มุมหนังสือเก่า : หน้า 72/124

มุมหนังสือเก่า บอกอ......เรื่อง พระปรมัตถ์ ค่ากลอน ต่อจากฉบับที่แล้ว เมโท ครั้นลูกกูค่อยใหญ่ ทำเกวียนให้ขี่สบาย กูขี่หัวเมียขี่ท้าย พาลูกชายหาหลวงลุง ถึงวัดมิได้ช้า ส่งลูกมากูอุ้มจูง ไปไหวท่านหลวงลุง ช่วยพยุงลูกกราบกราน ไปไหว้พอเห็นหน้า มือพัดหลวงลุงอยู่ รับ ใจพร่ำพรูเคลิ้มไปพลัน โกรธเมียฉวยตีรัน เอาพัดนั้นรันเข้าไป ถูกศีรษะท่านผู้เฒ่า เธอว่าเล่าเอ๊ะเป็นไร ตีกันมิติไย ด้วยเหตุไรจึงกู สะดุ้งได้ยินว่า กูก็ลากลับมาบ้าน จิตผวาเหลือบแลดู อีเมียมันขี้คร้าน อนิจาท่านล่วงรู้ มันคิดอ่านแต่สบาย จิตของกูคิดไม่ดี กูใช้ให้ขับเกวียน กูทำเป็นโทษใหญ่ กูจะเปลี่ยนอุ้มลูกชาย อยู่ไม่ได้กลัวท่านตี วางพัดลุกแล่นหนี โอ้ทีนี้กูตายจริง ๗๐ กัลยา ณ มิตร มันไม่ฟังเห็นวุ่นวาย เห็นดีร้ายจะตีกัน

- มุมหนังสือเก่า