การสนทนาเกี่ยวกับธรรมะและความสัมพันธ์ : หน้า 108/124

ดำรงก็จะอยู่บ้านมั่งไปร้านมั่ง บางครั้ง ของอนาคตด้วย... อย่าพูดกันต่อเลยนะ ก็ออกไปงานเลี้ยง งานศพ ที่ร้านมีคน ไว้รอเจ้าตัวเขากลับมาก่อน ไปถึงกันที่ เฝ้าประจำไม่เป็นไร ที่บ้านก็จะอาศัยหนู ร้านแป๊ะฮงดีกว่า” หวานให้ช่วยสักพัก งานไม่หนักแต่มัน ..ฟังจากที่แกเล่าสมัยนี้พระ ท่านสอนเก่งนะ ทำให้เด็กรู้จัก กลัวบาปกลัวกรรม ไอ้เรารึก็ เป็นลูกศิษย์วัดมาก่อนโตขึ้นมาได้ เพราะข้าวก้นบาตรแท้ ๆ ยังไม่รู้ บาปบุญคุณโทษขนาดนั้น.... จุกจิก... พี่ใบ” คนพูดชะโงกหน้าเข้าไป ใกล้บอกใบ้ว่าที่จะพูดต่อนั้นเป็นเรื่องสำคัญ Z Z Z พอเหล้าเข้าปากเรื่องสนุกสนาน คุยผลัดกันเล่าเคล้ากับเสียงหัวเราะชอบอก "หนูหวานเริ่มไปวัดกับคุณนายผู้พัน "...พูดก็พูดเถอะ.... เจตนาจริง ๆ ในวงเหล้าก็หลั่งไหลเข้ามา ทั้งคู่ผลัดกัน ของผมไม่ใช่แค่หาคนไปช่วยงานหลาน เท่านั้น ใจจริงตั้งใจจะหาเมียให้มันด้วย ชอบใจสลับกันไปเป็นระยะ ๆ ดำรงกับพี่สาวของมันหน้าตาดีมาตั้งแต่เด็ก พี่สาวของมันแต่งงานแต่งการไปกับฝรั่ง ตั้งแต่เมื่อไหร่พี่ใบ” คุยกันไปสักพัก ผู้ มังค่า ตั้งรกรากอยู่ที่อเมริกาก็ช่างเขาเถอะ เป็นแขกก็อดไม่ได้ที่จะวกมาหาเรื่องลูกสาว แต่ดำรงนั้นผมเป็นห่วง พี่สาวผมก็บ่น ๆ ของผู้สูงวัย ยังไม่แน่หรอก แต่สังคมสมัยนี้ก็ทำให้ อดกลัวไม่ได้” “เรื่องอะไร” คำถามและน้ำเสียง "ก่อนที่แม่เขาจะเสียประมาณสัก ครึ่งปีคงได้ ไปวัดได้เห็นได้ฟังได้ทำอะไร ก็เก็บเอามาเล่าให้แม่ฟัง หนังสือธรรมะ บอกถึงความสงสัยใคร่รู้เป็นอย่างยิ่ง ก็ซื้อมาอ่านให้แม่ฟัง วัน ๆ แม่กับลูก "ส่วนใหญ่มันคบแต่ผู้ชายด้วยกัน” | คุยกันแต่เรื่องธรรมะ ถ้าลุกจากเตียงไหว เขาพูดเบาลง ท่าทางกระอักกระอ่วน แม่ก็คงได้ไปวัดกับลูก ฟังจากที่แกเล่า "หนูหวานของพี่ใบแกเป็นคนสวย "สมัยนี้พระท่านสอนเก่งนะ ทำให้เด็กรู้ ฉลาดเฉลียวมีชีวิตชีวาเวลาแกเสี้ยวเหมือน จักกลัวบาปกลัวกรรม ไอ้เรารึเป็นลูก เด็กผู้ชาย การศึกษาก็ดี แกอาจจะยัง ศิษย์วัดมาก่อน โตขึ้นมาได้เพราะข้าวก้น เด็กไปในสายตาของพี่ที่จะให้มีเข้ามีเรือน บาตรแท้ ๆ ยังไม่รู้บาปบุญคุณโทษ แต่ผมไหว้ล่ะ....” เขายกมือไหว้อย่างที่พูด ขนาดนั้น บางครั้งมันก็อดที่จะพูดขัดคอ พี่เขยของผมต่างก็เป็นนักเรียนมัธยมรุ่น พูดด้วย ทุกวันนี้เขาก็ขอ...” “เราคบกันมานานนะพี่ใบ ทั้งพี่สาวและ แกไม่ได้ยายหนูแกก็เลยเป็น ๆ ไม่อยาก เดียวกับพี่ เสียดายที่พี่เขยของผมอายุ "ขออะไร” สั้นไม่อย่างนั้นเรื่องนี้ผมคงไม่ต้องเอาตัว “ให้พ่อเลิกดื่มเหล้าเลิกสูบบุหรี่ เข้ามาเกี่ยวให้วุ่นวายกับพี่ใบเปล่า ๆ... ก็เลยบอกลูกไปว่าจะเลิกสูบให้ได้ก่อนจึงจะ ช่วงที่พี่สาวของผมไม่อยู่ผมอยากให้ดำรง เลิกดื่ม บุหรี่มันเลิกยากใช่ไหม เมื่อเลิก ได้ใกล้ชิดกับหนูหวาน ได้ร่วมการร่วมงาน สูบบุหรี่ไม่ได้เหล้าก็ยังไม่ต้องเลิก ยาย ติดต่อมาที่บ้าน ปกติพี่สาวของผมเป็น กันสักพัก ถ้ามันนึกรักนึกชอบหนูหวาน หนูเขาถึงเคืองนัก.... ไม้แก่ดัดยาก สอน คนดูแลจัดการ ระหว่างที่แม่ไม่อยู่ดำรง ที่นี้ก็จะได้แน่ใจกันซักทีว่ามันเป็นผู้ชาย เก่า ๆ รายใหญ่ ๆ หลายรายชอบ ไม่อยากให้เกิดปัญหา” "เวลาทำงานให้ยายหนูไปเช้าเย็น กลับหรือว่าอยู่ค้าง” เจ้าของบ้านซัก ร้อยเปอร์เซ็นต์จริง ๆ” สีหน้าและน้ำเสียงบอกชัดถึงความ ทุกข์ร้อนหนักใจ เจ้าของบ้านจึงพยักหน้า "ต้องค้างครับ การติดต่อเข้ามา ช้า ๆ เอาแน่ไม่ได้ บางทีก็โทรมาดึก ๆ ตื่น ๆ 1 “ผมไม่ขัดข้อง แต่จะให้ลูกตัดสิน นึกขึ้นได้เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นว่างั้นเถอะ ใจเอง มันไม่ใช่แค่เรื่องงานแต่เป็นเรื่อง ไม่ได้ก็จะไม่สอน... เขาว่าพ่ออย่างนี้ พูดพลางหัวเราะ "ถ้าหนูหวานกลับมาเห็นพี่กับผม ดื่มเหล้าด้วยกัน เรื่องงานการที่จะขอให้ ไปช่วยก็คงไม่รับ” “คงงั้น” คนตอบชักลิ้นไก่สั้น “แล้วกันพี่ใบ วันนี้ผมกลับไป ๑๐๖ กั ล ย า ณ มิตร Kalyanamitra.org