การติดต่อทางวัฒนธรรมในยุคพุทธศตวรรษ : หน้า 50/122

ต้องเป็นไชยา Joseph Campbell ได้เชื่อมโยงยุคอินเดียถูกปกครอง โดยกรีกอารยันว่า พวกกรีกได้ขนานนามปราชญ์อินเดียว่า กัลละนุส หรือกัลลาโนส แท้จริงแล้วพวกกรีกอาจแผลงมาจากคำว่า กัล ยานะ หรือคำสวัสดี” เป็นศรีแก่อาคันตุกะว่า กัลยาณมิตร นั้น เอง (บท Buddhist India ในหนังสือ Oriental Mythology) นอกจากนี้ Campbell ก็ได้ยืนยันด้วยว่า ในยุคพุทธ ศตวรรษที่ ถึง พุทธศตวรรษที่ 6 เป็นยุคที่มีการติดต่อทั้ง ทางบกและทะเลระหว่างโรม, เปอร์เซีย, อินเดีย-อินโดจีน จีน จ อ ในยุคของพระเจ้าอโศก (ประมาณ ๒๖๘-๒๓๒ ก่อนคริสตกาล) มีการส่งทูตธรรมะไปยังพระเจ้าอันติโกนุสที่ แห่งซีเรีย, Ptolemy ที่ ๒ แห่งอียิปต์, มฆะแห่งโซรีน, อันติโกนัส โคนันทะ แห่งมาซีดอเนีย และอเล็กซานเดอร์ที่ ๒ แห่งอิปิรุส แท้จริงแล้วกรุงเซเลสุดก็คือ เซเลสุดๆ (Seleuceia) เป็นชื่อราชวงศ์ และเมืองไปพร้อมกัน ซึ่งอยู่ร่วมยุคสมัยดังกล่าวแล้ว นักประวัติศาสตร์โบราณคดีอีกท่านหนึ่งคือ ศาสตราจารย์ F.W.Walbank ซึ่งเขียนหนังสือ The Hellenistic World ได้อุทิศ บทว่าด้วยราชวงศ์เซเลอุดแห่งตะวันออก (The Seleucids and the East) ระบุว่า พวกราชวงศ์เซเลสุดซีนั้นเป็นชนชั้นปกครองที่ เชื่อมั่นในอำนาจของชนชาติกรีก-มาซีดอเนียมาก “กษัตริย์ในราชวงศ์เซเลอุด จะสนับสนุให้ชนชาติดังกล่าว อพยพถิ่นไปทำกินในทวีปเอเซีย โดยแผ่ขยายวัฒนธรรมกรีก ให้มายังตะวันออกไกลด้วย” ยุคอาณานิคมนั้นเกิดในยุคกษัตริย์เซเลกุลที่ Q), อัน ติโอคุสที่ ๑ และอันติโอคุสที่ ๒ ราชวงศ์นี้อยู่ในช่วงปี ๓๑๒- ๒๔๖ ก่อน ค.ศ. ความพยายามจัดตั้งอาณาจักรมาชิดอเนียแห่งราชวงศ์ เซเลชุดนี้ รวมการตั้งถิ่นภายใต้ชื่อ เซเลสุดซี ณ เมืองซูเซียน เซเลชุด แห่งคาปทะเล Erythrean (ฟากทะเลของเปอร์เซียน) ๔๔ ก ล ย ๆ ณ ม ต ร อ่านต่อฉบับหน้า