ความหวังและความรักของประชาชน : หน้า 33/124

มิถุนายน ๒๕๓๑ ข้าพเจ้าจำได้ดีว่า ชายคนหนึ่งเปล่งเสียงกราบบังคมทูล ขึ้นมาว่า “ทรงเข้มแข็งไว้ ประชาชนอยู่ข้างพระองค์” หญิงชราแหงนมองพระพักตร์ พลางกราบบังคมทูล เสียงสั่นน้ำตานองหน้าว่า “ต้องทรงเป็นพระเจ้าแผ่นดินนะเพคะ” พระเจ้าอยู่หัวพระองค์น้อย พระชนมายุเพียง ๑๘ พรรษา พระวรกายยังไม่ทรงพระเจริญเต็มที่ ค่อนข้างจะผอม บาง ไหนจะทรงโศกเศร้าถึงพระบรมเชษฐาธิราช ไหนจะทรง ทุกข์พระราชหฤทัย ห่วงสมเด็จพระราชชนนี ยิ่งทอดพระเนตร เห็นความจงรักภักดีของประชาชน เห็นสายตาดำ ๆ ของพวก เขาที่มองพระองค์อย่างเห็นเป็นที่พึ่งสุดท้าย หวังฝากชีวิต ฝากอนาคตไว้กับพระองค์ เช่นที่เคยฝากไว้กับสมเด็จพระ บรมเชษฐาธิราช... พระราชภาระหนักหนาแล้ว ทูลกระหม่อมแก้ว พระ พุทธเจ้าข้า....” ในวันที่ 6 มิถุนายน ๒๕๕๙ ยังทรงเป็นสมเด็จ พระอนุชาธิราช ผู้ทรงแจ่มใสร่าเริง เสด็จเคียงข้างสมเด็จ พระบรมเชษฐาไปทุกแห่งหน ไม่เคยพรากจากกันเลย แต่วันรุ่ง Kalyanamitra.org ๓๑