การดื่มน้ำมูตรเน่า : หน้า 31/154

1.5 การดื่มน้ำมูตรเน่า น้ำมูตรเน่า ก็คือน้ำมูตรหรือน้ำปัสสาวะ แม้ออกมาจากร่างกายใหม่ๆ ก็เรียกว่า น้ำมูตรเน่า ทั้งนี้เพราะออกมาจากร่างกายที่มีการเน่าเปื่อยผุพังอยู่ตลอดเวลา ดังนั้น แม้ปัสสาวะที่ยังอุ่นๆ อยู่ก็ชื่อว่าเน่าแล้ว ประโยชน์สำคัญของการดื่มปัสสาวะมีอยู่ 2 ประการ คือ 1.5.1 ใช้ลดไข้ ขณะที่คนไข้กำลังมีไข้ขึ้นสูง จะรู้สึกไม่สบายตัว และอาจเกิดอันตรายต่อคนไข้ได้ มีความ จําเป็นจะต้องรีบลดไข้ลง โดยทั่วไปใช้ผ้าชุบน้ำธรรมดาเช็ดตัวสักครู่ ไข้ก็จะลดลง เพราะถ้าใช้ น้ำอุ่นการดึงความร้อนออกจากภายในร่างกายไม่ดี และถ้าใช้น้ำเย็นจะทำให้เส้นเลือดบริเวณ ผิวหนังหดตัว การระบายความร้อนออกก็ไม่ดี วิธีนี้เป็นการลดไข้จากภายนอก พระธุดงค์นิยมลดไข้จากภายใน คือ ดื่มน้ำปัสสาวะตนเอง เนื่องจากปัสสาวะเป็นสิ่งที ร่างกายขับออกไปแล้ว เมื่อดื่มกลับเข้าไปอีก ร่างกายก็จะรีบไล่ตะเพิดให้ขับปัสสาวะออกโดยเร็ว ยิ่งตะเพิดออกได้เร็วเท่าไร ความร้อนภายในก็ถูกดึงออกมาเร็วเท่านั้น ทำให้สามารถลดไข้ ลดความร้อนภายในลงได้ฮวบฮาบทีเดียว ในกรณีอยู่ลำพังคนเดียวไม่มีใครมาเช็ดตัวให้ การตื่มปัสสาวะตนเองจึงเป็นวิธีลดไข้ที่ดีที่สุด ปัสสาวะที่จะใช้ดื่มนั้น โดยทั่วไปปล่อยทิ้งไว้สักครู่ให้เย็นแล้วจึงดื่ม ปริมาณที่จะดื่ม ใครดื่มเต็มที่ได้เท่าไรก็เท่านั้น ส่วนจะดื่มกี่ครั้ง ก็ขึ้นอยู่กับว่า ไข้ลดลงได้มากน้อยเท่าไรแล้ว ถ้ายังลดไม่พอใจก็ดื่มเข้าไปอีก 1-2 เที่ยวติดต่อกันก็ได้ ไม่มีอันตรายใด ๆ 1.5.2 ใช้รักษาโรค เมื่อพระภิกษุอาพาธ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงให้ใช้น้ำมูตรเน่าหรือปัสสาวะตนเอง บำบัดรักษา เป็นวิธีการรักษาความเจ็บไข้ด้วยตัวเองนานกว่า 2,500 ปีมาแล้ว ทุกวันนี้ก็ยัง ทันสมัยอยู่ ทำไมถึงให้ใช้ปัสสาวะของตัวเอง ตามธรรมดาเมื่อมีอะไรแปลกปลอมเข้าไปในร่างกาย ร่างกายก็จะสร้างเม็ดเลือดขาวเสมือนทหารที่ฝึกดีแล้ว เพื่อต่อสู้กับสิ่งแปลกปลอมด้วยการสร้าง สารชนิดหนึ่งออกมาเสมือนอาวุธชีวภาพ เนื่องจากมีขนาดเล็กมากๆ สารเหล่านี้จึงผ่าน กระบวนการกรองออกมาปนกับปัสสาวะได้ ดังนั้นเมื่อดื่มปัสสาวะกลับเข้าไปอีกครั้งหนึ่งก็มีผล ทำนองเดียวกับการให้เซรุ่ม เป็นการเพิ่มอาวุธชีวภาพที่ถูกสร้างขึ้นมาเฉพาะเจาะจงให้กับทหาร ต่อสู้กับสิ่งแปลกปลอมนั้น ๆ จนกระทั่งมันลดจำนวนเหลือน้อย ร่างกายก็ฟื้นจากโรคได้โดยเร็ว 1 มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์, มหามกุฏราชวิทยาลัย เล่ม 19 หน้า 384. 28 DOU การรักษาสุข ภ า พ ต า ม พุทธวิธี