การช่วยเหลือเด็กในชุมชน : หน้า 19/124

ทุ่มเททั้งกายและใจมานี้ เกิดจากแรงผลักดัน ๒ ประการ เกิดจากสมัยที่อาตมายังเป็น "ประการแรก พระนักศึกษาที่มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย อาตมา เรียนช่วงบ่ายจนถึงทุ่มเศษ ๆ กว่าจะเดินทางกลับ ถึงวัดก็ตก ๒-๓ ทุ่ม ขณะเดินเข้าวัดก็ผ่านมัสยิด ของชาวอิสลามทุกวัน และได้เห็นเด็กของเขายังคง เรียนวิชาทางศาสนาของเขาอยู่เลย แม้จะดึกมากแล้ว แต่เด็กก็ยังเต็มมัสยิด จึงไม่สงสัยเลยว่าทำไมศาสนา วัดบางไส้ไก่ขึ้นด้วย โดยการบริหารงานเด็ก ๆ เหล่านั้น มีทั้งประธาน รองประธาน เลขานุการ ซึ่งเด็ก ๆ ต่างก็ตื่นตัวกันมาก มีการตรากฎระเบียบการใช้ สนามเด็กเล่น พอถึงวันเสาร์-อาทิตย์เด็ก ๆ ก็จะมา ซึ่งน่ารักมาก เพราะเห็นว่าเป็น ปัดกวาดเช็ดถูทำความสะอาดกัน พอชาวบ้านมาเห็นต่างก็ชอบใจ เรื่องแปลกใหม่ ที่พระมาช่วยเหลือสงเคราะห์เด็ก ๆ ต่างก็เกิดศรัทธา พอวันหยุดก็จัดน้ำผลไม้ อาหาร บ้างมาเลี้ยงเด็กกัน "พอถึงปี ๒๕๒๗ วันที่ ๑ เดือนกรกฎาคม อาตมาและเพื่อนพระภิกษุสามเณรได้ร่วมกับนักศึกษา ชมรมอาสาพัฒนา วิทยาลัยครูบ้านสมเด็จเจ้าพระยา จัดตั้งกลุ่มแสงเทียนขึ้นจนถึงปัจจุบัน” ของเขาจึงได้เข้มแข็งอย่างนี้ แต่พอมามองพุทธศาสนา ของเรา ทำไมเราไม่มีกันเลย แม้กระทั่งวันพระหรือ วันหยุด อาตมาจึงเกิดแรงบันดาลใจจะชักชวนเด็ก เข้าวัดหลังเลิกเรียนทุก ๆ วันบ้าง” - ประการที่สอง จากความรู้สึกของเด็กบ้านนอก ของอาตมา ยากจนมากในหมู่บ้าน เกือบจะไม่มี "กิจกรรมที่ทำกันตอนนั้นคือ การสอนพิเศษ โอกาสได้เรียนหนังสือ เมื่ออาตมาได้เห็นเด็ก ๆ มา และการอบรมศีลธรรม ซึ่งก็สอนกันข้างโบสถ์ พอ เล่นอยู่ข้างโบสถ์ ซึ่งสมัยนั้นชาวบ้านได้ขอที่ดิน หน้าฝนก็เข้าไปสอนกันในโบสถ์ สอนตั้งแต่ ๕ โมง จากทางวัดทำเป็นสนามเด็กเล่น เด็ก ๆ เหล่านั้นมี เย็นถึง ๒ ทุ่ม เด็กก็เพิ่มมากขึ้นทุกวัน บางคนก็อุ้ม ทั้งเด็กเร่ร่อนที่ไม่ได้เรียนหนังสือ และเด็กยากจน น้องมาเรียนด้วย เพราะที่บ้านพ่อแม่ยังไม่กลับจาก ครอบครัวแตกแยก มาเล่นกันอย่างไม่มีระเบียบ ทำงาน เด็กมากจนล้นออกมานอกโบสถ์ บางคนก็ ทะเลาะเบาะแว้งกัน อาตมาจึงนึกถึงความลำบากของ วิ่งเล่นซุกซนรอบองค์พระประธานบ้าง ทำให้ดูไม่ ตนเองสมัยเด็ก ๆ และไม่อยากให้เกิดขึ้นกับเด็กเหล่านี้ เพราะถ้าเด็กขาดการศึกษา เหมาะสม อาตมาและนักศึกษาจึงปรึกษากัน มี เมื่อโตขึ้นสังคมจะ ความเห็นตรงกันว่า ควรจะสร้างอาคารถาวรขึ้นมา ต้องรับภาระหนัก ในขณะนี้เด็กก็เริ่มก่อปัญหาความ โดยใช้บริเวณสนามเด็กเล่น จากนั้นก็ปรับปรุงขยับขยาย เดือดร้อนต่าง ๆ ให้แก่ชาวบ้านบ้างแล้ว เช่น ลักเล็ก เรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน” ขโมยน้อย ปัญหายาเสพติด เป็นต้น - พระสงฆ์พร้อมด้วยหนุ่มสาวที่ดวงใจเต็มเปี่ยม "เมื่ออาตมาเกิดความคิดเหล่านี้ จึงเริ่มให้การ ด้วยพลังแห่งการสร้างสรรค์เพื่อพัฒนาเด็กไทยผู้ยากไร้ ช่วยเหลือตั้งแต่ปี ๒๕๒๔ เป็นต้นมา เริ่มจากปันส่วน อาหารที่ได้จากบิณฑบาตแจกให้เด็ก ๆ โดยพระทั้ง วัดบางไส้ไก่ก็ร่วมมือให้ความช่วยเหลือด้วย เด็ก ๆ ก็ดีใจ บ่อย ๆ เข้าเด็กก็เริ่มติดอาตมา อาตมาจึง เริ่มนำเด็กเข้าโบสถ์ ฝึกสวดมนต์ ไหว้พระ และ นั่งสมาธิทุก ๆ เช้าวันเสาร์-อาทิตย์ ระหว่างนั่งสมาธิ ซึ่งจะนั่งครั้งละนาน ๆ ก็จะเล่านิทานแทรกธรรมะให้ เด็กได้ฟัง และให้นำไปคิดพิจารณาด้วย พอถึงตอน เที่ยง ๆ ก็จะนำอาหารจากบิณฑบาตมาเลี้ยง ฉะนั้น ทุกวันเสาร์-อาทิตย์เด็ก ๆ จึงมีสัญญาณร่วมกันที่ สนามเด็กเล่นนี้ และรออาตมา ซึ่งก็ทำมาคนเดียว ตั้งแต่ปี ๒๕๒๔-๒๕๒๖ “ระหว่างนั้นอาตมาก็ตั้งชมรมสนามเด็กเล่น เลขานุการ กัลยาณมิตร ๑๗ Kalyanamitra.org