การบวชตลอดชีวิต : หน้า 17/122

สู่เส้นชัย... แห่งชีวิต "ลุงคะ... เมื่อไหร่จะได้บวช?” เป็นคำถามซ้ำแล้วซ้ำเล่า ที่เฝ้าเวียน ถามมานานนักหนา เช้าวันเสาร์ที่ ๕ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๓๔ คณะกรรมการที่ประชุมตกลงอนุมัติให้ กัลยาณมิตรขจร เทพวัชรการุณ กัลยาณมิตรวิษณุ สมุหวิญญู กัลยาณมิตรมนตรี กุลาตี กัลยาณมิตรอารักษ์ พิพัฒน์ปัทมา ได้บรรพชาอุปสมบทโดยพร้อมกัน ใน วันอาทิตย์ที่ ๑๓ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๓๕ ณ อุโบสถวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ หยาดน้ำตาแห่งความปลื้มปีติเอ่อท้น ขอบตาขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว เมื่อได้รับทราบข่าวนี้ พวกเราทุกคนต่างดีใจเป็นล้นพ้น บ้างก็รีบกุลีกุจอ โทรศัพท์ไปบอกญาติมิตรและสาธุชน บ้างก็รีบ จับจองเป็นเจ้าของบุญเครื่องอัฐบริขารสำหรับพระ ใหม่ เสียงหัวเราะ เสียงแสดงความยินดีกัน ดัง ไม่ขาดสาย อาจเป็นเพราะพวกเรารู้อยู่เต็มอกว่า ความปรารถนาอันแรงกล้าของคุณลุงขจรและพี่ ๆ ทั้งสาม ที่รอคอยมานานนับสิบปีด้วยความอดทน ด้วยใจที่มุ่งมั่นก็คือ "การบวชตลอดชีวิต ถวาย เป็นพุทธบูชา" การบวชตลอดชีวิต ถวายเป็นพุทธบูชานี้ ผู้ที่จะได้รับการอนุญาตให้บวชได้นั้น จะต้อง ผ่านการอบรมธรรมทายาท การอบรมธรรมทายาท นี้จัดขึ้นเฉพาะช่วงภาคฤดูร้อน และช่วงเข้าพรรษา จำกัดระยะเวลาในการอบรมประมาณ ๒-๓ เดือน หลังจากสิ้นสุดการอบรม พระธรรมทายาทก็จะ ลาสิกขาไปปฏิบัติภารกิจของตนตามเดิม หรือ รูปใดมีความประสงค์จะบวชต่อไปก็ได้ ซึ่งเรา เรียกว่า “พระบัณฑิต” ที่สำคัญอีกประการหนึ่ง ผู้ที่ประสงค์จะบวชตลอดชีวิตต้องจบการศึกษาแล้ว และฝึกฝนอบรมตนเองด้วยการถือศีล ๘ เป็น อุบาสกอยู่ที่วัด ช่วยงานพระศาสนาในหน้าที่ ต่าง ๆ กัน จนกว่าจะมีคนมารองรับงานแทน หรือฝึกฝนอบรมตนเองจนมีความพร้อมทั้งทางกาย วาจา ใจ แล้วจึงจะบรรพชาอุปสมบทเป็นพระ ภิกษุสงฆ์ได้ แม้กระนั้นก็ต้องผ่านการพิจารณา จากคณะกรรมการด้วย ฉะนั้น ไม่ใช่ของง่ายเลยที่จะได้บวชสม ความปรารถนา บางท่านต้องรอนานเป็นเวลา ถึง ๒๐ ปีเต็ม หากไม่ใช่เพราะความศรัทธาที่ ตั้งมั่น ความเข้มแข็งแห่งจิตใจ ความอดทนต่อ การยั่วเย้าของกิเลสแล้วไซร้ คงละทิ้งมโนปณิธาน ออกไปใช้ชีวิตตามแบบอย่างทั่ว ๆ ไป นี่เป็น เพราะตระหนักในภาระและหน้าที่ว่า เราเกิดมาจะต้องกอบกู้พระศาสนา สั่ง สมบุญบารมีให้ยิ่ง ๆ ขึ้น เพื่อช่วยสรรพสัตว์ ทั้งหลายให้รอดพ้นจากบ่วงมาร กั ล ย า ณ ม ต ร ๑๕