อริยทรัพย์ในเศรษฐศาสตร์ : หน้า 65/124

เ ศ ร ษ ฐ ศ า ส ต ร์ เ ชิ ง พุ ท ธ ข้ามชาติไปได้ด้วย แม้ขณะมีชีวิตอยู่ใน โลกนี้ก็แสนจะเป็นสุขด้วย อริยทรัพย์ ๗ ประการที่พระองค์อยากจะให้ชาวโลกมี คือ อริยทรัพย์ข้อ ๑. ศรัทธา เชื่อใน สิ่งที่ควรเชื่อ คือการที่ใครจะไปหัวปัก หัวป่าทั้งกินทั้งดื่ม ทั้งหลับทั้งนอน เอา แต่ความสุขสบายทางเนื้อ ๆ หนัง ๆ นั้น พระองค์ไม่เห็นด้วย ทรงบอกว่า กินแต่ พอดีเถอะนะ ใช้ปัจจัย ๔ แต่พอดีเถอะนะ เสร็จเรียบร้อยแล้ว มาปรับปรุงจิตใจกัน เถอะ คือ หนึ่งสร้างศรัทธาให้เกิดขึ้นกับ ตัวเอง "ไอ้น้องเอ๊ย... ศรัทธาคือ เชื่อในสิ่งควรเชื่อ เราต้องไปสะกิด... เป็นการปรับปรุงจิตใจขั้นต้น เช่น ไป ขยันให้น้อยกว่านี้หน่อยเถอะ เอ็งยิ่งขยัน ติดตามศึกษาดูจนกระทั่งเชื่อชัดลงไปเลยว่า พี่ยิ่งโดนสอบ ตามแก้แทบตายทุกทีเลยนะ” คนเรานี่ทำดีแล้ว ต้องได้ดี ทำชั่วต้อง ทำไม? "ก็เอ็งมันทำไม่ถูกดี” เพราะ ได้ชั่ว ถามจริง ๆ เถอะท่านอัยการ มั่นใจ ฉะนั้นต้องฉลาดนะ หาเป้าให้เจอ มั้ยว่า คนทำดีต้องได้ดี ทำชั่วต้องได้ชั่ว - ถูกดีนี่เหมือนอะไร เหมือนอย่าง ไม่มั่นใจใช่มั้ยล่ะ ทำชั่วได้ดีมีถมไป ทำ จะซักเสื้อ ตรงที่เสื้อเปื้อนที่สุดอยู่ไหน? ดีได้ดีมีที่ไหน เอาละ ถ้าอย่างนั้นขอพูด อยู่ที่คอเสื้อ รักแร้ หรือปลายแขน แถว ๆ นิดหนึ่ง เมื่อก่อนจะบวชอาตมาก็เหมือน นี้ ขยี้ให้ทั่วตัวแล้วไม่ได้ขยี้ที่ปกที่คอเสื้อนี่ กับพวกเรานี่แหละ แต่ว่าในที่สุดแล้วก็พบ คนที่จะมีความมั่นใจได้ว่า ทำดีต้องได้ดี ศรัทธาตรงนี้ได้ ต้องเข้าใจหลักการใน การทำความดี หลักการทําดีให้ได้ดี การที่ใครคนใดคนหนึ่ง จะทำดี ให้ได้ดีนั้น ต้องรู้หลักคือ ๑. ที ตรงคอนั่นล่ะถูกที่แล้ว แต่ขยี้แค่ ๑๐ ที่ มันไม่ถึงดี มันขาดไป ๒๐ ครั้ง เสื้อก็ ไม่สะอาด ๑๐๐ - ๓. ทำดีต้องให้พอดี ปริมาณงาน มากพอ ถูกวัตถุประสงค์ด้วย แล้วจะได้ ดีมั้ย บอกว่าไม่แน่ ต้องให้มันพอดีด้วย เกินดีก็ใช้ไม่ได้ เสื้อตัวนี้ขยี้สัก ๓๐ ที่ก็ เกลี้ยง เอ๊... ไม่แน่ใจเลยเผื่อเหนียว