การจัดการมรดก : หน้า 113/124

00 ความพินาศ Coo แก่กระผมด้วยเถอะครับว่า จะจัด แต่ มิได้ระบุนามบุคคลที่สามเหมือนมรดก อันแรก อาตมารู้สึกประหลาดใจจึงเรียน ถามว่า “ท่านหมายความว่ายกให้แม่อีก ใช่ไหมครับ?” "อาตมาคิดว่าคงไม่ใช่แม่” ท่าน อาจารย์ตอบอย่างใช้ความคิด “อย่าให้อาตมาตอบดีกว่า เอา อย่างนี้ก็แล้วกัน ถ้ามีเวลาว่างอาตมา อยากให้โยมไปสำรวจที่นา ไร่นั้น ดูก่อน หลังจากเห็นที่นาแล้ว โยมจะตัด สินใจได้เองว่าจะยกให้ใครดี” 008 เช้าวันรุ่งขึ้น อาตมาได้ขออนุญาต มารดาให้นายเพิ่มคนใช้เก่าแก่ประจำบ้าน ขับรถพาไปรังสิตเพื่อดูที่นา เพราะนาย ...ชาวโลกเข้าใจว่าความสุขอยู่ที่ วัตถุภายนอกอยู่ที่คนอื่น อยู่ ในสถานที่บางแห่ง จึงวิ่งเต้นหา ความสุขจากสิ่งของนั้น ๆ จากบุคคลนั้น ๆ จากสถานที่ นั้น ๆ แต่ในที่สุดก็ไม่พบความสุข ที่แท้จริง.. "จะมีวิธีใดบ้างไหมครับ ที่จะ การอย่างไรดีกับมรดกที่พวกพี่ ๆ กำลัง ป้องกันมิให้โลกเดินไปสู่ความพินาศ จะแย่งชิงกัน ย่อยยับ?” อาตมาถามขึ้นหลังจากนั่งนึก ท่านอาจารย์นั่งหลับตา นั่งอยู่ครู่ อยู่ครู่หนึ่ง ใหญ่ แล้วลืมตาขึ้นกล่าวว่า "ความจริง “ยากมาก” ท่านอาจารย์ตอบ เรื่องมรดกของโยมก็เป็นเรื่องของโยม ด้วยเสียงหนักแน่น “ยากจริง ๆ ไม่มี อาตมาไม่อยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของ ใครสามารถสกัดยับยั้งกระแสแห่งโลภ โกรธ โลก เพราะได้สละเด็ดขาดแล้ว หลง ของมนุษย์ทั้งโลกได้ แต่เอาเถอะ สำหรับโยม อาตมาจะให้คำแนะนำสั้น ๆ เรื่องของโลกเป็นเรื่องใหญ่ บางทีก็เหลือ เป็นพิเศษ เพราะไหน ๆ ก็ได้ตั้งใจแล้ว วิสัยที่เราจะไปแก้ไขเปลี่ยนแปลง หรือ ว่าจะอนุเคราะห์ หลักง่าย ๆ ก็มีอยู่ว่า ทัดทานได้ เมื่อเราจัดการกับโลกใหญ่ ถ้ามีคน ๒ คนแย่งชิงของชิ้นเดียวกัน ไม่ได้ ก็ขอให้เราหันเข้ามาจัดการกับ ก็ควรแบ่งให้แก่เขาทั้ง ๒ เท่า ๆ กัน โลกน้อย ๆ ของเรา โลกที่ยาววา หนา แต่ถึงกระนั้นผู้ให้ก็ยังไม่วายที่จะถูกด่า คืบของเราแต่ละคนนี้แหละ ขอให้เราจัด เพราะแต่ละคนจะอ้างเหตุผลต่างๆ นานา เพิ่มเป็นคนรู้เรื่องที่นาแปลงนี้เป็นอย่างดี การกำราบโลภ โกรธ หลง ในโลกน้อย ๆ ว่า ตนควรจะได้มากกว่า เพื่อตัดปัญหา นายเพิ่มพาอาตมาหยุดรถเลยคลองรังสิต ของเรานี้เสียก่อน เมื่อเราปราบโลก ยุ่งยาก ควรยกให้คนที่สามที่ไม่ทะเลาะ ไปทางเหนือเล็กน้อย แล้วก็พาเดินตาม น้อย ๆ ของเราได้แล้ว เราอาจจะช่วย กับใคร สำหรับมรดกที่ถนนบรรทัดทอง คันนาไปทางทิศตะวันออกมุ่งหน้าสู่แนว ปราบโลภ โกรธ หลง คนอื่น ๆ ได้บ้าง อาตมาเห็นว่าควรจะยกให้แม่ เพราะแม่ ป่าไผ่ที่อยู่ห่างจากถนนใหญ่เป็นระยะ แม้จะไม่ได้ทั้งโลก ได้เพียงบางส่วนก็ยัง เป็นบุคคลที่พี่ชายทั้ง ๒ เคารพและเกรงใจ ทางไกลพอสมควร ก่อนจะถึงแนวป่าไผ่ ดีอย่างน้อยที่สุด เราเองก็จะได้ความ เขาจะไม่กล้าตามไปแย่งชิงจากแม่ อีก นายเพิ่มได้หยุดชี้ให้อาตมาดูแนวที่นาอัน สงบสุขสมค่าชีวิต เกิดมาไม่เสียชาติเรา ส่วนที่นาที่รังสิตนั้นก็ควรให้แก่บุคคลที่ กว้างขวาง ซึ่งเป็นมรดกที่บิดามอบให้ มาบวชกันดีกว่า" | เหมือนกัน” 8 "ท่านครับ กรุณาให้คำแนะนำ ท่านอาจารย์หยุดนิ่งอยู่แค่นั้น อาตมา นายเพิ่มชี้แจงว่า “ที่แถวนี้กำลัง กัลยาณมิตร ๑๑๑