นิทานชาดก: สุนัขจิ้งจอกและช้าง : หน้า 13/124

เล่านิทานให้หลานฟัง ในฤดูฝนครั้งหนึ่ง นฤดูฝนครั้งหนึ่ง ฝนตกหนักมาก สุนัขจิ้งจอก “น้าอี๊ด” ผอมโซตัวหนึ่งเดินหาอาหารมาตามริมฝั่งแม่น้ำใหญ่ ใกล้ชายป่า ขณะนั้น มันได้กลิ่นหอมของซากสัตว์ ชนิดหนึ่งอยู่ใกล้ ๆ เอ...กลิ่นอะไรนะ หอมแปลก ๆ ไม่เคยได้กลิ่นอย่างนี้มาก่อนเลย... สุนัขจิ้งจอกคิดพลาง ก็ก้มหน้าก้มตาสูดดมไปตามใบไม้ใหญ่ที่ชื้นน้ำฝน สุนัขจิ้งจอกในท้อง ช้ า ง สวัสดีค่ะ หลาน ๆ ที่น่ารักทุกคน ตามทางเดิน ฉับพลันนั่นเอง สุนัขจิ้งจอกก็สะดุ้งสุดตัวแทบจะ ตีลังกา เมื่อจมูกของมันไปทิ่มโดนเอางาช้าง ไม่ใช่ เพราะเจ็บหรอก แต่มันตกใจสุดขีดคิดว่าถูกช้างเสยเข้า ให้ มันจึงวิ่งพรวดไปชนเอากอไม้ข้าง ๆ เพราะมัวแต่ หันหลังมองมาที่ช้างด้วยกลัวว่าช้างจะวิ่งตามมา แต่ ระยะนี้ฝนตกบ่อย ๆ น้าอี๊ดนึกถึงนิทานชาดก แล้วมันก็ต้องแปลกใจที่เห็นช้างยังนอนนิ่งอยู่ เอ...หรือ เรื่องหนึ่งขึ้นมา คือเรื่อง สิคาลชาดก เป็นเรื่องของ สุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่ง ซึ่งมันได้เข้าไปในท้องช้าง มันเข้า ไปทำไม หลาน ๆ อยากทราบมั้ยคะ.... ว่าช้างตัวนี้ตายแล้ว และกลิ่นที่มันเดินตามมาหาก็คือ กลิ่นของช้างตายนี่เอง สุด อา...ใช่แล้ว....ช้างตายแล้ว...ว้าว ดีใจ ดีใจที่ สุนัขจิ้งจอกดีใจมาก มันรีบวิ่งไปที่ร่างช้าง หมายจะกัดกินให้เต็มอิ่ม มันอ้าปากงับอย่างแรงลง ไปที่หนังช้าง “อื้อ...อ......ทำไมหนังแข็งอย่างนี้นะ ปากแทบ พัง” สุนัขจิ้งจอกบ่นเพราะงับไม่เข้า แต่กลิ่นหอมของ เนื้อช้างยังคงยั่วยวนให้มันมองหาทางกินให้ได้ มันจึง เดินสำรวจและพยายามกัดแทะไปทั่วตัวช้างอย่างระมัด ระวัง เผื่อว่าอาจจะมีวิธีใดที่มันจะกินเนื้อช้างได้ และแล้วมันก็เห็นหนทาง “นั่นแน่ อยู่นี่เอง....หาซะเหนื่อย เราจะเข้าไปตรง นี้แหละ” ว่าแล้ว สุนัขจิ้งจอกก็เข้าไปทางรูทวารที่กัน ช้าง มันเข้าไปยืนอย่างสง่าผ่าเผย แล้วกัดกินตับไตไส้ พุงของช้างจนอิ่มหนำ เมื่อกระหายน้ำ มันก็กินน้ำ เลือดน้ำเหลืองต่างน้ำ เมื่อง่วงก็นอนหลับไปอย่างแสน สุข พอตื่นขึ้นมา มันก็กินต่ออีก เรียกว่ามันทั้งกิน ทั้งนอนอยู่บนกองอาหารอันโอชะ มันมีความสุขมาก ถึงกับรำพึงกับตัวเองว่า มิถุนายน ๒๕๓๑ Kalyanamitra.org ๑๑