ใ จ ใ ส ใ จ ส บ า ย : หน้า 92/124

ตอน สารคดี ใ จ ใ ส ใ จ ส บ า ย ณ์ น้ อ า ร อ ม อ า ร ม ณ์ ต นไม้ใหญ่น้อย แตกแยกเปลือกเห็นเนื้อในหวานหอม ให้ความร่มรื่น เป็นอาหารอันโอชะให้มนุษย์และสัตว์ดำรง รื่นรมณ์ เขียว ชีวิตอยู่ในโลกนี้อย่างสถาพร... แต่กว่า ชอุ่มพุ่มไสวเป็นที่พักพิง โลกนี้จะอุดมสมบูรณ์ ด้วยพืชพันธุ์นานา ของสัตว์ตัวเล็กตัวน้อย ชนิด สุดสวยด้วยดอกไม้สีสรรพรรณราย... ตลอดจนสัตว์ใหญ่และ ต้นไม้ใหญ่น้อยเหล่านี้ ต่างได้รับรวม มนุษย์ นอกเหนือจากนี้ ร่วมใจประคับประคองจาก ดิน... ฝน... ยังให้ร่มเงาได้หลบไอร้อน แสงอาทิตย์ที่เอื้ออำนวยให้เมล็ดพืช ผลไม้ จากแสงอาทิตย์... ป้อง | ได้มีโอกาสปริแยก หยั่งรากลงสู่อ้อมกอดดิน บังลมแรงของพายุฝน ดูดดื่มอาหารหล่อเลี้ยงให้เมล็ดกลายเป็น กระหน่ำพัดพาเม็ดฝน ต้นอ่อน ไซร้ดินสู่อากาศ รับไออุ่นจาก หนาวเย็นมาเยือน..... แสงอาทิตย์ แตกแยกลำต้นเป็นกิ่ง... ใบ... เมื่อลมฝนสร่างซาคงเหลือ ผลิยอดอ่อน เป็นช่อชูซอนรับมวลหมู่ภมร... แต่ลมอ่อน ๆ โชยพัดล้อ ๆ ดุจดังบิดร-มารดาร่วมจิตวิญญาณ เล่นกับใบไม้...ใบอ่อน ๆ 47.... เป็นหนึ่งเดียว ให้กำเนิดชีวิตที่งดงาม... ใบแก่เสียดสีเคล้าเคลีย ลูกน้อยเคลื่อนออกจากความมืดมิด... สายลมเกิดเป็นเสียงประ คับแคบ... เงียบเหงา... มาพบกับกระแส สานคล้ายเสียงดนตรีที่ | ความอบอุ่น อ่อนโยนของความรัก บรรจงบรรเลงขับกล่อมรับ สัมผัสที่ทะนุถนอม ให้คุณค่าความหมาย เสียงเรไรตัวน้อยนิดที่เผลอ ของชีวิต... ชีวิตน้อย ๆ เติบโตด้วย ร้องขับขานตามท่วงทำนอง ความเมตตา... ปราณี... เอื้อเอ็นดูจาก เคลื่อนไหวของดอกใบที่โชยกลิ่นหอม สายใยของพ่อ แม่ สู่สายใยของตายาย... ละมุนกรุ่นเกสรขจรจากดอกไม้สีงามจัดจ้า ปู่ย่าที่ประคับประคองอุ้มชูเด็กน้อยให้ เผยอเกสรชุ่มฉ่ำด้วยน้ำหวานที่หล่อเลี้ยง พบชีวิตที่สดใส งดงาม ดุจไม้อ่อนที่เริ่ม แมลงตัวน้อย ให้กำลัง... ต่อชีวิต สัตว์ | ผลิดอกใบ เต่งตูม เจริญเติบโตได้ด้วย ปีกตัวน้อยนิด ให้มีพลังโบยบิน โฉบฉาย ปุ๋ยของพลังความดี คุณธรรมทั้งปวง ความงามของปีก ดุจดังเครื่องประดับ บรรจงรดลงตรงกลางใจดวงน้อยให้ได้ดูด สุดสวยแต่งแต้มธรรมชาติให้บรรเจิดใจ.... ซึมรู้ซึ้งถึงอานิสงส์ของการ กราบ... ไหว้... ผลไม้ลูกโตสุกงอมล่วงหล่นลงสู่พื้นดิน ซึ่งเป็นพื้นฐานของประเพณีไทย และ โดย วิรงรอง จันวินิจ ๙๐ กัลยา ณ มิตร Kalyanamitra.org