พระเจ้าอโศกมหาราช : หน้า 94/124

พระเจ้าอโศกมหาราช ๑๒ ณ สำนักตักสิลา โดย วศิน อินทสระ ข บวนเกวียนของอโศกและ ศีขริน รอนแรมมาโดยลำดับ จนลุถึงสำนักตักศิลาเมือง มหาวิทยาลัย ศูนย์กลางแห่ง การศึกษาของการตวรรษมาแต่บรรพกาล มีนักศึกษาจากส่วนต่าง ๆ ของประเทศ เดินทางมาเก็บเกี่ยววิชาการมากหลาย ณ ดินแดนแห่งนี้ ถนนทุกสายในชมพูทวีป ตัดตรงไปสู่สำนักตักศิลา ๆ แม่น้ำ ในสมัยพุทธกาล พาราณสีเป็น บุณยนครแห่งลัทธิศาสนาต่าง คงคาตอนที่ผ่านเมืองพาราณสีเป็นสถานที่ ศักดิ์สิทธิ์ที่สุด มีท่าอาบน้ำชำระบาป ยาวเหยียดสุดสายตา กล่าวโดยเฉพาะ ศาสนิกแห่งศาสนาพราหมณ์ถือพาราณสี เป็นศูนย์กลาง เป็นบุณยนครแห่งตน สาวัตถี ราชธานีแห่งแคว้นโกศล เป็นบุณยนครแห่งศาสนิกผู้นับถือพระพุทธ ศาสนา พระตถาคตเจ้าศาสดาแห่ง ศาสนานั้นประทับอยู่นานที่สุด ทรงถือเอา สาวัตถีเป็นที่มั่นในการเผยแผ่พระพุทโธวาท พุทธศาสนิกทั่วพื้นชมพูทวีปหลั่งไหลเข้าสู่ สาวัตถี เพื่อเฝ้าพระตถาคตและสดับ พระธรรมเทศนาสาวัตถี จึงกลายเป็น บุณยนครแห่งพุทธศาสนิก อบอวลไป ด้วยกลิ่นธูปควันเทียน และแสงธรรม ๙๒ กัลยาณมิตร ความเดิมตอนที่แล้ว วิเนตากลับมาบ้านได้ใคร่ครวญถึงสิ่งที่ตัวเอง ทำลงไปก็รู้สึกเสียใจ แต่เมื่อมาคิดว่าทำไปด้วย ความรักอโศกอย่างจริงใจจึงสบายใจขึ้น สำหรับ อโศกและศีขรินบุตรอำมาตย์ได้ออกเดินทางไป ศึกษายังเมืองตักสิลา ระหว่างทางได้สนทนากับ พระภิกษุรูปหนึ่ง ซึ่งกำลังเดินทางกลับบ้าน เพราะน้องชายฆ่าตัวตายเนื่องจากผิดหวังในเรื่อง ความรัก จึงได้สนทนาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน Kalyanamitra.org