การทำงานและการไม่ประกอบกรรมตามอำนาจของกามราคะ : หน้า 105/124

มิถุนายน ๒๕๓๑ เมื่อยอร์ชไม่ยอมนำตนเองเข้าไปในกรอบของสังคม ทั่วไป โดยไม่หวังการตอบแทน กระทำไปด้วยใจรัก ที่นิยมกามราคะแล้ว ก็ย่อมสงวนเวลาที่จะต้องใช้ในการ งาน ย่อมมีปีติสนุกและเพลิดเพลิน ความสำเร็จในทุกขั้น สังคมไว้ได้ทั้งหมด แล้วก็ใช้เวลาที่สงวนได้เหล่านั้น มาถมลงไปในงานที่เขาชอบ จึงปรากฏผลขึ้นเป็นเด่นและ เยี่ยมกว่าใคร ๆ นอกจากนั้นเมื่อเขามิได้หมกมุ่นอยู่กับ ตัณหา ปัญญาของเขาก็เจริญขึ้นเรื่อย ๆ โดยที่แม้จะมี มลทินมาบดบังก็คงน้อย เขาจึงสามารถเข้าถึงวิชาที่เขา ศึกษาได้อย่างลึกซึ้ง การที่ยอร์ชเลือกเอางานที่คนทั่วไปไม่เหลียว แล และละทิ้งงานที่คนทั้งหลายชอบ ดังกล่าวมาแล้ว นั้น แสดงให้รู้ได้ว่า เกิดจากปัญญาอันแหลมคมที่คนทั่ว ไปไม่มีมากกว่าอย่างอื่น เขาจะมีเหตุผลอย่างไรไม่ ปรากฏ แต่มาคล้องจองกับเหตุผลทางธรรมขั้นสูงซึ่งมีอยู่ ชัด การได้เงิน ได้ตำแหน่ง และได้ชื่อเสียงอันไม่ใช่จาก การกุศลนั้น เป็นสิ่งปราศจากแก่นสาร ผลของมันจะบัน ดาลให้รู้สึกชุ่มชื่นอยู่เพียงเวลาอันสั้น แล้วก็หายไปประดุจ ทุกตอนจะเป็นการสมหวัง เมื่อมิได้ตั้งความหวังที่จะ ได้รับการตอบแทนไว้ ความผิดหวังก็จะมีขึ้นไม่ได้ และถ้าไม่เคยมีความผิดหวัง จิตใจของผู้นั้นจะเป็น อย่างไร ตรงนี้แหละเป็นเนื้อแท้ คือ ความสงบใจ เพราะฉะนั้นจึงเห็นได้ว่า คนที่ไม่ประกอบกรรมตาม อำนาจของกามราคะนั้น จะสามารถทำประโยชน์ได้อย่าง เสมอต้นเสมอปลายเป็นเวลานาน ความสงบใจ กับ ความทุรนทุรายปราศจาก ความสงบ อันเคลือบด้วยรสที่หลอกลวงว่าเป็นความ สุขนั้น เห็นได้ชัดว่าอย่างไหนจะดีกว่ากัน ยอร์ชเป็นตัวอย่างจริงแสดงให้เห็นว่า ผู้มี ตัณหาน้อยเป็นประโยชน์แก่โลกอย่างใหญ่หลวง เป็นการแก้ข้อด้านที่ว่าพระพุทธศาสนาทำให้คน เกียจคร้านได้อย่างเด็ดขาด ทั้งแสดงอีกประการ ตื่นจากความฝัน ที่ยังเหลืออยู่ก็เฉพาะความเสียคนที่เคย หนึ่งว่า คนที่ปฏิบัติตนตามธรรมแห่งพุทธศาสนา ได้ลิ้มรสสิ่งหลอกลวงเหล่านั้น ซึ่งทำให้ใฝ่ฝันถึงอยู่ ย่อมต้องเป็นคนดีและเป็นประโยชน์ ทั้ง ๆ ที่เขาผู้นั้น เรื่อย ๆ ใครจะลิ้มรสให้สูง ๆ ขึ้นไปอีกอย่างไม่มีเขตสิ้น จะถือศาสนาใดหรือไม่ก็ตาม สุด ความติดใจนี้เท่านั้นที่ได้จากการเสพกามราคะ ที่จริงเนื้อแท้ก็คือ ความทุรนทุรายปราศจากความ สงบในจิตใจนั่นเอง ส่วนการบำเพ็ญตนเพื่อประโยชน์ อ่านต่อฉบับหน้า Kalyanamitra.org ๑๐๓