ขยี้เสีย ที ผลคือเสื้อขาดไม่ได้ใส่ มันไม่ พอดี เพราะฉะนั้น ถูกดี ถึงดี พอดี ในแต่ละเรื่อง แต่ละงานแล้วจึงจะได้ดี ถึงกระนั้นก็ตาม ก็ต้องทราบอีกว่า การให้ผลของความดีนั้น ต้องมีตัว ประกอบอีกอย่างหนึ่งมาประคับประคองคือ เวลา เป็นไง ก็อุปมาเหมือนเอาหน่อกล้วย ยาวแค่คืบแค่ศอกมาปลูกวันนี้ พรุ่งนี้ได้ กินกล้วยไหม ไม่ได้... เดือนไปแล้ว an รดน้ำพรวนดินอย่างดี ได้แล้ว ได้อะไร ได้ใบตอง รดน้ำต่อไปอีก ๔ เดือน ๙ เดือน ได้อะไร ได้หัวปลี ยังไม่ได้กิน กล้วย ครบปีจึงได้กิน ของกล้วย ๆ ยัง ตั้งหนึ่งปี เป็นอัยการไม่กล้วยนะ มันก็ ต้องรอกันบ้าง แต่อย่างไรก็ตาม นอกจากตัว เกลี้ยงมั้ย? ไม่เกลี้ยง ทำไม ไม่ถูกที่ แต่ว่าถ้าเวลามีน้อย ขยี้ที่ปกที่รักแร้แล้ว นอกนั้นแกว่ง ๆ น้ำไป มีสิทธิ์เกลี้ยงมั้ย? มี... ไม่น้อยหรอกมันเกลี้ยงไปตั้งเยอะแน่ะ ประกอบที่ ๑ เรื่องเวลา แล้วตัวประกอบ งานทุกชิ้นที่ท่านอัยการรับมาทำ คลำให้ ที่ ๒ เรื่องของสถานที่ก็สำคัญด้วย เป็นไง ได้ว่าถูกดีอยู่ตรงไหน เป้าหมายอยู่ตรงไหน ต้นกล้วยน่ะนะ ต้นหนึ่งปลูกบนที่ดอน เอาให้ถูกดีให้ได้ ไม่อย่างนั้นจะกลาย เป็นขยันแล้วโง่ ๒. ทำดีต้องให้ถึงดี ถูกดีแล้ว ทำดีต้องให้ถูกดี คือถูกเป้า ได้ดีมั้ย บอกว่าไม่แน่ ต้องให้ถึงดีด้วย วัตถุประสงค์ของงานที่ทำ เขาเปานะ คือ ปริมาณงานต้องมากพอ ถ้าไม่พอ ไม่อย่างนั้นจะเป็นได้แค่ "คนขยันแต่โง่" จะเป็นประเภทผักชีโรยหน้า เหมือนซัก คนขยันแล้วโง่นี่ ลองนึกภาพเป็น เสื้อ เสื้อตัวนี้เปื้อน คอเสื้อเปื้อนขนาดนี้ อย่างไร ลูกน้องเราขยันแต่โง่นี่ บางวัน ควรขยี้ ที เราก็ขยี้เหมือนกัน mo อีกต้นหนึ่งปลูกข้างโอ่งน้ำ โตเร็วเท่ากัน มั้ย ไม่เท่านะ กล้วยข้างโอ่งน้ำนั้น พอ เช้าขึ้นเจ้าของมาล้างหน้าก็ได้น้ำ กลาง วันมาอาบน้ำก็ได้น้ำอีก มาล้างถ้วยล้าง จานก็ได้น้ำ กลางคืนกลับมาอาบน้ำก็ ได้น้ำได้ทั้งวันทั้งคืน แต่ต้นกล้วยบน ดอนต้องรอน้ำฝนตามฤดูกาล กล้วยข้าง โอ่งน้ำมันก็เหมือนคนใกล้เจ้านาย แต่ก็ กัลยาณมิตร ๖๓ Kalyanamitra.org