การปกครองและศาสนาในเขมร : หน้า 42/124

ชาติเขมร และยังคงดำรงอยู่จนถึงสมัย สาธารณรัฐเขมร - ค.ศ.๑๙๗๐ - ค.ศ.๑๙๗๙ เมื่อเขมรมีการปกครองในระบอบ สาธารณรัฐเขมรแล้ว ก็ทรงไม่กล้านำ คณะสงฆ์ไป "พินนพัต” ขอสันติภาพ ให้แก่กัมพูชาตามที่ ซอน ซานน์ ขอร้อง เมื่อเป็นดังนี้ เราก็จะเน้นได้ว่า ประเทศ สาธารณรัฐ คณะสงฆ์ของธรรมยุตและ ชาติและคณะสงฆ์ ต้องประสบกับความ มหานิกายต่างก็สนับสนุนการเมืองของผู้นำ ล้มเหลวในอันที่จะนำสันติภาพมาสู่เขมร แต่ละฝ่าย ธรรมยุตซึ่งราชสำนักอุปถัมภ์ อย่างไร ก็ภักดีต่อขบวนการของ เจ้าชายนโรดม สีหนุ ส่วนมหานิกายสนับสนุนอีกฝ่าย หนังคอ รัฐบาลของนายพลลอนนลที่ ที่สุด วัดวาอารามก็ถูกล้มเลิกและ เปลี่ยนสภาพเป็นเล้าไก่ และเล้าหมู มีการทำลายพระพุทธรูปหรือทำให้เสียหาย เพื่อให้เสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ ไม่ว่าโบสถ์ คริสต์หรือสุเหร่าอิสลาม ชะตากรรมแบบเดียวกันนี้ทั้งนั้น ถึงแม้ว่ารัฐธรรมนูญของเขมรแดง จะกำหนดให้ประชาชนมีเสรีภาพในการ ก็ได้รับ ตั้งแต่ ค.ศ.๑๙๗๕ - ๑๙๗๙ นับถือศาสนาก็ตาม แต่ศาสนาหรือ รัฐบาลคอมมิวนิสต์ของเขมรแดงมี ความเชื่อส่วนใหญ่จะถูกเขมรแดงกำจัด สหรัฐอเมริกาหนุนหลังอยู่ คณะสงฆ์ที่ อำนาจในการปกครองประเทศ และได้ ไปตามระเบียบ ทั้งนี้เป็นเพราะคอม กดขี่พระภิกษุสงฆ์เป็นอันมาก เช่น มี มิวนิสต์เห็นว่า ศาสนาเป็นยาเสพติด ได้รับมอบหมายให้เชื่อมโยงรอยร้าวระหว่าง ธรรมยุตและมหานิกาย ในสมัยของอดีต การสึกพระภิกษุและส่งให้ไปทำงานหนัก ของประชาชน พระไม่ได้ผลิตสร้างสรรค์ ในถิ่นทุรกันดารที่สุด จนมีสุขภาพร่างกาย นายกรัฐมนตรีซอนซานน์ เมื่อ ค.ศ. ๑๙๗๒ ก็ไม่สามารถทำงานให้สำเร็จลงได้ และ อีกหนึ่งปีต่อมา สมเด็จพระสังฆราชฮวต ตัธ เมื่อทรงปรึกษากับเจ้าหน้าที่ อะไรให้ใคร มีแต่จะเกาะคนอื่นกินใน ทรุดโทรม และยังต้องผจญภัยกับโรค สังคม เพราะฉะนั้น พระจึงถูกเขมรแดง ภัยไข้เจ็บต่าง ๆ นานา หรือถูกปล่อย ให้อดอาหารบ้างจนถึงแก่ความตายไปใน ไปต่างประเทศ ได้โปรดเถิด เพื่ออนาคตของเด็กชาวเขมร ขออย่าให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยอีกเลย ฆ่าตายเป็นจำนวนมาก ที่เหลือก็หลบหนี CO กัลยาณมิตร Kalyanamitra.org