ลางที่ตนทำผิด : หน้า 74/124

๗๒ กัลยาณมิตร ลางที่ตนทำผิด กินยาพิษผูกคอตาย กามวิตกให้ฉิบหาย มีมากมายฟังเถิดรา ลางคนกลั้นใจตาย ด้วยกามราคให้ร้อนกล้า เหมือนนิทานแต่ก่อนรา จะชักมาแต่คัมภีร์ ธรรมบทบั้นปลายไซร้ ท่านแก้ไขไว้ถ้วนถี่ ยังมีนางภิกษุนี กิจกรรมดีเคร่งเหลือใจ วันหนึ่งไปวิหาร เห็นใบลานเขาเขียนไว้ รูปชายงามพึงใจ รูปเขียนดั่งรูปเป็น ยิ่งดูไปให้ยินดี คิดนึกเห็นเป็นถ้วนถี่ อัดอั้นด้วยโลกีย์ ความยินดี นอกใจ กายกระด้างคางแข็งขัด ให้ร้อนกลัดดั่งเปลวไฟ บัดเดี๋ยวเผาบรรลัย ชั่วแล้วให้สละ อย่ามานะทำมารยา ทำบุญจะดีกว่า เอานางฟ้ารูปงามดี เป็นทิพย์ทั้งรูปกาย ทั้งแยบคายยิ่งกว่านี้ กามะคุณ ให้ยินดี มนุษย์นี้ไม่เท่าทัน ติชั่วร้มาแล้ว ย่อมไม่แคล้วแก่อาสัญ ยากเย็นก็เหมือนกัน ความสิ่งนั้นรู้ทุกคน ตายแล้วก็ลับไป ยังอยู่ไซร้สร้างกุศล ภายหน้าเอามรรคผล รักษาตนให้ดีไป คนชั่วไม่กลัวอาย มันว่าตายใครเซ่นให้ เป็นคนหายใจได้ เล่นสนุกไปท่าไม ดั่งนี้ชื่อคนพาล กามสันดานไม่อดสู ยกธรรมมิได้รู้ ดั่งว่ากูไม่กลัวใคร ม นิ่งแข็งไปตายทั้งยืน เพื่อนกันมารู้ไป ช่วยแก้ไขมิได้ฟื้น ขาดใจตายทั้งยืน ไซตันตื่นด้วยกามา แก้ไว้แต่พอรู้ ยังมีอยู่มากหนักหนา ซึ่งวิตกในกามา ยังข้างหน้าจะแก้ไป ใช่เราแกล้งแสร้งว่า ย่อมมีมาแต่ก่อนไกล คนดีคิดสอนใจ คนชั่วไซร้อย่านินทา กามวิตกเป็นจริต ตั้งแต่คิดจะใคร่ได้ สาระพัดสิ่งใด ๆ โลกชอบใจตรึกอัตรา วิตกพยาบาท มักอาฆาตผูกเวรา นอนกินคิดอัตรา คิดปองว่าจะทดแทน อ่านต่อฉบับหน้า