การเป็นกัลยาณมิตรและรากฐานความมั่นคงของพระพุทธศาสนา : หน้า 101/188

ประการสุดท้ายที่จะทำให้พระภิกษุได้ชื่อว่า เป็นเนื้อนา บุญของโลกอย่างแท้จริงไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า ก็ต่อเมื่อสามารถ ทำหน้าที่กัลยาณมิตรได้อย่างยอดเยี่ยม ในการแก้ไขปรับปรุง กาย วาจา ใจของชาวโลกแต่ละคน ให้พ้นจากทุกข์ได้ ผู้ที่จะทำได้เช่นนี้ ต้องอ่านคนออก มองเห็นระดับคุณธรรม ของแต่ละบุคคลว่ามีมากน้อยเพียงใด และมีวิธีฝึกบุคคลแต่ละ คน เพื่อยกระดับคุณธรรมภายในใจของเขาไปตามลำดับ แม้ยัง ไม่หมดกิเลส แต่ก็ย่อมจะเข้าใกล้หนทางพระนิพพานไปตาม ลำดับ พระภิกษุที่ทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้ชาวโลกได้เช่นนี้ จึงจะ ได้ชื่อว่าเป็น ผู้รู้จักบุคคล คือ ปุคคลปโรปริญญ การที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเร่งสร้างนักเผยแผ่ที่ยังไม่ เป็นพระอรหันต์ด้วยสัปปุริสธรรม ๗ ประการนี้ ก็เพราะทรง ตระหนักดีว่า สักวันหนึ่งสังขารของพระองค์ก็จะเสื่อมสิ้นลง การ ที่พระศาสนาของพระองค์มีอายุยืนยาวนานมากเท่าใด ย่อมคุ้ม ค่าต่อการตรัสรู้ธรรมของพระองค์มากเท่านั้น อนึ่ง เมื่อพระ สัมมาสัมพุทธเจ้าและเหล่าพระอรหันตสาวกของพระองค์ละโลก ไปหมดแล้ว กว่าจะมีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ใหม่มา บังเกิดขึ้นในโลกนี้อีกก็คงจะเป็นเวลาอีกนานแสนนาน ช่วงเวลา ยาวนานระหว่างนั้นชาวโลกต้องจมอยู่กับอวิชชามืดบอดจาก หนทางแห่งการตรัสรู้ธรรม ความรู้ประมาณ ៨៧ รากฐานความมั่นคงของพระพุทธศาสนา พุทธภารกิจเร่งสร้างครู