นวนิยาย : หน้า 118/124

นวนิยาย โดย เกษมสุข ภมรสถิตย์ เห็นทุ่งกว้างใหญ่ของกรุงศรีอยุธยา เห็น เมื่อไม่นานมานี้ ย้อนกลับมาในวงเวียน ไม่อย่างนั้นคงนอนไม่ได้แน่” นึกพลาง เจดีย์สองสามองค์อยู่ในจังหวะใกล้เคียงกัน ความคิด บทความที่บรรยายไว้ว่า เปลี่ยนเสื้อผ้าอาบน้ำ โดยไม่ลืมโทรศัพท์ เพียงแต่วันนี้... นึกเท่าไรก็นึกไม่ออกว่า อยุธยานั้นเคยมีชื่อเสียงเลื่องลือเสียยิ่ง ลงไปสั่งอาหารเย็น ชื่อเจดีย์อะไรหนอ และกาแฟให้ขึ้น กว่ามหานครลอนดอน หรือปารีสในช่วง มาส่งที่ห้องเพราะไม่อยากจะลงไปสู่ความ เวลาเดียวกัน ด้วยความงามของแม่น้ำ | วุ่นวายในห้องอาหารอีก "ค่ำแล้ว” ฉันรำพึงอยู่ในใจ... ลำคลอง ปราสาทราชวัง แสงของตะวันเมื่อเพิ่งลับฟ้า ทำให้มอง อะไรได้ไม่ชัดเจนเท่าใดนัก แต่ด้วยจิตสำนึก ทำให้รู้สึกราวกับว่ามองเห็นเจดีย์ และ ทุ่งกว้างอย่างทุกครั้ง และความ มั่งคั่งในทางการค้าระหว่างประเทศ เวลาผันผ่านไป ใครจะรู้บ้างว่า บน จากอาบน้ำอาบท่าอยู่ในเสื้อผ้าชุดที่สบาย "เฮ้อ... สบาย” พูดอยู่คนเดียว ขณะบิดตัวท่าโยคะอย่างสบายใจ หลัง แผ่นดินที่เหยียบย่ำอยู่นี้ คืออู่อารยธรรม อันบรรเจิดเริ่ดหรู ที่ทำให้ซีกโลกตะวันตก ที่สุดแล้ว ด้วยความเคยชิน ตามองเลย ออกไปสู่ทิวทัศน์ข้างนอกห้อง พระจันทร์ "อยุธยา.... ตั้งแต่คืนวันนั้น วัน ตื่นตะลึงในความอลังการของยอดปราสาท เริ่มไต่ดวง เริ่มทอแสงเงินยวงบ้างแล้ว สิ้นสุดของราชวงศ์บ้านพลูหลวงแล้ว ยัง ราชมณเฑียรที่ประดับดาดไว้ด้วยทอง และ สวยจริง เดี๋ยวเจดีย์องค์เก่านั่นจะต้อง คงหลับไหลเนิ่นนาน อนิจจาดวงจิตดวง กระเบื้องสี วัดวาอาราม เขตสังฆาวาส กลายเป็นสีเงินเด่นชัดอยู่ท่ามกลางแสง พุทธาวาสที่สะอาดอย่างยอดเยี่ยม รวม วิญญาณของบรรพชนทั้งหลาย ขณะ หลับไหลอยู่ในซากปรักหักพังเหล่านี้ จะ ทั้งความงามของผู้คน ผู้หญิง เสื้อผ้า มีสักคืนไหมหนอที่ฝันดี... ฝันถึงผู้เป็น แพรพรรณ และที่สำคัญมาก ดังมีราย ที่รัก หรือฝันถึงความเรืองรองของพระ งานอยู่ในจดหมายเหตุของลาลูแบร์ คือ ศาสนา ที่รุ่งโรจน์นักหนาในยามนั้น” ความเคารพรักระหว่างครอบครัว และ จริงสิ... ทุกที่ไม่เคยมาลำพังเช่นนี้ ความผูกพันระหว่างคนกับวัดอย่างคาด ความคิดอย่างนี้จึงไม่เคยผุดขึ้นจากใจ ไม่ถึง นิจจาเอ๋ย... คนรุ่นเราจะมีสักกี่คนนะ... ที่นึกได้ถึงความเจริญรุ่งเรืองของอยุธยา ในสมัยนั้น "Juthia... The Old Siam or Ayudha... a capital of a powerful Thai Kingdom for four centuries, once a city more populous than London or Paris in the same time... an Asian Venice of canals, Pal- aces and foreign-trading en- claves." ถอนหายใจยาวเต็มที่ ก่อนจะละ มาจากหน้าต่าง ฟ้ามืดลงทุกที เพียง แต่คืนนี้เป็นช่วงเวลาของข้างขึ้น ฟ้าจึง เดือนแน่ ๆ ดีจริง ทานข้าวแล้วจะได้ นั่งจิบกาแฟ ทำงานไป ชมแสงเดือนไป เรื่อย ๆ เออนะ... ช่างเป็นคืนที่วิเศษ เสียจริง... "เอ๊ะ... หอมอีกแล้ว” อะไรกัน กลิ่นของดอกไม้น้อย ๆ นั้นจะโชยมาถึง ที่นี่ได้อย่างไร อือม์แต่หอมจริง ๆ นะ หรือว่า... ไม่มีอะไรน่า... คิดมากไปได้ ไหนว่าไม่กลัวผีอย่างไรเล่า | ไม่ถึงกับมืดมิด และเดี๋ยวดวงจันทร์ "ก๊อก ก๊อก” ...ในที่สุดอาหาร คงจะสาดแสงให้อยุธยามีชีวิตชีวากว่านี้ เย็นก็มาถึง "แปลกจริง คืนนี้รู้สึกแปลก ๆ "อ้าวนั่นดอกไม้อะไรน่ะ” กาม พิกล” เราคิดอยู่ในใจ ด้วยหูยังคงแว่ว ทันทีที่มองเห็นดอกไม้สีเหลืองทองเช่นที่ เสียงดีดสีเสียงพิณพาทย์อยู่เป็นระยะ ๆ เห็นวางอยู่หน้าองค์พระที่วัดไชยวัฒนาราม บางทีชัดเสียจนกลบเสียงเพลงที่ทางโรงแรม วางเป็นช่ออยู่ในถาดอาหาร และอย่าง เปิดคลอบรรยากาศไว้ให้ ภาพใบหน้าที่ ไม่ทันตั้งตัว ฉันรู้สึกขนลุกเกรียวอีกครั้ง เหมือนรูปสลักของคุณลุงฝีพายมือเอก "มีคนฝากไว้ให้ที่ล๊อบบี้ครับ คุณ บทความหนึ่งที่เขียนโดยนักเขียน นั้นก็เช่นกัน เวียนแวะเข้ามาในความรู้สึก ผู้หญิง” ชาวตะวันตก David Alexandria เป็น อยู่เรื่อย ๆ บทความใหม่ที่กล่าวถึงอยุธยาที่รักของเรา ๑๑๖ กัลยาณมิตร งงไปหมดงงจริง งงจนไม่รู้ว่า "อือม์... นี่ดีว่าเป็นคนไม่กลัวผีนะ พนักงานของห้องอาหารออกจากห้องไป Kalyanamitra.org