเกิดจากแรงน้ำเซาะลง ในการหาเงินบริจาคจากคนผิวขาวผู้อยู่ทางใต้และเหนือ ไปในดิน ในฤดูแล้งนิสิตเดินปืนตลิ่งข้ามไปได้ แต่เดี๋ยวนี้ มาสนับสนุนการก่อตั้งโรงเรียน ในพ.ศ. กระแสน้ำที่ไหลเชี่ยวทำท่าว่าจะท่วมส่วนที่เป็นโคลนราบ (ค.ศ. ๑๙๙๑) นายพลอาร์มสตรอง ได้ส่งผู้เหมาะสม เรียบอันเป็นผิวของพื้นที่ขรุขระและน่าเกลียดนั้นเสียหมด ที่สุด ซึ่งเป็นผู้สำเร็จการศึกษาจากสถาบันแฮมป์ตัน ตึกเกลี้ยง ๆ สูงโดดภายใต้ฟ้าสีเทาดูไม่สวยงามเลย ในเวอร์จิเนียมาเป็นหัวหน้าโรงเรียนใหม่ ซึ่งอยู่ทางใต้สุด ทุกหนทุกแห่งเท่าที่อาจเห็นได้จากหน้าต่างมีแต่ความ คือโรงเรียนทัสดีนี้ เขามีนามว่า บูเก้อร์ ที. วอชิงตัน น่าเกลียด ชายผู้นั้นได้ถอนใจใหญ่อีก เขาพยายาม เมื่อนายวอชิงตันมาถึงก็พบแต่โรงสวดเก่า ๆ ที่จะยกระดับเพื่อนร่วมชาติของเขาให้สูงขึ้นจากความเป็น หลังคารั่วหลังหนึ่ง มีนักเรียนอยู่เพียงสามสิบคน บางคน ทาส ไปสู่ความเป็นอิสรชนและความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ มีอายุเลยกลางคนไปแล้ว และต้องการเรียนเริ่มต้นตั้งแต่ อย่างนี้ก็เป็นสิ่งดีที่สุดแล้วที่เขาจะพึงกระทำได้ เอ. บี. ซี. (ABC) ไป นายวอชิงตันได้สอนให้นักเรียนอ่าน ความไม่สามารถจะอ่านและเขียนหนังสือได้ เป็น และเขียนกับเรียนเลขนิดหน่อย เขาออกไปตระเวนหาเงิน มิถุนายน ๒๕๓๑ Kalyanamitra.org