การสนทนาเกี่ยวกับการทำงานและครอบครัว วารสารกัลยาณมิตร ปี 2533 ฉบับที่ 11 หน้า 109
หน้าที่ 109 / 124

สรุปเนื้อหา

"ฉันพูดในใจกับพ่อฉัน คุณไม่เกี่ยว บ้าพอกันทั้งคู่นั่นแหละ "เออ ถ้าคิดจะกัดกันต่อนะ กินอะไรรองท้อง ก่อนดีไหม ยายหนูจัดการที่ลูก “ค่ะ” Z Z Z "อร่อยจัง ไม่เคยกินอะไรอร่อย ๆ แบบนี้เลย” ก่อนดีกว่านะ พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่ผมจะ ทิ้งซะเปล่าๆ พาดำรงมาด้วย หากเขาปฏิเสธตั้งแต่ พูดไปแล้วเห็นลูกสาวทำตาแดง ๆ แรกผมกับพี่ใบจะได้ไม่ต้องลำบากใจ” ก็ใจอ่อน "อันที่จริงเกือบสามเดือนที่หนู ไม่อยู่บ้านพ่อดื่มนิดหน่อยเมื่อวานนี้เอง แล้วผู้พูดก็เรียกเจ้าของร้านมาเก็บเงิน เมื่อเขายกมือไหว้ลา ผู้สูงวัยจึง อ้าว! ใครมาซึ่งแถวนี้” ย้ำอีกครั้งว่า "มาเย็น ๆ นะ ปกติยาย หนูกลับช่วงนั้น” Z Z Z ลูก” "ยายหนู มาทำไมแต่เช้าลูก” "หนูลาออกจากงานแล้วค่ะ” "คุณป้ากลับจากอเมริกาแล้วหรือ "ยังไม่กลับค่ะ หนูเพิ่งรู้ตัวว่า หลงไปทำงานกับคนบ้า พ่

หัวข้อประเด็น

- การสนทนาเกี่ยวกับการทำงานและครอบครัว

ข้อความต้นฉบับในหน้า

บังเอิญมีเสียงติดออกมาด้วย” "เชื่อแล้วยังคะพ่อ หนูไปทำงาน กับคนบ้าจริง ๆ” "อะไร! ผมนี่หรือบ้า” เขายืนจัง ก้าท่าทางเอาเรื่อง "ฉันพูดในใจกับพ่อฉัน คุณไม่เกี่ยว บ้าพอกันทั้งคู่นั่นแหละ "เออ ถ้าคิดจะกัดกันต่อนะ กินอะไรรองท้อง ก่อนดีไหม ยายหนูจัดการที่ลูก “ค่ะ” Z Z Z "อร่อยจัง ไม่เคยกินอะไรอร่อย ๆ แบบนี้เลย” ก่อนดีกว่านะ พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่ผมจะ ทิ้งซะเปล่าๆ พาดำรงมาด้วย หากเขาปฏิเสธตั้งแต่ พูดไปแล้วเห็นลูกสาวทำตาแดง ๆ แรกผมกับพี่ใบจะได้ไม่ต้องลำบากใจ” ก็ใจอ่อน "อันที่จริงเกือบสามเดือนที่หนู ไม่อยู่บ้านพ่อดื่มนิดหน่อยเมื่อวานนี้เอง แล้วผู้พูดก็เรียกเจ้าของร้านมาเก็บเงิน เมื่อเขายกมือไหว้ลา ผู้สูงวัยจึง อ้าว! ใครมาซึ่งแถวนี้” ย้ำอีกครั้งว่า "มาเย็น ๆ นะ ปกติยาย หนูกลับช่วงนั้น” Z Z Z ลูก” "ยายหนู มาทำไมแต่เช้าลูก” "หนูลาออกจากงานแล้วค่ะ” "คุณป้ากลับจากอเมริกาแล้วหรือ "ยังไม่กลับค่ะ หนูเพิ่งรู้ตัวว่า หลงไปทำงานกับคนบ้า พ่อก็เหมือนกัน เมื่อวานนี้ดื่มเหล้าใช่ไหมคะ หนูได้กลิ่น ค่ะ เมื่อไหร่พ่อจะเลิกสักที พ่อแก่แล้วนะคะ ดวงตาทั้งสองคู่หันไปดูที่มาของ เสียงรถซึ่งหยุดกระทันตรงบริเวณหน้าบ้าน เป็นจุดเดียวกัน " เสียงเปิดปิดประตูรถ ดังขึ้น แล้วประตูก็ถูกดันเข้ามา "ใคร? เอ้อ! โล้กับพายของแก มาตามยายหนู” ผู้เป็นพ่อพูดเปรย ๆ "คุณหนีมาทำไม” ปากทักทาย ลูกสาวขณะที่มือสองข้างยกประกบขึ้น ไหว้เจ้าของบ้าน “เรื่องอะไรฉันจะหนี ฉันลาออก ต่างหาก ใบลาวางอยู่บนโต๊ะของคุณ...” "ทำไมพูดง่าย ๆ อย่างนี้วะ น่าจะคิดได้แล้ว ทำตัวให้เป็นโล้เป็น นึกอยากจะทำก็ทำ พายกับเขาบ้าง” ก็ออก” นึกอยากจะออก "เฮ้ย! ฉันเป็นพ่อแกนะยายหนู "นี่ อย่ามาพูดวะพูดโว้ยกับฉัน พูดจาให้ระวังปากบ้าง แกอยากทำดีก็ นะ แล้วที่นี่ก็เป็นบ้านของพ่อฉันด้วย” ทำ ขึ้นมาว่าพ่อแบบนี้บุญของแกจะหก “ขอโทษ ผมกะจะพูดในใจ “ประสาท แม่บ้านเขาก็จัดให้ แบบนี้ทุกเช้า ไม่เห็นจะต่างกันตรงไหน” "ต่างกัน คนที่เรารักทำอะไรให้... ต้องพิเศษกว่าคนอื่นเป็นธรรมดา ไหมครับคุณอา จริง “อีตาบ้า พูดออกมาได้ไม่รู้จักคิด” "คิดแล้ว อยากให้รับรู้พร้อมกัน ไปเลย” เขาทำหน้าเป็น "คนบ้า คนผีทะเล คน...” "เอ้าด่าเข้า ก่อนจบแถมอีกคำนะ... ฉันรักคุณค่ะดำรง” - "ผละ” กำปั้นซัดตูมเข้าตรงปาก พอดี “ยายหนู” ผู้เป็นพ่อตกใจ รีบก้ม ลงจะช่วยฉุดขึ้นมา "อย่าช่วยค่ะพ่อ... ลุกขึ้นมา เดี๋ยวนี้นะ อย่าทำสำออย จะเจ็บสัก เท่าไหร่เชียว” "นี่คุณ กระดาษเช็ดปาก" ผู้สูง วัยเปลี่ยนวิธีช่วย "ฟันหักกี่ที่ก็ไม่รู้ โอ้ย! จะรอด ไหมนี่” "อย่าร้องพ่อหนุ่ม แค่ปากแตก เท่านั้นฟันยังอยู่ครบ ขึ้นจีบกันรุนแรง แบบนี้ถึงวันแต่งก็พอดีฟันหมดปาก” กัลยาณมิตร ๑๐๗
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More